ISBN: 141
Godina izdanja: 2006
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Vladimir Ćorović
Izdavač: Dom i škola, Beograd
Godina: 2006
Obim: 833 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografijama.

„Istorija Srba“ predstavlja jedno od najznačajnijih i najpoznatijih sintetičkih dela o srpskoj prošlosti, čiji je autor čuveni srpski istoričar i akademik Vladimir Ćorović. Delo donosi sveobuhvatan hronološki pregled sudbine srpskog naroda. On obuhvata period od doseljavanja Slovena na Balkan, preko uspona i pada srednjovekovne države, dugog perioda osmanske vlasti, pa sve do obnove državnosti, balkanskih ratova i početka Drugog svetskog rata.

Ćorović je završio pisanje ove velike sinteze neposredno pred slom Kraljevine Jugoslavije i predao rukopis izdavaču Petru Petroviću u martu 1941. godine. Samo mesec dana kasnije, 17. aprila 1941. godine, Vladimir Ćorović je poginuo u avionskoj nesreći dok je pokušavao da napusti zemlju.

Zbog rata, ali i činjenice da se Ćorović zamerio okupacionim vlastima svojim naučnim i političkim radom, izdavač se nije usudio da štampa knjigu. Nakon rata, ideološki razlozi i posleratna cenzura u socijalističkoj Jugoslaviji dodatno su odložili objavljivanje ovog materijala. Delo je tako ostalo u rukopisu više od pola veka, a prvi put je zvanično objavljeno tek 1989. godine u izdanju BIGZ-a, i to u formi trotomnog kompleta (I–III) u zaštitnoj kutiji.

Glavne karakteristike dela:
- Politička i kulturna sinteza: Iako je fokus na političkoj istoriji i ključnim istorijskim ličnostima (vladarima, vojskovođama, diplomatama), Ćorović detaljno obrađuje i kulturnu istoriju, prateći razvoj pismenosti, umetnosti i crkve.
- Međunarodni kontekst: Autor posmatra srpsku istoriju kao neodvojiv deo opštih balkanskih i evropskih zbivanja. Sudbina naroda analizira se kroz prizmu odnosa sa velikim silama poput Vizantije, Osmanskog carstva i Austrougarske.
- Pristupačan stil: Napisana je izuzetno bogatim, ali jasnim i tečnim jezikom, zbog čega je podjednako cenjena među stručnjacima i popularna kod šire čitalačke publike koja želi da razume nacionalnu prošlost.



Vladimir Ćorović (1885–1941) bio je jedan od najbriljantnijih i najproduktivnijih srpskih istoričara, univerzitetski profesor, akademik Srpske kraljevske akademije i rektor Univerziteta u Beogradu. Njegova bibliografija broji više od 1.000 naučnih radova, a život mu je bio duboko isprepleten sa burnim političkim događajima prve polovine 20. veka.

Rođen je u Mostaru u uglednoj trgovačkoj porodici. Nakon završene gimnazije u rodnom gradu, odlazi u Beč gde na Bečkom univerzitetu studira slovensku filologiju, arheologiju i istoriju. Profesori su mu bila neka od najvećih imena tog doba, poput čuvenog Konstantina Jiričeka. Doktorirao je u Beču već 1908. godine, a usavršavanje je nastavio u Minhenu, Parizu i Bolonji.

Po povratku na Balkan, Ćorović radi u Sarajevu u Zemaljskom muzeju. Kao istaknuti srpski intelektualac i član kulturnog društva „Prosvjeta“, odmah nakon Sarajevskog atentata 1914. godine biva uhapšen od strane austrougarskih vlasti. Na čuvenom Banjalučkom veleizdajničkom procesu osuđen je na 8 godina robije. Pomilovan je 1917. godine usled pritiska međunarodne javnosti na novog cara Karla IV. Tokom boravka u Zagrebu nakon tamnice, zajedno sa Ivom Andrićem i Nikom Bartulovićem pokreće i uređuje uticajni časopis „Književni Jug“.

Nakon stvaranja Kraljevine SHS, Ćorović se seli u Beograd gde postaje profesor narodne istorije na Filozofskom fakultetu. Njegov uspon u akademskim krugovima bio je meteorski. Izabran je za redovnog člana Srpske kraljevske akademije (danas SANU). Obavljao je funkciju dekana Filozofskog fakulteta. Sredinom tridesetih godina izabran je za rektora Univerziteta u Beogradu.

Ćorović je posedovao neverovatnu radnu energiju. Pored kapitalne Istorije Srba, ostavio je niz nezaobilaznih dela:
- „Crna knjiga“ (1920): Potresno i dokumentovano svedočanstvo o stradanju i patnjama srpskog naroda u Bosni i Hercegovini tokom Prvog svetskog rata.
- „Odnosi Austro-Ugarske i Srbije u XX veku“: Studija koja je završena 1935. godine, ali je zbog osetljivog političkog konteksta i diplomatskih pritisaka zvanično objavljena tek decenijama kasnije.
- „Istorija Jugoslavije“ (1933) i brojne studije o Svetom Savi, Karađorđu i istoriji Bosne.

Kao osvedočeni antifašista i intelektualac koji je oštro kritikovao austrougarsku i nemačku politiku na Balkanu, Ćorović je bio svestan da će odmah po okupaciji Beograda 1941. godine biti meta Gestapoa. Prilikom evakuacije državnog vrha i intelektualne elite, ukrcao se na avion koji je leteo ka Grčkoj. Avion je srušen 12. aprila 1941. godine kod mesta Elasona u Grčkoj, kada je Vladimir Ćorović tragično izgubio život u svojoj 55. godini.

Njegov legat ostaje kamen temeljac srpske istoriografije, a njegova sposobnost da spoji strogu naučnu metodologiju sa pitkim i lepim stilom pisanja do danas nije prevaziđena.