Godina izdanja: 2002
ISBN: 86-331-0674-4
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Spolja kao na fotografijama, unutra dobro očuvano.

Autor - osoba Djurant, Vil
Djurant, Ariel
Naslov Doba Luja XIV : istorija evropske civilizacije u doba Paskala, Molijera, Kromvela, Miltona, Petra Velikog, Njutna i Spinoze: 1648-1715 / Vil i Ariel Djurant ; [preveo s engleskog Ljubomir Veličkov]
Jedinstveni naslov ǂThe ǂAge of Louis XIV. scc
Vrsta građe knjiga
Jezik srpski
Godina 2002
Izdavanje i proizvodnja Beograd : Narodna knjiga - Alfa, 2002 (Beograd : Alfa)
Fizički opis 745 str. : ilustr. ; 25 cm
Drugi autori - osoba Veličkov, Ljubomir (prevodilac)
Zbirka Posebna izdanja / [Narodna knjiga - Alfa] ; ǂknj. br. ǂ37
Istorija civilizacije / Vil i Ariel Djurant ; ǂknj. ǂ8
Napomene Prevod dela: The Age of Louis XIV / Will and Ariel Durant
Tiraž 1.000
Fusnote: str. 677-699
O autorima: str. 737-738
Napomene i bibliografske reference uz tekst
Bibliografija: str. 667-676
Registar.
Predmetne odrednice Civilizacija -- Evropa -- 1648-1715
Evropa -- Istorija -- 1648-1715

DOBA LUJA XIV
VIL DJURANT

U ovoj izvanrednoj povesti velikog doba evropskih kraljeva saznaćete mnogo toga:
• O Luju XIV, koji je pola veka lično vodio svoju državu – o najvećem pokrovitelju umetnosti među kraljevima u istoriji; o čoveku milostivom, otmenom, hladnokrvnom, taštom, zavodljivom, nemilosrdno odlučnom, i iznad svega posvećenom osvajanju slave za sebe i za Francusku.
• O svitanju moderne drame, literature i filozofije, u kojem se pojavljuju: Molijer, Paskal, Lajbnic, Spinoza, Lok, Hobs, Berkli, Defo, Milton.
• O Čarlsu II, kralju koji se vratio na engleski tron, zavodniku, kicošu i kockaru, omiljenom u narodu.
• O Isaku Njutnu, koji je sistematizovao zakone fizike i u svoje doba bio poštovan kao najveći među živim naučnicima.
• O Petru Velikom, koji je nastojao da Rusiju uvede u evropski svet.
• O ratu za nasledstvo španskog prestola, posle kojeg je Francuska ostala demoralisana i iscrpljena, Engleska je zavladala morima, i Evropa bila beznadežno podeljena na antagonističke države, lebdeći pred novom epohom prosvećenosti i skepse.

SA 50 ILUSTRACIJA I MAPAMA NA UNUTRAŠNJIM STRANAMA KORICA
Godine 1926, Vil Djurant je stekao svetsku slavu svojim sada već klasičnim velikim delom Istorija filozofije (u Jugoslaviji prevedenim pod naslovom Um caruje). On i njegova žena su još više priznanja dobili sa svojom Istorijom civilizacije - edicijom na kojoj su zajedno radili počev od 1921. godine. Pred vama je osmi tom tog opusa, Doba Luja XIV. Kao i njene prethodnice, ova knjiga je nezavisna i samostalna celina - biografija jednog razdoblja (1648-1715) koji Osvald Špengler smatra vrhuncem moderne evropske civilizacije. „Kroz nekoliko vekova“, Fridrih Veliki je tačno predvideo u razgovoru sa Volterom, „dobri pisci iz doba Luja XIV biće prevođeni kao što mi prevodimo one iz vremena Perikla ili Avgusta“. Ti pisci su ovde sa ljubavlju i pažnjom obrađeni: Paskal i Fenelon, Rasin i Boalo, madam de Sevonje i madam de Lafajet i, naročito, filozof-dramatičar Molijer, koji je raskrinkavao poroke i licemerje toga doba.
Sam „kralj Sunce“ je predmet jedne studije ličnosti koja se proteže kroz sedam poglavlja, koja ispod purpura i krune otkriva čoveka od krvi i mesa. U svom najgorem izdanju viđen je u borbi protiv jansenista i hugenota; u najboljem, u pokroviteljstvu koje je pružao književnosti i umetnosti; a u svom najčovečnijem, u svojim ljubavnim vezama sa Anrijet Anom de Orlean, Lujzom de la Valijer, madam de Montespan i madam de Mentenon.
Sa Francuske pripovest prelazi na Holandiju, zaustavljajući se na kućnim idilama Vermera, i tu vidimo kako su Holanđani otvarali nasipe da bi svoju zemlju spasli od Luja XIV, i kako su Vilema Oranskog poslali u Englesku da postane njen kralj.
U Engleskoj izučavamo neobičan Kromvelov lik; posmatramo ga kako se bori sa socijalistima u svojoj vojsci, i izučavamo vrhunce vrline pod puritanskom vlašću. Posmatramo Miltonov vatreni životni put kao deo uzaludnog napora da spreči restauraciju Stjuarta. Nalazimo Čarlsa II, jednog krepkog i „veselog monarha“, kojeg su više krasili maniri nego moral, prisustvujemo smelim pozorišnim komadima iz doba restauracije, prelistavamo dnevnike Ivlina i Pipsa, i pratimo Džonatana Svifta od genijalnosti do ludila. Prešavši Severno more postajemo svedoci tragičnog heroizma švedskog kralja Karla XII i pokušaja Petra Velikog da Rusiju izvede iz varvarizma i uvede u civilizaciju. Zatim pratimo plemenitog Poljaka Sobjeskog dok spasava Beč od Turaka. Ponovo posećujemo Italiju i Španiju. Vidimo Jevreje izopštene i osiromašene, kako se u Amsterdamu uzdižu do bogatih, i kako slede Šabataja Zevija u očajničkoj nadi da će povratiti Palestinu i slobodu.
Sve to čini okvir za „intelektualnu pustolovinu“ evropskog uma u to doba – njegov put iz praznoverja, mitologije i netolerancije ka obrazovanju, nauci i filozofiji. Jer to je bilo doba kada su Njutn i Lajbnic istovremeno otkrili diferencijalni račun, kada je Njutn povezao planete i zvezde lancem univerzalne gravitacije. U drugoj polovini knjige autori se vraćaju omiljenoj temi, filozofiji, i sa posebnom ljubavlju i pažnjom celo poglavlje posvećuju Spinozi.
Knjiga se završava sumrakom kralja Sunce – le Roi Soleil: za njegove agresije, Luja kažnjavaju horde neprijatelja koji ga okružuju; on se bori dok njegov narod ne padne u bedu i razočaranje, sve dok mu se blagajna i srce ne isprazne. Na samrti, poražen i pun pokajanja, moli unuka i naslednika da ne podražava njegovu sklonost prema sjaju i ratovanju; a na pogrebu ga svetina zasipa uvredama. Luj je Francusku nesvesno pripremio za Voltera i revoluciju.

