Godina izdanja: 1964
ISBN: 365
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor: Henrik Sjenkjevič / Henryk Sienkiewicz
Izdavač: Minerva, Subotica / Beograd
Godina: 1964
Obim: 572 str.

„Quo vadis?” (latinski: Kuda ideš?) je čuveni istorijski roman poljskog pisca Henrika Sjenkjeviča (Henryk Sienkiewicz), objavljen u obliku knjige 1896. godine. Ovo kultno delo donelo je autoru globalnu slavu i značajno doprinelo da 1905. godine dobije Nobelovu nagradu za književnost.

Radnja je smeštena u Rim u 1. veku nove ere, tokom tiranske vladavine cara Nerona (oko 64. godine n.e.). U središtu priče je strastvena, ali prividno nemoguća ljubavna priča između Marka Vinicija, mladog rimskog patricija i vojnog zapovednika, i Ligije, prelepe varvarske kraljevske kćeri i posvećene hrišćanke.




Henrik Sjenkjevič (polj. Henryk Sienkiewicz) bio je jedan od najvećih poljskih pisaca, novinar i dobitnik Nobelove nagrade za književnost 1905. godine. Njegova istorijska dela imala su ogroman uticaj na jačanje nacionalne svesti Poljaka u periodu kada je njihova zemlja bila podeljena između Rusije, Pruske i Austrije.

Rođen je 5. maja 1846. godine u mestu Vola Okrejska u Poljskoj, u osiromašenoj plemićkoj porodici. Studirao je pravo, medicinu i filologiju na univerzitetu u Varšavi, ali je studije napustio pre diplomiranja kako bi se posvetio novinarstvu. Pisao je reportaže, pozorišne kritike i kolumne pod pseudonimom Litwos.

Sjenkjevič je bio strastveni putnik. Tokom 1870-ih proveo je dve godine u Sjedinjenim Američkim Državama, pišući čuvena Pisma s putovanja koja su mu donela veliku popularnost u domovini. Kasnije je proputovao celu Evropu, a posetio je i Afriku (Egipat i Zanzibar), što ga je inspirisalo da napiše poznati avanturistički roman za decu i mlade „Kroz pustinju i prašumu”.

Iako je svetsku slavu stekao romanom Quo vadis, Sjenkjevič je u Poljskoj najpoznatiji po svojoj epskoj istorijskoj Trilogiji o poljskoj istoriji 17. veka, koju čine romani:
• „Ognjem i mačem” (1884)
• „Potop” (1886)
• „Pan Volodijovski” (1888)

Pored Trilogije, napisao je i monumentalni istorijski roman „Krstaši” (1900), koji opisuje sukob Poljaka i Tevtonskih vitezova. Njegov stil odlikuju živopisni opisi bitaka, dubok patriotizam i izuzetno vešto građenje dramatične radnje.

Kada je izbio Prvi svetski rat, Sjenkjevič je otišao u Švajcarsku, gde je organizovao odbor za pomoć žrtvama rata u Poljskoj. Preminuo je u Veveju (Švajcarska) 15. novembra 1916. godine, ne dočekavši da vidi obnovu nezavisne poljske države. Njegovi posmrtni ostaci su 1924. godine preneti u Varšavu i sahranjeni u kripti Katedrale Svetog Jovana.