Godina izdanja: 1960
ISBN: 277
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Milko Kos
Izdavač: Prosveta, Beograd
Godina: 1960
Obim: 409 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografijama.

Knjiga „Istorija Slovenaca: Od doseljenja do petnaestog veka“ je kapitalno istoriografsko delo slovenačkog istoričara Milka Kosa, koje predstavlja prvu veliku sintezu slovenačke srednjovekovne istorije.

Knjiga obuhvata period od doseljavanja Slovena na prostore istočnih Alpa (6. vek) pa sve do kraja 14. i početka 15. veka. Milko Kos u njoj pedantno analizira:
- Formiranje najstarijih slovenskih plemenskih saveza (poput Karantanije).
- Proces hristijanizacije Slovenaca i gubitak samostalnosti.
- Uspon feudalizma i formiranje istorijskih pokrajina (Kranjska, Koruška, Štajerska, Gorica).
- Društveno-ekonomski razvoj, položaj seljaštva i rani razvoj gradova.



Milko Kos (1892–1972) je bio jedan od najznačajnijih slovenačkih istoričara i geografa 20. veka, koga naučna zajednica s pravom smatra ocem moderne slovenačke istoriografije i ljubljanske medijevističke škole. Tokom karijere ostavio je dubok trag ne samo u Sloveniji, već i na univerzitetima u Beogradu i Zagrebu.

Rođen je u Gorici (tadašnja Austrougarska). Otac mu je bio Franc Kos, takođe ugledni istoričar medijevista, dok mu je mlađi brat, Gojmir Anton Kos, postao jedan od najpoznatijih slovenačkih slikara. Studirao je istoriju i geografiju na Univerzitetu u Beču, gde je i doktorirao 1916. godine. Usledilo je usavršavanje na prestižnom Institutu za austrijska istorijska istraživanja i na École nationale des chartes u Parizu, gde je specijalizovao pomoćne istorijske nauke (paleografiju, diplomatiku i hronologiju).

Pre nego što se trajno skrasio u Ljubljani, Kos je bio tesno povezan sa drugim jugoslovenskim naučnim centrima. Početkom 1920-ih predavao je kao docent na univerzitetima u Beogradu i Zagrebu. Od 1926. godine počinje da predaje na Filozofskom fakultetu u Ljubljani, gde 1934. postaje redovni profesor i šef Katedre za opštu istoriju Srednjeg veka. Na ovoj poziciji je ostao sve do penzionisanja 1965. godine. Bio je redovni član Slovenačke akademije znanosti i umetnosti (SAZU) od 1938. godine, a izabran je i za dopisnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti (SANU) 1961. godine.

Milko Kos je uveo stroge, moderne zapadnoevropske kritičke metode u proučavanje slovenačke prošlosti. Bio je ekspert za srednjovekovnu agrarnu istoriju, istoriju kolonizacije, društvenu istoriju gradova i istorijsku topografiju. Posebno se bavio ranosrednjovekovnom slovenskom kneževinom Karantanijom i Brižinskim spomenicima (najstarijim sačuvanim tekstovima na jednom slovenskom jeziku pisanim latinicom). Iako je fokus bio na slovenačkim zemljama, redovno je sakupljao, kritički objavljivao i analizirao istorijske izvore važne za hrvatsku, srpsku i mađarsku srednjovekovnu istoriju.

Njegov naučni autoritet je bio toliki da je Istorijski institut u Ljubljani (koji funkcioniše u okviru Istraživačkog centra SAZU) ponosno poneo ime po njemu i danas se zove Istorijski institut Milka Kosa. Dobitnik je prestižne Prešernove nagrade (1955) i Ordena rada prvog reda.