ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1974
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Knjiga je dobro očuvana.
,,„Rasprave u Tuskulu“ (lat. Tusculanae Disputationes) su jedno od najznačajnijih filozofskih dela slavnog rimskog govornika, političara i filozofa Marka Tulija Cicerona, napisanog 45. godine pre nove ere. Delo je nastalo u formi zamišljenih dijaloga u Ciceronovoj vili u Tuskulumu, nedaleko od Rima, u periodu kada se on povukao iz javnog života i preživljavao duboku ličnu tragediju zbog smrti svoje voljene ćerke Tulije.Kontext i motivacijaCiceron je u filozofiji tražio utehu i lek za duševnu bol. Delo je posvećeno njegovom prijatelju Brutu, a glavni cilj bio je da se grčka filozofska misao – pre svega stoicizam, ali i akademizam i epikureizam – približi rimskoj publici na jasnom i elegantnom latinskom jeziku.Struktura delaKnjiga je podeljena na pet rasprava (knjiga), gde svaka knjiga predstavlja jednodnevni razgovor o jednoj ključnoj temi ljudskog postojanja:Prva knjiga: O preziru prema smrti (De contemnenda morte)Ciceron raspravlja o prirodi duše i njenoj besmrtnosti.Dokazuje da smrt nije zlo: ako je duša besmrtna, čeka je bolji život; ako se gasi, nestaje i svaka patnja.Druga knjiga: O podnošenju bola (De tolerando dolore)Fokusira se na fizičku i psihičku bol.Ciceron tvrdi da se bol može savladati i dostojanstveno podneti uz pomoć razuma, discipline i snage volje.Treća knjiga: O ublažavanju tuge (De aegritudine lenienda)Analizira tugu kao vrstu duševne bolesti.Zaključuje da mudrac ne treba da robuje tugovanju, jer je tuga proizvod pogrešnog suda uma o veličini nesreće.Četvrta knjiga: O ostalim duševnim nemirima (De reliquis animi perturbationima)Bavi se strastima, strahovima, požudom i besom.Ciceron definiše ove emocije kao poremećaje razuma i zagovara apatiju (unutrašnji mir) kao ideal.Peta knjiga: O tome da je vrlina sama sebi dovoljna za srećan život (An ad beate vivendum virtus satis valeat)Predstavlja vrhunac dela i slavu stoičkog etičkog ideala.Tvrdi da spoljašnje okolnosti (bogatstvo, zdravlje, status) nisu presudne; istinska sreća leži isključivo u vrlini.Glavne poruke delaFilozofija kao lek: Filozofija nije samo teorija, već praktična medicina za dušu (medicina animi) koja čoveku pomaže da prebrodi životne krize.Snaga uma: Razum i vrlina imaju apsolutnu nadmoć nad telom i emocijama.Rimski stoicizam: Iako je bio eklektik, Ciceron u ovom delu najviše promoviše stoički moralni kodeks, prilagođavajući ga rimskom idealu dužnosti i dostojanstva."