Godina izdanja: 2006
ISBN: 402
Autor: Domaći
Vrsta: Istorija svetske književnosti
Jezik: Srpski

Priredio/pogovor: David Albahari
Predgovor: Jovan Ćirilov
Izdavač: Zepter Book World, Beograd
Godina: 2006
Obim: 582 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji.

„Mogući svetovi: Savremena kanadska drama“ je antologija savremene kanadske dramske književnosti objavljena 2006. godine u izdanju izdavačke kuće Zepter Book World. Knjigu je priredio poznati srpski pisac David Albahari, koji je ujedno i autor pogovora, dok je predgovor napisao istaknuti teatrolog Jovan Ćirilov.

Ova obimna zbirka (ima preko 580 strana) obuhvata devet drama nekih od najznačajnijih savremenih kanadskih autora:
• Mišel Tramble (Michel Tremblay)
• Džordž F. Voker (George F. Walker)
• Vendi Lil (Wendy Lill)
• Norman Šoret (Norman Chaurette)
• Džudit Tompson (Judith Thompson)
• Rober Lepaž i Mari Brasar (Robert Lepage & Marie Brassard)
• Džon Majton (John Mighton) – po čijoj je istoimenoj drami „Possible Worlds“ antologija i dobila ime
• Bred Frejzer (Brad Fraser)
• Džejson Šerman (Jason Sherman)

Knjiga pruža detaljan uvid u raznovrsnost modernog kanadskog teatra, istražujući složene psihološke, socijalne i egzistencijalne teme kroz različite pozorišne forme i poetike.



David Albahari (1948–2023) bio je jedan od najznačajnijih, najprevođenijih i najuticajnijih savremenih srpskih pisaca, prevodilaca i akademika. Njegov književni rad obeležio je jedinstven, sveden stil, okrenut porodičnim temama, jevrejskom identitetu i preispitivanju same umetnosti pisanja.

Zahvaljujući dugogodišnjem životu u Kanadi, postao je ključna spona između tamošnje i domaće književne i pozorišne scene, što je i rezultiralo antologijom „Mogući svetovi“.

Rođen je u Peći 1948. godine. Studirao je engleski jezik i književnost u Beogradu, što mu je rano otvorilo vrata sveta prevodilaštva. Tokom ratnih devedesetih godina (1994) sa porodicom se preselio u Kalgari (Kanada), gde je živeo i stvarao sve do povratka u Beograd 2012. godine. Upravo u Kanadi je detaljno pratio savremenu dramu i književnost, odakle je crpeo inspiraciju i za prevođenje i priređivanje dela poput ove antologije. Objavio je dvadesetak zbirki priča i petnaestak romana. Njegova najpoznatija dela su kultni romani „Mamac“, „Cink“, „Gec i Majer“ i „Pijavice“.

Albahari je našu kulturu zadužio prevodima velikih svetskih autora sa engleskog jezika, među kojima su Vladimir Nabokov, Sol Belou, Margaret Etvud, Tomas Pinčon i Sem Klap.

Dobitnik je svih najvažnijih domaćih književnih priznanja, uključujući NIN-ovu nagradu za roman godine (1996. za Mamac) i Andrićevu nagradu za knjigu priča Opis smrti (1982). Bio je redovni član Srpske akademije nauka i umetnosti (SANU).

Početkom devedesetih obavljao je funkciju predsednika Saveza jevrejskih opština Jugoslavije i radio na evakuaciji jevrejskog stanovništva iz ratom zahvaćenog Sarajeva.

Nakon duge i teške bolesti, David Albahari je preminuo u Beogradu 30. jula 2023. godine, ostavivši iza sebe neizbrisiv trag u srpskoj i svetskoj književnosti.



Jovan Ćirilov (1931–2014) bio je jedna od najznačajnijih i najuticajnijih ličnosti srpske, jugoslovenske i evropske kulture druge polovine 20. i početka 21. veka. Važio je za „renesansnu ličnost“ našeg teatra – bio je briljantan teatrolog, dramaturg, dugogodišnji pozorišni upravnik, književnik, poliglota, leksikograf i hroničar društva.

Rođen je u Kikindi, a diplomirao je filozofiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1955. godine, nakon čega odmah ulazi u profesionalni svet pozorišta. Zajedno sa Mirom Trailović, Ćirilov je 1967. godine osnovao BITEF (Beogradski internacionalni teatarski festival). Kao njegov dugogodišnji umetnički direktor i selektor, proputovao je ceo svet i u Beograd doveo najveća imena svetske avangarde (kao što su Semjuel Beket, Piter Bruk, Robert Vilson, Pina Bauš i Ingmar Bergman).

Skoro tri decenije radio je kao dramaturg u Ateljeu 212 (od 1967. do 1985.), a potom je punih 14 sezona (1985–1999) bio uspešni upravnik Jugoslovenskog dramskog pozorišta (JDP), koje je u tom periodu doživelo zlatno doba i brojna gostovanja u svetu. Pored pozorišta, bio je strastveni istraživač jezika. Napisao je nekoliko specifičnih rečnika, među kojima su „Rečnik novih reči“ i „Rečnik retkih reči“, i tečno je govorio nekoliko svetskih jezika.

Autor je romana, zbirki pesama i brojnih teatroloških eseja. Decenijama je pisao izuzetno čitane i oštroumne nedeljne kolumne za listove poput Blica i NIN-a. Dobitnik je dve Sterijine nagrade, Nagrade za životno delo „Joakim Vujić“, francuskog odlikovanja Vitez umetnosti i književnosti, kao i Sretenjskog ordena.

Ćirilov je preminuo 16. novembra 2014. godine u Beogradu, a sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.