ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1978
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Polovna knjiga, korice blago pohabane, unutrašnjost odlično očuvana.

Priredio Lazar Trifunović,
Izdavač: Univerzitet umetnosti u Beogradu,
1978. god.
Broširan povez, 24 cm.
343 str.

Srpska crtačko-slikarska i umetničko-zanatska škola predstavlja ključni temelj modernog umetničkog obrazovanja u Srbiji, koja je u periodu od 1895. do 1914. godine prošla kroz tri razvojne faze i transformacije pod vođstvom različitih umetnika. Ova institucija je direktno oblikovala prvu generaciju modernih srpskih slikara, vajara i primenjenih umetnika.

Detaljna arhivska građa o ovom istorijskom periodu sakupljena je i publikovana u kapitalnom delu istoričara umetnosti Lazara Trifunovića pod nazivom Srpska crtačko-slikarska i Umetničko-zanatska škola u Beogradu: 1895-1914.

Istorijat škole se deli na tri uzastopna i kontinualna perioda:

Srpska crtačko-slikarska škola Kirila Kutlika (1895-1900): Osnovao ju je slovački slikar Kiril Kutlik na Kosančićevom vencu. Bila je to prva stalna slikarska škola u Beogradu. Kutlik je uveo praktične kurseve, večernje časove za zanatlije i odeljenje za žene. Među njegovim prvim učenicima bila je i Nadežda Petrović. Nakon Kutlikove prerane smrti 1900. godine, škola privremeno prestaje sa radom.

Srpska slikarska škola Riste Vukanovića (1900-1905): Akademski slikar Rista Vukanović i njegova supruga, slikarka Beta Vukanović, otkupljuju inventar škole od Kutlikove udovice i nastavljaju tradiciju. Škola se najpre seli u Makedonsku ulicu, a potom u namenski izgrađenu kuću sa ateljeima na uglu Kapetan Mišine i Gospodar Jovanove ulice. Nastavni program se proširuje teorijskim predmetima kao što su istorija umetnosti, anatomija i estetika.

Umetničko-zanatska škola (1905-1914): Škola prerasta u državnu instituciju sa izraženim fokusom na primenjene umetnosti i zanate, kako bi se umetnost povezala sa industrijalizacijom i privredom. Rad škole nasilno je prekinut izbijanjem Prvog svetskog rata 1914. godine.

Škola je imala revolucionarnu ulogu u srpskoj kulturi jer je zamenila dotadašnju praksu sporadičnog privatnog podučavanja i stvorila institucionalni sistem. Iz ove škole su potekla neka od najvećih imena srpske moderne umetnosti, uključujući Kostu Milićevića, Milana Milovanovića, Boru Stevanovića i Ljubu Ivanovića.
Nakon Prvog svetskog rata, iz tradicije ove ustanove razvila se Kraljevska umetnička škola, a kasnije i savremene visokoškolske ustanove poput Fakulteta primenjenih umetnosti i Fakulteta likovnih umetnosti u Beogradu.