ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 2010
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Antonije Djuric - Pamti, srbine, i uspravi se

kao nova

POLICA 22

sadržaj:
- UMIRE LI SAVEST ČOVEČANSTVA
- PAMETI, ODAZOVI SE
- I BROZU VRATITI NJEGOVO
- PAMTI, SRBINE, I USPRAVI SE

Znaš li, Srbine, da je tvoja otadžbina, prema broju stanovnika i broju nastradalih najveća žrtva nacizma i fašizma. Samo je u Srbiji ostvarena naredba nemačkih okupacionih snaga da će streljati sto Srba za jednog ubijenog nemačkog vojnika, a još 50 Srba za jednog ranjenog nemačkog vojnika. Koliko je na ovaj način ubijeno Srba o tome svedoče grobnice, spomen-obeležja, logori.

I sad, najednom, neočekivano, sumanuto i nepojmljivo u zemlji Srbiji, mnogostradalnoj od fašizma, pojavili se - fašisti. Fašisti u Srbiji su momci i devojke sa srpskim imenom i prezimenom, koji su tek prešli granicu punoletstva i koji bi da sačuvaju svetao obraz Beograda i otačastva! Baš kao što je taj obraz čuvao legendarni major Dragutin Gavrilović. Baš kao što je taj obraz u testamentu pomenuo sveti knez Lazar. Baš kao što su taj obraz čuvali Karađorđe i NJegoš.

Pojedinim nevladinim grupama i pojedincima, koji nemaju nikakve obaveze prema otadžbini, smetaju mladići iz devojke koji nose jasne oznake kosovskog Vidovdana i time svedoče o NEPOKLEKU srpskog naroda pred tuđinskom silom. To naročito smeta ovima koji se savijaju do zemlje i koji od svih igara najviše vole «uvlakušu». Šta hoće da im zabrane? Da vole otačastvo! Da budu rodoljubi!

Zna se da u svetu nema većih nacionalista od Amera. Nijedan školski čas ne sme da počne dok đaci ne otpevaju američku himnu i dok na jarbol ne podignu američku zastavu. Gotovo je nemoguće naći američku kuću na čijoj se terasi, prozoru, krovu ne vijori američka zastava...

Kako bi bilo, Srbine, da volimo Ameriku i da u isto vreme mrzimo Srbiju?!

Šta bi, Srbine, onom Rajsu, Arčibaldu, kriminologu svetske reputacije, profesoru univerziteta u Lozani, koji je svoje srce zaveštao srpskom narodu! Imao je doktor Rajs dosta prekora koje je javno upućivao Srbima, ali nas niko nije voleo kao on. I niko nikada nije napisao istinu o stradanju Srba kao što je učino on.

Rajsa, razume se, ne pominju srbomrzačke organizacije, osim u psovkama i prekorima: šta jednoj takvoj svetskoj ličnosti bi da genocidnom srpskom narodu zavešta srce! Rajs je, zna se, ostavio amanet da se njegovo srce izvadi i pohrani u kapeli srpske crkve na Kajmakčalanu, gde počivaju njegovi ratni drugovi, srpski vojnici koje je poštovao i voleo.

Pamti, Srbine, i uspravi se!