Autor: Domaći
ISBN: Gar
Godina izdanja: Gar
Jezik: Srpski

Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju!

Hasanaginica 1774–1974 je kapitalni, monumentalni naučni i književni zbornik koji je 1975. godine objavio istaknuti književnik, istoričar književnosti i antologičar Alija Isaković. Knjiga je priređena i štampana povodom dvestote godišnjice (jubileja) od kada je italijanski putopisac i etnograf Alberto Fortis u svojoj čuvenoj knjizi „Put po Dalmaciji“ (1774) prvi put zapisao i svetu predstavio ovu genijalnu narodnu baladu.Ovaj zbornik, izdat u sarajevskoj izdavačkoj kući „Svjetlost“, predstavlja najsveobuhvatnije i najobimnije delo ikada sakupljeno o jednoj jedinoj narodnoj pesmi sa naših prostora.


Zbornik donosi fascinantan presek svega što je o Hasanaginici napisano, ispevano i prevedeno širom sveta tokom dva veka njene evropske slave:1. Prepjevi na svetske jezike: Knjiga sadrži istorijske i savremene prevode balade na čak 19 svetskih jezika. Među njima su i čuveni istorijski prevodi velikih umova svetske književnosti, poput prevoda Johana Volfganga Getea na nemački (1775), Valtera Skota na engleski (1798), Aleksandra Puškina na ruski (1835) i Adama Mickijeviča na poljski (1841). Takođe sadrži prevode na francuski, latinski, mađarski, arapski, persijski, turski, malajski, švedski, albanski i mnoge druge jezike.2. Narodne varijante pesme: Isaković je u knjizi sakupio i uporedio brojne različite zapise i usmene varijante ove pesme koje su tokom vekova beležili sakupljači narodnog blaga na Balkanu (poput Vuka Karadžića i drugih potonjih folklorista), što je od neprocenjivog značaja za dijalektologiju i narodnu književnost.3. Studije i tumačenja: Knjiga okuplja najznačajnije književno-kritičke eseje, estetske analize i rasprave koje su se bavile psihologijom likova (tragikom Hasanaginice i samog Hasanage), istorijskim kontekstom Imotske krajine 17. veka, kao i etičkim i sociološkim motivima pesme.4. Monumentalna bibliografija: Sastavni i izuzetno važan deo knjige čini obimna, detaljna i pedantna bibliografija radova o Hasanaginici koju je priredio ugledni bibliograf Mustafa Ćeman. Ona popisuje svaki zabeleženi članak, knjigu, prevod ili pozorišnu izvedbu u vezi sa baladom od 1774. do 1974. godine.Značaj i uticaj delaAlija Isaković je bio duboko fasciniran Hasanaginicom, ali i svestan da je ona tokom dva veka često bivala preuzimana u različite regionalne i nacionalne književne korpuse, čime se ponekad gubila spona sa njenom izvornom, bosanskom i begovskom tradicijom.Ovaj zbornik je uspešno vratio pesmu u njen prirodni kulturološki i istorijski ambijent, a samom Isakoviću je poslužio kao direktna inspiracija da nekoliko godina kasnije napiše i sopstvenu, danas čuvenu dramu „Hasanaginica“ (premijerno izvedenu u Mostaru 1981. godine).



Hasanaginica je srpska narodna balada, koja je nastala između 1646. i 1649. u Imotskoj krajini i prenosila se sa kolena na kolena po Imotskom i okolini, postojeći tako u usmenom obliku, dok ju nije zapisao 1774. godine italijanski putopisac i etnograf Alberto Fortis[1] nazivajući je „morlačka balada“. Zapisana je pismom u velikoj meri baziranom na bohoričici.

Hasanaginica je prvi put objavljena u Fortisovoj knjizi Putovanja po Dalmaciji. Od tog trenutka su se počeli nizati prevodi ove pesme na raznim svetskim jezicima. Veliki umovi toga vremena kao Gete (1777)[1], Volter Skot (1798), Aleksandar Sergejevič Puškin (1835), Adam Mickjevič (1841) su samo neka od imena koja su prevodila Hasanaginicu.

U Srbiji se smatra delom srpske književnosti, u Hrvatskoj hrvatskom[2] a u Federaciji BiH bošnjačkom baladom.