Godina izdanja: 1979
ISBN: 242
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor: Frederic Laurent
Prevod: Marija Eker-Manolić
Izdavač: Alfa, Zagreb
Godina: 1979
Obim: 280 str.

Knjiga „Crni orkestar” (originalni francuski naslov: L`Orchestre noir) autora Frederika Lorana (Frédéric Laurent) je dokumentarno-istorijsko delo objavljeno 1978. godine, dok je na našim prostorima izdata 1979. godine u prevodu Marije Eker-Manolić (izdavač Alfa, Zagreb).

Knjiga se bavi istraživanjem neofašističkih mreža, tajnih operacija i političkih intriga u Evropi nakon Drugog svetskog rata.

Autor detaljno opisuje terorističke napade i sabotaže koji su potresali Evropu (posebno Italiju) tokom 1960-ih i 1970-ih godina (takozvane „olovnije godine”). Cilj ovih napada bio je izazivanje haosa kako bi se opravdalo uvođenje čvrste vojne ili desničarske vlasti.

Knjiga je podeljena na istorijsko-političke celine koje prate razvoj događaja u ključnim zemljama:
- Od rata do hladnog rata
- Od Indokine do Alžira
- Aginter-Presse
- Italija



Frédéric Laurent (Frederik Loran) je ugledni francuski i monegaški istraživački novinar, pisac, istoričar i režiser dokumentarnih filmova, rođen 1946. godine u Monaku. Osim osnova o njegovoj karijeri koje pokazuju koliko je svestran, o Frederiku Loranu i njegovom radu može se reći mnogo toga zanimljivog što ga definiše kao autora. Njegova karijera obuhvata rad u samom vrhu francuskog novinarstva, političko savetovanje, kao i pionirski rad u digitalnim medijima.

Frederik Loran je bio jedan od članova osnivača uglednog francuskog dnevnog lista Libération 1973. godine, koji je i danas jedan od najvažnijih levičarskih medija u Francuskoj. Nakon toga je radio i za list Le Matin de Paris. Dugi niz godina radio je kao glavni reporter (grand reporter) na najgledanijoj francuskoj televiziji TF1, gde je izveštavao o velikim svetskim događajima i vodio složene političke istrage. Na samom početku predsedničkog mandata Fransoa Miterana (od 1981. do 1982. godine), Loran je radio kao lični savetnik Fransoa de Grusuva (François de Grossouvre), Miteranovog bliskog saradnika i šefa za osetljiva bezbednosna i obaveštajna pitanja u kabinetu predsednika Francuske. Osnovao je i vodio izdavačku kuću Éditions Montparnasse. Krajem devedesetih godina prošlog veka bio je vizionar na polju multimedije, kreirajući nagrađivane obrazovne i kulturne CD-ROM-ove o klasičnoj muzici i umetnosti (poput projekta „Violon”).

Osim knjige „Crni orkestar” (L`Orchestre noir, 1978) koja ga je proslavila na međunarodnom nivou, Loran je napisao još nekoliko zapaženih knjiga koje spajaju istoriju i tajnu politiku:
- „Princ na svojoj steni” (Le Prince sur son rocher, 2003) – Istorijsko-politička studija o kneževini Monako i vladavini dinastije Grimaldi.
- „Crni kabinet” (Le Cabinet noir, 2006) – Knjiga u kojoj nastavlja da istražuje svet tajnih službi, špijunaže i skrivenih centara moći.
- „Francuska - Sjedinjene Države” (France États-Unis, 2004) – Knjiga koju je napisao u koautorstvu sa čuvenim italijansko-francuskim istraživačkim novinarom Fabriciom Kalvijem, a bavi se složenim i često tajnim diplomatsko-obaveštajnim odnosima ove dve zemlje.

Poslednjih decenija, Loran se najviše posvetio režiranju važnih dokumentaraca o istoriji Drugog svetskog rata i umetnosti, posebno vezanim za njegov rodni Monako. Neki od njegovih najpoznatijih projekata su:
- „Monako i rat” (Monaco et la guerre) – Dokumentarni film na kojem je radio četiri godine, detaljno prikazujući okupaciju i otpor u Monaku tokom Drugog svetskog rata.
- „Esultate” (2025) – Veliki dvodelni dokumentarni film o istoriji čuvene Opere u Monte Karlu, koji je režirao zajedno sa svojim sinom Žeremijem.

Loran važi za novinara „stare škole” koji informacije crpi iz dugogodišnjeg kopanja po arhivama i direktnih razgovora sa akterima sa obaveštajne i političke scene, što se jasno vidi i u preciznosti kojom je napisao „Crni orkestar”.