Godina : 1931 - 1940.
Detaljno stanje: Dobro
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine

potpis je najverovatnije faksimil,ali i kao takav je vrlo redak

Pavle Karađorđević (Sankt Peterburg, 15/27. april 1893 — Pariz, 14. septembar 1976) je bio član dinastije Karađorđević i knez-namesnik Kraljevine Jugoslavije posle ubistva kralja Aleksandra I Karađorđevića 1934. do 27. marta 1941. godine. Jedini sin kneza Arsena Karađorđevića, rođenog brata kralja Petra I. Veliki poznavalac slikarstva i umetnosti uopšte.

Do atentata na kralja Aleksandra I 1934. godine, uopšte se nije bavio politikom već je živeo povučeno sa svojom porodicom. Iz braka s grčkom princezom Olgom imao je sinove Aleksandra (1924—2016), Nikolu (1928—1954) i kćer Jelisavetu (1936). Posle atentata u Marselju prema oporuci kralja Aleksandra postao jedan od trojice članova namesništva u ime maloletnog kralja Petra II. Ubrzo se nametnuo kao jedina stvarna vlast u Kraljevini Jugoslaviji, dok su namesnici Ivo Perović i Radenko Stanković bili samo figure. U spoljnoj politici provodio je politiku otklona od Francuske, pokušavajući da održi neutralnost u sve složenijim evropskim okolnostima. Svestan unutrašnjih slabosti države i njene ranjivosti u slučaju rata, pokušao je rešiti nacionalne probleme u Jugoslaviji. Rezultat njegovih dogovora sa Vlatkom Mačekom bilo je stvaranje Banovine Hrvatske 1939. godine, kao prvi korak u budućem preuređenju centralizovane države. U svom delovanju kao realni političar suočavao se s velikim otporom srpskih političara, posebno radikala.

Uvidevši da Ujedinjeno Kraljevstvo nema nameru da zaštiti Jugoslaviju, zagovarao je pristupanje Trojnom paktu, što se i dogodilo 25. marta 1941. Samo dva dana kasnije, oboren je s vlasti vojnim pučem, koji je narod masovno podržao. Knez Pavle je nakon državnog udara uhvaćen i proteran u Grčku. Usledio je nemački napad na Jugoslaviju 6. aprila 1941. i kapitulacija nakon samo 12 dana.

Pavla su iz Grčke britanske snage odvele u Keniju i držale u zatočeništvu za vreme Drugog svetskog rata. Nakon puštanja živeo je u Francuskoj, gde je i preminuo 1976. godine.

Treći je Srbin koji je leteo avionom, posle njegove braće od strica Aleksandra i Đorđa, a drugi nad Srbijom posle Đorđa Karađorđevića.