ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1987
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Ljubomir Stojanović
Izdavač: BIGZ
Broj strana: 804
Pismo: Ćirilica
Povez: Tvrd povez sa zaštitnim koricama
Format: 24cm

Život i rad Vuka Stefanovića Karadžića Ljubomira Stojanovića predstavlja kapitalno, monumentalno delo koje stremi da obuhvati celokupan doprinos jedne od najznačajnijih ličnosti srpske kulture.
Ovo kapitalno delo objavljeno je prvi put 1924. godine, a prva zamisao o potrebi sistematičnog predstavljanja Vukovog života i rada potekla je još 1914. godine. Srpska akademija nauka i umetnosti nameravala je da svečanom sednicom u septembru te godine obeleži stogodišnjicu objavljivanja Vukove prve knjige. Tom prilikom bilo je planirano izlaganje Ljubomira Stojanovića o Vukovom stvaralaštvu do 1818. godine. Međutim, Veliki rat omeo je sva društvena događanja, ali je rukopis Stojanovićevog izlaganja ostao sačuvan u Akademiji. Autor Života i rada Vuka Stefanovića Karadžića nastavio je svoj rad nakon rata, proširivši početno izlaganje i 1924. godine dao nam do tada najcelovitiji opis Vukove biografije.
Iako je dobro poznata činjenica da je Vuk još za svog života postao najznačajnija ličnost srpske kulture i jezika, dok čitamo ovu knjigu, postajemo svesni koliko je neobično i gotovo neverovatno šta je uspeo da postigne za, iz današnje perspektive, vrlo kratko vreme. Za svega pedesetak godina njegovog književnog i naučnog rada srpska kultura dobila je svoj reformisani jezik i pismo, dobili smo novu poetiku, nove ciljeve književnosti i nov način razmišljanja o svrsi pisanog stvaralaštva; Vuk Karadžić je neosporna snaga radikalne promene obrazovanja, demokratizacije umetničkog stvaranja i temelj razvoja srpske kulture kroz čitav devetnaesti vek.
Početkom 19. veka Vuk donosi ideje na kojima počiva srpski romantizam – afirmacija narodne književnosti i jezika, popularizacija opšteg obrazovanja i opismenjavanja, buđenje nacionalne svesti i politička načela oslobođenja i ujedinjenja Srba koji žive u dve velike, konfliktne carevine. Ne samo romantizam već i realizam, pa i svi umetnički pokreti devetnaestog i prvih decenija dvadesetog veka duboko su oslonjeni na Vukov rad. Tek će se Crnjanski u svojim delima pobuniti protiv Vukovog jezika i pokušati svoj otklon od opšteprihvaćenih (i već klišeiziranih) načela Vukovih zamisli.
Veliki pesnici koji obeležavaju ono što danas smatramo velikom Vukovom pobedom – od Branka Radičevića i Njegoša, preko Đure Jakšića, Laze Kostića i Zmaja veliki su nastavljači Vukovog rada i ne možemo ih ni zamisliti bez Vukove borbe za srpski jezik i pravopis.
Čak i ako bismo očekivali da realizam, reakcionaran prema temama i pristupu poznog romantizma bude u nekom sukobu sa Vukovim idejama, upravo je suprotno: kroz razvoj folklornog realizma narodni jezik, izraz i društveni problemi sela apsolutno dominiraju ovom stilskom formacijom.
Narodni ustanci, bune i borbe za oslobođenje ne prestaju ni nakon što je Srbija postala međunarodno priznata država, pa se Vukova načela aktiviraju kroz veliko ujedinjavanje nacionalnih snaga krajem devetnaestog veka. Srpski modernisti, uprkos svim stranim uticajima (u prvom redu francuskim) ne samo što ostaju odani Vukovom jeziku već ga unapređuju i dovode do novih stepena izraza. Veliki stilisti moderne predvođeni Bogdanom Popovićem i Jovanom Skrelićem konačno srpskom jeziku daju oblik i izražajne mogućnosti o kojima je sanjao i za koje se čitavog života vizionarski borio Vuk Karadžić.
Čak i ako su se nakon Velikog rata javljale ideje o drugačijem jeziku, nije loše prisetiti se da je i jedini srpski nobelovac u svojoj dubokoj srži veliki nastavljač Vukovih ideja...

Tvrd povez sa zaštitnim koricama. Zaštitne korice sa zadnje strane cepnute pri dnu (vidljivo na slici). Unutrašnjost vrlo dobro očuvana, bez podvlačenja ili ispisivanja. Na nekoliko poslednjih strana priložene slike iz života Vuka Stefanovića Karadžića i prikazi mesta ili radova bitnih za njegovu biografiju.