ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1975
Jezik: Srpski
Autor: Strani
Vrsta: Teorija književnosti

Spolja kao na fotografijama. Isečen gornji ćošak prvog belog predlista, verovatno je bio potpis (v. sliku), inače unutra odlično očuvano.

Autor Poggioli, Renato, 1907-1963 ; Pođoli, Renato, 1907-1963
Naslov Teorija avangardne umetnosti / Renato Pođoli ; prevela Jasna Janićijević ; predgovor dr Miloša Ilića
Ostali naslovi Teoria dell`arte d`avanguardia. srpski jezik
Jezik srpski
Vrsta građe esej
Tip dela ostale monografije i druga zaključena dela
Godina 1975
Izdavanje i proizvodnja Beograd : Nolit, 1975
Drugi autori Janićijević, Jasna, 1943-2013 (prevodilac) ; Ilić, Miloš, 1924-2016 (autor dodatnog teksta)
Fizički opis 258 str. ; 21 cm
Zbirka Književnost i civilizacija
Napomene Prevod dela: Teoria dell` arte d`avanguardia
Kulturna avangarda-očigledna neizvesnost: str. 9-30
Bibliografija: str. 251-258.
Predmetne odrednice Avangarda -- Umetnost – Književnost

Avangardna umetnost je bez sumnje jedna od najkarakterističnijih pojava u umetnosti našeg veka, a ne bi bilo potrebno mnogo smelosti da bi se reklo kako je avangarda, u stvari, stil našeg vremena. Drugo je pitanje da li se tim tvrđenjem želi reći da je u našem vremenu umetnost svedena na egzibiciju, ili da je umetnost dvadesetog veka ostvarila do danas još nenaslućene prodore u oblasti umetničkog izraza i čovekove svesti.
Međutim, šta je to avangardna umetnost? Danas se o njoj govori na dva načina, a oba su žustro i vatreno polemička. Za jedne, avangarda je revolucija u umetnosti i u dušama ljudi, i avangardna umetnost ostvaruje nešto što takozvana klasična nije ni mislila da se može ostvariti. Za druge, avangardna umetnost je izraz dehumanizacije, dekadencije i alijenacije.
Nema sumnje da su oba suda polemički do kraja zaoštrena i preterana. Istina se krije negde između, ali gde? Još uvek nemamo jednu pouzdanu i trezvenu studiju o umetnosti avangarde, koja bi tu umetnost posmatrala isto onako mirno kao što se posmatra svaka druga umetnost.
Studija Renata Pođolija – jednog od najuglednijih savremenih komparativista – je takav pokušaj. Iz različitih perspektiva – istorijske, filozofske, sociološke, psihološke, estetičke i kritičke – ona osvetljava pojavu avangardne umetnosti. Ne povodeći se ni za polemičkim veličanjem, ni za polemičkim poricanjem, Teorija avangardne umetnosti nam na obilju komparativnog materijala osvetljava složenu i protivrečnu pojavu avangarde, koja ne prestaje da nas zbunjuje, zadivljuje ili odbija.
Na naslovnoj strani omota: Eshil, Okovani Prometej (Atelje 212, foto Dragiša Đorđević).

SADRŽAJ
Dr Miloš Ilić: Kulturna avangarda – očigledna neizvesnost 9
TEORIJA AVANGARDNE UMETNOSTI
Predgovor 35
PRVO POGLAVLJE: Pojam avangarde 41
DRUGO POGLAVLJE: Pojam pokreta 56
TREĆE POGLAVLJE: Romantizam i avangarda 79
ČETVRTO POGLAVLJE: Agonizam i futurizam 95
PETO POGLAVLJE: Moda, ukus i publika 111
ŠESTO POGLAVLJE: Stanje otuđenosti 133
SEDMO POGLAVLJE: Tehnologija i avangarda 157
OSMO POGLAVLJE: Avangardna kritika 175
DEVETO POGLAVLJE: Estetika i poetika 197
DESETO POGLAVLJE: Istorija i teorija 228
Bibliografija 251

Renato Pođoli (Renato Poggioli, Galucko kod Firence, 16. april 1907 – Kresent Siti, Kalifornija, 3. maj 1963) bio je italijanski književni istoričar, kritičar, teoretičar književnosti, slavista, komparatista i prevodilac, jedan od najznačajnijih proučavalaca književne i umetničke avangarde XX veka. Studirao je na Univerzitetu u Firenci, gde je 1929. diplomirao sa radom o ruskom pesniku Aleksandru Bloku. Posebno se posvetio ruskoj književnosti i prevođenju, upoznajući italijansku publiku sa stvaralaštvom Aleksandra Bloka, Sergeja Jesenjina, Osipa Mandeljštama, Ane Ahmatove i drugih ruskih pesnika. Tokom tridesetih godina predavao je u Pragu, Vilnjusu i Varšavi, a 1938. preselio se u Sjedinjene Američke Države, gde je predavao na nekoliko univerziteta. Od 1947. radio je na Harvardu kao profesor slavistike i uporedne književnosti, a od 1952. do 1956. rukovodio je tamošnjim odsekom za komparativnu književnost. Bio je jedan od važnih utemeljivača moderne komparatistike u američkoj akademskoj sredini. Njegovo najpoznatije delo, Teoria dell`arte d`avanguardia (1962), objavljeno na engleskom jeziku pod naslovom The Theory of the Avant-Garde (1968), predstavlja jednu od temeljnih teorijskih studija o umetničkoj avangardi. U njemu avangardu razmatra kao složenu kulturnu, psihološku, estetičku i društvenu pojavu, analizirajući njene odnose prema tradiciji, modernosti, publici, političkom aktivizmu i umetničkom eksperimentu. Među njegovim važnijim knjigama nalaze se La violetta notturna (1933), Il fiore del verso russo (1949), The Phoenix and the Spider (1957), The Poets of Russia, 1890–1930 (1960) i posthumno objavljena The Oaten Flute (1975). Bio je i suosnivač književnog časopisa Inventario. Poginuo je od posledica saobraćajne nesreće u Kaliforniji 1963. godine. Njegovo delo ostavilo je trajan uticaj na proučavanje modernizma, istorijskih avangardi i uporedne književnosti.

MG P43 (N)