ISBN: 150
Godina izdanja: 150
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju!

Pronija : prilog istoriji feudalizma u Vizantiji i u južnoslovenskim zemlјama
Georgije Ostrogorski
Naučna knjiga, Beograd, 1951
VIII, 200 str. ; 24 cm
Posebna izdanja / Srpska akademija nauka ; knj. 176. Vizantološki institut ; knj. 1

Nekorišćena, neprosečena.



„Pronija: prilog istoriji feudalizma u Vizantiji i u južnoslovenskim zemljama“ je epohalna naučna studija jednog od najvećih svetskih vizantologa 20. veka, prof. dr Georgija Ostrogorskog. Knjiga je objavljena 1951. godine u Beogradu, kao zajedničko izdanje izdavačke kuće Naučna knjiga i Vizantološkog instituta Srpske akademije nauka (SAN), pod rednim brojem 1 unutar institutske edicije, odnosno kao 176. knjiga u okviru Posebnih izdanja SAN.Ova monografija predstavlja kamen temeljac u proučavanju agrarnih i društveno-ekonomskih odnosa na srednjovekovnom Balkanu, jer je njome Ostrogorski ponudio prvu sveobuhvatnu i sistematsku teoriju o specifičnom obliku vizantijskog i južnoslovenskog feudalizma.


Umetnički prikazi i istorijski izvori iz ovog perioda često oslikavaju konjanike i vojnike, a upravo je pronija (grč. pronoia – briga, staranje) bila ključni institut koji je povezivao vojsku i zemlju. To je bio sistem u kome je vladar dodeljivao pojedincu (pronijaru) državno zemljište ili prihode sa određenog područja, pod uslovom da ovaj zauzvrat vrši vojnu službu (najčešće kao teško naoružani konjanik) i sa sobom vodi određen broj vojnika.




Georgije Ostrogorski je napisao Istoriju Vizantije publikovanu 1963. godine u Monaku. Ha nemačkom jeziku izašla je u čuvenoj Milerovoj seriji „Handbuch der Altertumswissenschaft“. Ovo delo ima nekoliko srpskih izdanja, a prevedeno je i na sve svetske jezike i danas se još uvek smatra jednim od najsveobuhvatnijih jednotomnih pregleda vizantijske istorije. U svojim mnogobrojnim delima proučavao je gotovo sve vidove života Vizantije: političku istoriju, socijalno-ekonomsku istoriju, istoriju ideja i odnose sa slovenskim svetom.

Georgije Ostrogorski (rus. Георгий Александрович Острогорский; Sankt Peterburg, 19. januar 1902 — Beograd, 24. oktobar 1976) je bio dugogodišnji profesor vizantijske istorije na Beogradskom univerzitetu i osnivač Vizantinološkog instituta SANU, jedan od najvećih vizantologa dvadesetog veka i dobitnik mnogih domaćih i stranih naučnih priznanja


Rođen je u Sankt-Peterburgu, školovao se u velikim univerzitetskim centrima Nemačke i Francuske. Georgije Ostrogorski se 1933. godine, posle odbranjene doktorske disertacije 1927. i nekoliko godina profesure na univerzitetu u Vroclavu, doselio u Srbiju, tadašnju Jugoslaviju. Dobio je mesto na Beogradskom univerzitetu, na Filozofskom fakultetu, Odeljenje za istoriju, gde je na predmetu Istorija Vizantije radio čitavog života. Osnovao je Vizantološki institut[1] SANU, koji je, zahvaljujući njegovom ugledu, postao važna institucija svetske vizantologije.

Georgije Ostrogorski je napisao Istoriju Vizantije publikovanu 1963 godine u Monaku→ [1].Ha nemačkom jeziku izašla je u čuvenoj Milerovoj seriji „Handbuch der Altertumswissenschaft“. Ovo delo ima nekoliko srpskih izdanja, a prevedeno je i na sve svetske jezike i danas se još uvek smatra jednim od najsveobuhvatnijih jednotomnih pregleda vizantijske istorije. U svojim mnogobrojnim delima proučavao je gotovo sve vidove života Vizantije: političku istoriju, socijalno-ekonomsku istoriju, istoriju ideja, odnose sa slovenskim svetom.