ISBN: 141
Godina izdanja: 2020
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Marko S. Marković
Izdavač: Catena Mundi, Beograd
Godina: 2020
Obim: 116 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji.

„Istina o Francuskoj revoluciji“ je provokativna istorijsko-filozofska studija srpskog intelektualca, teologa i politikologa dr Marka S. Markovića. Prvi put je objavljena 1995. godine, dok je novije, dopunjeno i prošireno izdanje objavila izdavačka kuća Catena mundi 2020. godine.

Knjiga nudi kritički i revizionistički pogled na događaje iz 1789. godine, fokusirajući se na sledeće ključne aspekte:
- Prećutani teror: Autor analizira tamnu stranu revolucije, preispitujući ideale „slobode, jednakosti i bratstva“ kroz prizmu masovnih zločina i giljotiranja.
- Ustanak u Vandeji: Posebna pažnja posvećena je sudbini naroda u Vandeji i vođama kontrarevolucije koji su se borili u ime kralja i hrišćanstva.
- Kritika marksizma: Marković povlači paralelu između kolektivnog nasilja Francuske revolucije i kasnijih totalitarnih ideologija 20. veka, poput marksizma.

Kao doktor nauka sa pariske Sorbone, autor koristi francusku istorijsku građu kako bi domaćem čitaocu pružio drugačiju perspektivu na prevrat koji je redefinisao sudbinu Evrope. Najnovija izdanja sadrže i naknadno pridodati intervju koji je sa autorom vodio Vladimir Dimitrijević.



Dr Marko S. Marković (1924–2012) bio je jedan od najznačajnijih intelektualaca srpske političke emigracije, teolog, politikolog, istoričar i filozof. Njegov životni put spaja predratnu beogradsku građansku elitu, učešće u Drugom svetskom ratu i decenijski akademski rad u Francuskoj.

Rođen je u Beogradu u uglednoj porodici. Deda po ocu bio je dvorski knjižar i fabrikant pod Karađorđevićima, dok mu je deda po majci bio dr Đorđe Jovanović, lični lekar kralja Aleksandra Obrenovića i jedan od osnivača Vrnjačke Banje.

Tokom Drugog svetskog rata, kao devetnaestogodišnjak, priključio se Ravnogorskom pokretu generala Dragoljuba Mihailovića. Služio je kao podsekretar u Versko-ideološkom odseku Vrhovne komande, gde je blisko sarađivao sa jeromonahom Jovanom Rapajićem.

Nakon rata odlazi u izbeglištvo i naseljava se u Francuskoj. Pravoslavni bogoslovski institut Svetog Sergija u Parizu završio je 1952. godine. Godine 1975. uspešno brani državni doktorat iz političkih nauka na prestižnoj pariskoj Sorboni, sa tezom o filozofiji nejednakosti Nikolaja Berđajeva.

Decenijama je sarađivao sa svim važnijim crkvenim i patriotskim listovima u dijaspori, a važi i za jednog od idejnih pokretača kapitalnog zbornika „Catena mundi“ iz 1992. godine, koji predstavlja svojevrsnu duhovnu enciklopediju srpskog naroda. Pored knjige o Francuskoj revoluciji, njegova najpoznatija dela su „Tajna Kosova“ i „Sveti Sava – svetitelj i prosvetitelj“. Preminuo je u Orleanu (Francuska) u 88. godini života.