ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 0000
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

U dobrom stanju

San revolucije / Miloje Čiplić ; predgovor, izbor i objašnjenje Bogdanka Malešev
Jezik srpski
Godina 1975
Izdavanje i proizvodnja Novi Sad : Muzej socijalističke revolucije Vojvodine, 1975 (Bečej : Proleter)
Fizički opis 349 str. : autorova slika ; 20 cm
Drugi autori - osoba Malešev, Bogdanka (autor dodatnog teksta) (priređivač, sakupljač)
Zbirka Socijalistička misao u Vojvodini ; ǂknj. ǂ6
Miloje Čiplić: str. 7-24
Registri.
Predmetne odrednice
Čiplić, Miloje, 1912-1941
Srpska književnost -- 20v

ČIPLIĆ Miloje – književnik, blagajnik SNP (Turski/Novi Bečej, 25. II 1912 – Jajinci kod Beograda, 17. X 1941). Rođen je u učiteljskoj porodici – otac Žarko i mati Sara bili su ugledni prosvetni i javni radnici; stariji brat mu je književnik i upravnik SNP Bogdan Čiplić (v). Osnovnu školu završio je u Novom Bečeju, gde je počeo da pohađa i gimnaziju, koju je nastavio u Srbobranu a završio u Velikom Bečkereku (današnjem Zrenjaninu). Prekidajući u dva maha gimnazijsko školovanje, pohađao je učiteljsku i slikarsku školu. Kao svršeni učenik osmog razreda gimnazije kraće vreme je bio dopisnik beogradske „Pravde“ iz Niša, gde je privremeno boravio. Od 14. IX 1933. do januara 1934. bio je angažovan kao blagajnik trupe SNP, u čijim predstavama je, prema potrebi, povremeno nastupao u epizodnim ulogama. Od 1934. je mesec dana bio student psihologije Filozofskog fakulteta u Beogradu, a zatim se upisao na Pravni fakultet. U međuvremenu je, tokom zime 1934/35, pohađao kurs „Večernji akt“ Kolarčevog narodnog univerziteta, koji je vodio slikar Petar Dobrović. Od novembra 1935. je, sa suprugom Bogdankom Maleševom, pesnikinjom, živeo u Cerovi kod Ivanjice; 1937. su se preselili u Veliku Moštanicu blizu Beograda. Od avgusta 1938. do juna 1939. Č. je radio kao činovnik Turističkog društva „Fruška gora“ u NSadu, a od 22. XI 1939. do izbijanja Drugog svetskog rata bio je na odsluženju vojnog roka u Banjoj Luci. Još kao šesnaestogodišnjak počeo je da piše nadrealističke pesme. Poznanstvo s pesnikom-revolucionarom Jovanom Popovićem (1929) označava prekretnicu u njegovom daljem književnom radu i on će otada biti bliže životu, njegov posmatrački dar sve više će se izoštravati; mladi Č. svestan je surove životne stvarnosti i društvenih protivurečnosti, oseća socijalne nejednakosti i nepravde i zauzima prema njima oštar kritički stav, što ga svrstava među progresivne vojvođanske pisce generacije koja se u književnosti javlja tridesetih g.; piše pripovetke, pesme, eseje i prikaze.

U pripovetkama bavi se vojvođanskim malograđanskim i palanačkim mentalitetom i seljačkim elementom suočenim s neposrednom životnom stvarnošću, ispoljavajući u nekima od njih izrazit antiratni stav; u njegovim pesmama, rodoljubivim, ljubavnim i refleksivnim, takođe preovlađuje socijalna nota; u esejima i prikazima, pak, posvećuje pažnju i srpskim i hrvatskim ličnostima, pitanjima i pojavama – književnim, političkim i ekonomskim – opredeljujući se u prvom redu za one s kojima ima dodirnih tačaka ili povodom kojih će moći zastupati ili šire razvijati svoja socijalna uverenja i stavove. Sve vreme neprekidno održava vezu i sarađuje s napredno orijentisanim piscima, najviše s Jovanom Popovićem, a od jeseni 1936. i sa članovima Omladinskog kulturno-privrednog pokreta (OMPOK). J. Popović uvrstio je 1929. Č. pesmu Poj dimnjaka u svoj almanah Knjiga drugova, koji je policija po izlasku iz štampe zaplenila a većinu njegovih saradnika uhapsila (među uhapšenima je bio i Č.).
Posmrtno su mu objavljeni Stihovi i proza (NSad 1949) i San revolucije (u ediciji „Socijalistička misao u Vojvodini“ – predgovor, izbor i objašnjenja Bogdanke Malešev, NSad 1977).

Č. je zbog revolucionarnog delovanja hapšen u Novom Bečeju 1929. i 1934. U Beogradu je prvi put bio zatočen od januara do sredine marta 1941. Drugi put je uhapšen 2. X 1941. Fašisti su ga iz logora na Banjici zajedno s velikom grupom rodoljuba i Jevreja 17. X 1941. odveli u Jajince i streljali. Tako je prekinut život jednog mladog čoveka i darovitog naprednog pisca od kojeg se, s razlogom, mnogo očekivalo, naročito u oblasti književne i društvene kritike i esejistike.