„Ovo delo pokazuje visok nivo informisanosti i izuzetno je čitljivo; prepuno je vinjeta slavnih ličnosti; sadrži obilje podataka koji se široko prostiru nad mnogobrojnim aspektima ljudskog pregnuća; ono je rečiti zagovornik dostojanstva čoveka i vrlina života“ – Saturday Review

„Lektira u kojoj se odista uživa... Sa hvale vrednom objektivnošću, Vil i Arijel Djurant otkrivaju svetlosti i senke jednog velikog doba u veoma zanimljivoj, kristalno jasnoj knjizi“ – Andre Moro

Vil Djurant (William James Durant; 1885, Nort Adams, Masačusets – 1981, Los Anđeles) bio je američki filozof, istoričar i pisac, najpoznatiji po monumentalnom delu „Istorija civilizacije“, koje je napisao zajedno sa suprugom Arijel Djurant. Smatra se jednim od najznačajnijih popularizatora filozofije i istorije u XX veku, jer je složene ideje i ogromne istorijske teme umeo da predstavi jasno, pristupačno i literarno privlačno širokom krugu čitalaca.
Studirao je na koledžu Sent Piter u Nju Džerziju, a zatim je pohađao teološke studije u Njujorku. Iako je u mladosti razmišljao o svešteničkom pozivu, ubrzo se okrenuo filozofiji, istoriji i društvenim naukama. Radio je kao nastavnik i predavač u radničkim obrazovnim ustanovama u Njujorku, gde je držao popularna predavanja o filozofiji i istoriji kulture. Iz tih predavanja nastala je njegova prva velika knjiga „Priča o filozofiji“ (1926), koja je postala svetski bestseler i jedno od najpoznatijih popularnih dela o filozofiji.
Najveći deo života posvetio je radu na višetomnom delu „Istorija civilizacije“, koje je obuhvatilo čitav tok ljudske istorije od najranijih civilizacija do početka XIX veka. Na tom delu Vil i Arijel Djurant radili su više od četrdeset godina. Serija obuhvata jedanaest tomova, među kojima su „Naše orijentalno nasleđe“, „Život Grčke“, „Cezar i Hrist“, „Doba vere“, „Renesansa“, „Reformacija“, „Početak doba razuma“, „Doba Luja XIV“, „Volterovo doba“, „Ruso i revolucija“ i „Napoleonovo doba“. Ovo delo donelo im je ogromno priznanje u svetu istorije i književnosti.
Za svoj rad Djurant je dobio brojna priznanja, među kojima Pulicerovu nagradu za istoriju 1968. godine i Predsedničku medalju slobode u Sjedinjenim Američkim Državama. Njegova dela i danas se čitaju kao izuzetno širok i humanistički prikaz istorije kulture, filozofije i civilizacije, a Vil Djurant ostao je upamćen kao pisac koji je istoriju i filozofiju približio milionima čitalaca širom sveta.

MG P40 (F)