Godina : 1921 - 1930.
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine
Detaljno stanje: Vrlo dobro

TK2
Zone civilizacija Jovan Cvijić geografska karta
Državna šamparija Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca Beograd 1922
prilog knjizi Balkansko poluostrvo i južnoslovenske zemlje : osnove antropogeografije
štampano prema litografiji P. Markovića Beograd
Razmera 1:6.000.000
format 26,4 x 23,5 cm , presavijena po sredini
Geografska karta pod nazivom „Zone civilizacija na Balkanskom poluostrvu“ (Zones of civilization of the Balkan peninsula) predstavlja jedno od ključnih antropogeografskih dela Jovana Cvijića, koje je 1918. godine objavilo Američko geografsko društvo u Njujorku (American Geographical Society).
Ova karta vizuelno prikazuje prožimanje različitih kulturnih uticaja, istorijskih tradicija i civilizacijskih pojaseva koji su oblikovali društveni život, arhitekturu i mentalitet naroda na Balkanu.
Cvijić je na karti izdvojio četiri primarna civilizacijska pojasa, od kojih svaki nosi specifične socio-kulturne karakteristike:
Modifikovana vizantijsko-aromunska zona
Prostor: Obuhvata južne, centralne i istočne delove Balkana (Makedonija, Grčka, Bugarska, delovi južne i istočne Srbije).
Karakteristike: Duboko utemeljena na tradicijama Vizantijskog carstva i starobalkanskog stanovništva (Aromuna/Vlaha). Odlikuje se specifičnim tipom gradova (čaršije) i tradicionalnim načinom privređivanja.
Turko-balkanska zona
Prostor: Preklapa se sa vizantijskom zonom, ali prati glavne saobraćajne pravce (poput moravsko-vardarske doline) i mesta dužih osmanskih uticaja.
Karakteristike: Vidljiva kroz materijalnu kulturu, orijentalnu arhitekturu, kućne običaje, jezik i islamizovano stanovništvo.
Zapadnoevropska zona
Prostor: Obuhvata severne i zapadne krajeve poluostrva (Slovenija, Hrvatska, delovi Bosne i Vojvodine).
Karakteristike: Razvijala se pod direktnim uticajem rimokatoličke crkve, Mletačke republike i Habzburške monarhije. Donosi srednjoevropske kulturne modele, urbano planiranje i pravne sisteme.
Patrijarhalna (dinarska) zona
Prostor: Planinski masivi od Istre i Like, preko Bosne, Hercegovine i Crne Gore, pa sve do severne Albanije i Šumadije.
Karakteristike: Relativno izolovana od stranih osvajača, ova zona je sačuvala stare slovenske običaje, plemensku organizaciju, epsku tradiciju i narodni jezik.
Kulturni slojevi i prelazni tipovi
Pored glavnih zona, Cvijić na ovoj mapi pedantno označava i uticaj mediteranske (mletačke) kulture duž jadranske obale, kao i široke prelazne zone gde se različiti civilizacijski krugovi dodiruju i mešaju. Karta služi kao grafički dokaz njegove teze da Balkan predstavlja prostor intenzivne kulturne transmisije i razmene između Istoka i Zapada.
Terminom „Nova narodna civilizacija“ označen je pojas u kojem se rađao potpuno novi, autohtoni kulturni i društveni model Balkana, oslobođen vekovnih stranih uticaja. Ovaj pojas je na mapi najčešće teritorijalno povezan sa prostorom Šumadije i uže Srbije, odakle se širio ka okolnim oslobođenim teritorijama.Cvijić je pod ovim konceptom podrazumevao duboku društvenu i kulturnu transformaciju koja je nastala u 19. i početku 20. veka, a čije su glavne karakteristike sledeće:
Evolucija iz patrijarhalne zone: Nova narodna civilizacija nastala je direktno iz patrijarhalnog (dinarskog) sloja. Stanovništvo koje je sačuvalo vitalnost, etničku čistotu, epsku tradiciju i demokratski duh u nepristupačnim planinama (Crna Gora, Hercegovina), migracijama se spustilo u plodnu Šumadiju. Tamo su, nakon Prvog i Drugog srpskog ustanka, ti sirovi patrijarhalni elementi počeli ubrzano da se modernizuju i formiraju stabilno građansko društvo.
Glavne odlike Nove narodne civilizacije Sinteza tradicije i Evrope:
Za razliku od delova Balkana koji su slepo kopirali zapadne modele ili ostali zarobljeni u orijentalnom mentalitetu, ova zona je uspešno spojila stare narodne običaje (pravičnost, solidarnost, lokalnu samoupravu) sa modernim evropskim institucijama, pismenošću i naukom.
Izraziti socijalni demokratizam: Cvijić naglašava da u ovoj zoni nema feudalnih ostataka, aristokratije niti staleških podela. Društvo čine slobodni seljaci-posednici, što je stvorilo jedinstven društveni ambijent jednakosti i borbenog nacionalnog ponosa.
Oslobađanje od orijentalnog uticaja: To je bio prostor koji je najbrže i najtemeljnije uspeo da iskoreni ekonomske, pravne i kulturne tekovine osmanskog sistema (turko-balkanske zone), zamenjujući ih modernim urbanim planiranjem, razvojem varoši i prosvetom.
Državotvorna energija: Ova zona je postala glavni politički i vojni motor Balkana. Iz nje je potekla ideja obnove nezavisnih nacionalnih država i oslobođenja ostalih južnoslovenskih naroda.
Cvijić je kroz „Novu narodnu civilizaciju“ želeo da pokaže svetskoj javnosti da narodi Balkana nisu samo pasivni primaoci tuđih kulturnih uticaja (vizantijskih, turskih ili austrijskih), već da imaju sopstveni unutrašnji kapacitet da stvore modernu, prosvećenu i funkcionalnu evropsku državu zasnovanu na izvornim narodnim temeljima.