Godina izdanja: 2010
ISBN: 978-86-85957-38-3
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Evoluta 2010 205 strana : ilustrovano

odlična očuvanost

zpk

Knjiga istoričara Radivoja Radića bavi se životom i vladavinom rimskog cara Konstantina Velikog i promenama koje su dovele do jačanja hrišćanstva u Rimskom carstvu.

Konstantin Veliki vladao je u periodu velikih političkih i verskih promena. Godine 313. izdao je, zajedno sa Licinijem, Milanski sporazum, kojim je hrišćanima omogućena sloboda veroispovesti. Time je okončan period sistematskog progona hrišćana kao državne politike, iako su odnosi između različitih verskih zajednica i dalje bili složeni.

Konstantin je podržavao hrišćanstvo, pomagao izgradnju crkava i učestvovao u rešavanju verskih sporova. Godine 325. sazvao je Prvi vaseljenski sabor u Nikeji, na kojem su razmatrana važna pitanja hrišćanskog učenja. Njegova vladavina doprinela je promeni položaja hrišćanstva, koje je od ranije progonjene religije postepeno postajalo sve uticajnije u Rimskom carstvu.

Knjiga razmatra odnos cara i Crkve, političke interese, verske sukobe i istorijske okolnosti koje su omogućile širenje hrišćanstva. Ova tema pokazuje kako su se u kasnoj antici preplitali religija, državna vlast i društvene promene.

Ključne reči

Konstantin Veliki – rimski car koji je značajno doprineo širenju i jačanju hrišćanstva.

Rimsko carstvo – država u kojoj se hrišćanstvo razvijalo i postepeno sticalo sve veći uticaj.

Milanski edikt (313. godine) – sporazum Konstantina i Licinija kojim je omogućena sloboda veroispovesti.

Progoni hrišćana – mere protiv hrišćana u pojedinim periodima rimske istorije.

Prvi vaseljenski sabor (325. godine) – skup hrišćanskih episkopa održan u Nikeji radi rešavanja verskih sporova.

Hrišćanstvo – religija koja je tokom 4. veka postala dominantna u Rimskom carstvu.

Car Teodosije I – car za čije je vladavine, 380. godine, nikejsko hrišćanstvo proglašeno zvaničnom religijom carstva.

Verska tolerancija – mogućnost slobodnog ispovedanja različitih verskih uverenja.

Odnos Crkve i države – povezanost verskih institucija i carske vlasti.

Istorijsko nasleđe – dugoročne posledice Konstantinove vladavine i jačanja hrišćanstva.

Osnovna poruka knjige

Konstantin Veliki predstavlja jednu od ključnih ličnosti u istoriji hrišćanstva. Njegova podrška ovoj religiji promenila je njen položaj u Rimskom carstvu i uticala na razvoj evropske istorije. Ipak, hrišćanstvo nije postalo državna religija već 313. godine: taj proces trajao je decenijama, a važnu prekretnicu predstavlja 380. godina, za vreme Teodosija I.

Knjiga Radivoja Radića prikazuje kako su se u kasnoj antici povezivali vera, politika i carska vlast i kako je uspon hrišćanstva promenio istoriju Rimskog carstva.