ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 2024.
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Opkoljena namrštenim brdima: Dnevnik Milke Smiljanić (1941-1944)
Priredio Željko V. Marković

Užice 2024. Tvrd povez, ćirilica, ilustrovano, 95 strana + strane sa fotografijama.
Knjiga je odlično očuvana (kao nova).
K3




»Dnevnike nećemo porediti ni sa čijim drugim dnevnikom, ni sa kakvim zapisima ove vrste vođenih za vreme Drugog svetskog rata, a koji su do sada objavljeni u svetu. Ovo je naš dnevnik, upoređen samo sa našim ćutanjima i zapostavljanjima određenih tematskih oblasti – na vreme i okolnosti pod kojima Milka živi, piše i umire.«


Milka Smiljanić rođena je 19. septembra 1925. godine u Ljubišu, zlatiborskom selu udaljenom pedeset kilometara od Užica. Otac Aleksije Smiljanić i majka Stamena, devojački Smiljanić, živeli su u Ljubišu do 1929. godine, kada je otac kao činovnik dobio premeštaj u Vukovar. Negde pred Drugi svetski rat prešli su u Novi Sad, opet zbog potrebe službe, a po izbijanju rata vraćaju se u Užice. Bili su smešteni u kući Milana Smiljanića, rođaka. Kuća se nalazila u Namanjinoj ulici, stotinak metara od Carinskog mosta. Aleksije i Stamena su imali četvoro dece: Savo, Avram (Jovo), Rosa i Milka (Pepica). Savo, najstariji sin, je završio agronomiju. Jedno vreme je sa suprugom i troje dece živeo u Vršcu, a potom prelazi u Zemun i tu završava radni vek kao upravnik Poljoprivrednog dobra. Avram (Jovo), drugi brat, se kao avijatičar povukao sa kraljem iz zemlje i otišao u Afriku. Jedno vreme borio se i u Rusiji, gde je ranjen. Vratio se u Englesku gde se oženio, ali u braku nije imao dece. Milka Smiljanić je bila učenica Trgovačke akademije. Školovanje je neko vreme prekinula, zbog rata. Treću godinu je završila 1943. godine u Beogradu, a četvrtu 1944. godine u Požarevcu. Razbolela se od tuberkuloze i od iste bolesti je umrla 1946. godine, taman onda kada je osvanula sloboda i kada je trebalo da živi. Rosa, u dnevniku najviše pominjana, Milkina sestra, završila je gimnaziju, a njeni potomci žive u Užicu. Gospođa Zorica Nestorović, sudski saradnik u penziji, Rosina ćerka, predala je Istorijskom arhivu dnevnik u svojinu.