Godina izdanja: 2002
ISBN: 434
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Ljubomir Domazetović
Izdavač: Autor - Lj.D. / Srboštampa, Beograd
Godina: 2002
Obim: 452 str.

Na nultoj stranici u knjizi se nalazi posveta/potpis autora.

U knjizi „Antička Troja“, autor koristi geografske opise, toponime, hidronime i lokalne legende iz Homerovih epova Ilijada i Odiseja kako bi ukazao na to da se geografija Homerove Troje poklapa sa predelima Skadarskog basena, crnogorskog primorja i okolnih planinskih masiva, a ne sa zvanično prihvaćenim lokalitetom Hisarlik u Turskoj.

Ovakve teorije o „Balkanskoj Troji“ nisu usamljene na našim prostorima – najpoznatiju sličnu teoriju postavio je meksički naučnik Aristid Saloniti (koji je Troju smeštao u Gabelu u Hercegovini), dok domaći autohtonisti često traže lokacije antičkih događaja na prostoru bivše Jugoslavije. Zvanična istorijska i arheološka nauka ove teze odbacuje i smatra ih pseudoistorijom.

Ljubomir Domazetović (1934–2009) bio je general-potpukovnik Vojske Jugoslavije, vojni strateg i plodan autor. Njegova biografija i karijera mogu se podeliti na dva veoma upečatljiva dela: profesionalnu vojnu karijeru na najvišim nivoima i kasniji rad na vojnoj istoriji i alternativnoj paleoistoriji Balkana. General Domazetović je proveo čitav radni vek u vojsci, prolazeći kroz sve komandne i štabne nivoe u Jugoslovenskoj narodnoj armiji (JNA), a kasnije i u Vojsci Jugoslavije (VJ).

Obavljao je funkciju zamenika načelnika Generalštaba Vojske Jugoslavije u vreme velikih političkih i vojnih previranja na Balkanu tokom devedesetih godina. Važio je za strogog vojnog stratega, operativca i stručnjaka za komandovanje. Aktivna vojna služba u Vojsci Jugoslavije prestala mu je 1994. godine, nakon čega se potpuno posvetio pisanju i istraživačkom radu. Preminuo je u Beogradu krajem 2009. godine.

Kao vojno lice i doktor ili magistar vojnih nauka, Domazetović je u prvom delu svoje spisateljske karijere objavio kapitalna dela iz oblasti vojne strategije, istorije ratovanja i rukovođenja. „Likovi i dela slavnih vojskovođa sveta” (I–V): Njegovo najpoznatije stručno delo, napisano u koautorstvu sa Petrom Terzićem. Ova obimna petotomna enciklopedija detaljno analizira vojno komandovanje, strategije i biografije najvećih svetskih generala kroz epohe (stari vek, srednji vek, novi vek i savremeno doba). „Ratovi novog doba” (I–II): Dvodelna studija koja se bavi razvojem modernih ratnih sukoba i taktikom ratovodstva u bitkama.

Nakon penzionisanja, Domazetovićev fokus se drastično pomera sa klasične vojne istorije ka alternativnoj istoriji Balkana i srpskog naroda. Postao je deo takozvane autohtonističke škole, koja tvrdi da je zvanična svetska istorija namerno izmenila i sakrila činjenice o prošlosti Balkana. U tom periodu objavljuje knjige u kojima se bavi migracijama, geografijom antike i poreklom naroda:
- „Antički svet i migracije” (2001)
- „Antička Troja” (2002), gde primenjuje svoja znanja o vojnoj geografiji i topografiji kako bi locirao poprište Trojanskog rata u Skadarski basen i Crnu Goru.
- „Antičko nasleđe Crne Gore” (2005)
- „Filozofske osnove istorije”

Iako akademska zajednica i zvanična arheologija njegove knjige iz oblasti paleoistorije svrstavaju u pseudoistoriju, Domazetović im je pristupao sa pozicije vojnog analitičara. U knjigama poput „Antičke Troje“ on ne koristi samo mitove, već pokušava da analizira kretanje trupa, logistiku, opise bitaka i reljef iz Homerovih epova kako bi dokazao da je teren Male Azije logistički „nemoguć“ za ono što je opisano u Ilijadi. Ta kombinacija vojnog mentalnog sklopa i strasti prema drevnoj istoriji čini njegove knjige specifičnim štivom.