ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 898 x2
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju!



Knjiga „Uzor-kraljevina i velika ideja: pojavni oblici nacionalnog problema u Jeladi (1830–1880)“ grčke istoričarke Eli Skopetea (Elli Skopetea) kapitalno je naučno delo koje se bavi nastankom moderne grčke države i razvojem njenog nacionalizma.Na srpskom jeziku knjiga je objavljena 2005. godine u saizdavaštvu kuća Filip Višnjić i Službeni glasnik, u prevodu Anastasija Radovića.Šta znače pojmovi iz naslova?Skopetea u ovoj studiji analizira period od pedeset godina (1830–1880) tokom kojeg se mlada grčka država, tek oslobođena od Osmanskog carstva, suočava sa sopstvenim identitetom kroz dva suprotstavljena i dopunjujuća koncepta:„Uzor-kraljevina“ (To Protypo Vasileio): Ideja da Grčka treba da bude uređena, moderna, zapadnoevropska država koja će služiti kao primer progresa i civilizacije na Balkanu.„Velika ideja“ (Megale Idea): Panheleski nacionalni program koji je težio proširenju državnih granica na sve teritorije gde žive Grci (uključujući i preuzimanje Carigrada), sa ciljem obnavljanja Vizantijskog carstva.Glavne teme i analiza u knjiziKnjiga kroz rigoroznu istorijsku demistifikaciju razmatra duboke unutrašnje protivurečnosti sa kojima se Grčka (Jelada) suočavala u 19. veku:Geografski raskorak: Sukob između zvanične, male teritorije Grčke kraljevine i ogromnog prostora pod Otomanskom imperijom na kom je grčki narod zapravo živeo.Problem identiteta: Dilema da li moderna nacija treba da se temelji na antičkom nasleđu (koje je forsirao Zapad) ili na vizantijsko-pravoslavnoj tradiciji.Balkanski kontekst: Kako su se grčke romantičarske i ekspanzionističke težnje odražavale na odnose sa susedima (Srbima, Bugarima, Albancima) u vreme kada svi balkanski narodi počinju da formiraju svoje nacionalne države.O autorki: Eli Skopetea (1947–2002)Eli Skopetea je bila jedna od najuticajnijih i najcenjenijih modernih grčkih istoričarki. Radila je kao profesorka moderne istorije na Aristotelovom univerzitetu u Solunu.Bila je izuzetan poznavalac Balkana, a poseban kuriozitet predstavlja činjenica da je odlično govorila srpski jezik i jedno vreme provela na stručnom usavršavanju u Beogradu. Njen pristup istoriji odlikovao se oštrom kritičkom analizom mitova i preispitivanjem uvreženih nacionalnih narativa, zbog čega je ova knjiga i danas obavezno štivo na istorijskim i balkanološkim studijama širom Evrope.