Vrsta: Ostalo
Godina izdanja: 1976
ISBN: 291
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Miodrag Popović
Izdavač: Slovo ljubve, Beograd
Godina: 1976
Obim: 193 str.

„Vidovdan i časni krst: ogled iz književne arheologije“ je kapitalno delo istoričara književnosti Miodraga Popovića, prvi put objavljeno 1976. godine. Knjiga predstavlja jednu od najvažnijih i najranijih kritičkih analiza kosovskog mita u srpskoj nauci, u kojoj autor precizno razdvaja istorijske činjenice od mitskih slojeva u narodnom stvaralaštvu o Kosovskoj bici iz 1389. godine.

Glavne teze i problematika knjige:
- Razotkrivanje paganskih korena
- Kritika nacionalnog konstrukta
- Upozorenje na zamku mita

Struktura knjige (Poglavlja):
Knjiga je podeljena na tematske celine koje prate razvoj legende:
1. Na početku o zaboravljenom
2. Pisani izvori i legenda
3. Put na Zapad i povratak u zavičaj
4. Beli Vid
5. Mitizacija kosovske legende
6. Kneževa večera
7. Krst časni
8. Vidovdanski kult(Prilozi, Ilustracije, Literatura i Registar imena)


Miodrag Popović (1920–2005) bio je jedan od najznačajnijih srpskih posleratnih istoričara književnosti, esejista, kritičar, pesnik i dugogodišnji profesor na Filološkom fakultetu u Beogradu. ako je napisao neka od temeljnih dela srpske književne misli, tokom života je uglavnom ostao povučen i van glavnih reflektora javne scene.

Rođen je u mestu Obradovce kod Crne Trave. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Beogradu, gde je kasnije diplomirao (1951) i doktorirao (1957) na Filološkom fakultetu sa disertacijom o Đuri Jakšiću. Na Filološkom fakultetu u Beogradu prošao je sve stepenike od asistenta do redovnog profesora Nove jugoslovenske književnosti. Važio je za jednog od najboljih i najomiljenijih profesora među studentima, ostavljajući snažan uticaj na generacije budućih slavista i književnih kritičara. Popovićev život obeležile su i teške političke okolnosti. Zbog razočaranja u Komunističku partiju Jugoslavije (KPJ) i kritičkih stavova, proveo je neko vreme na robiji na Golom otoku. Kasnije, tokom 1980-ih i 1990-ih, zbog svojih otvorenih i kritičkih analiza nacionalnih mitova (prvenstveno kroz knjigu „Vidovdan i časni krst“), često je nailazio na prećutni bojkot i nerazumevanje tadašnje nacionalistički orijentisane javnosti.

Pored studije o Vidovdanu, Popović je postavio stubove proučavanja srpskog romantizma 19. veka:
- „Istorija srpske književnosti – Romantizam I–III“ (1968—1972): Njegovo apsolutno životno delo. U ovoj trosveščanoj sintezi, Popović je na potpuno nov, svež način protumačio epohu romantizma i prevrednovao dela njenih ključnih autora.
- Monografije o velikanima: Napisao je izuzetne, i danas nezaobilazne, naučne biografije o najvažnijim piscima tog doba:
- Vuk Stefanović Karadžić
- Njegoš
- Branko Radičević
- Đura Jakšić
- Beletristika: Pored naučnog rada, bavio se i lepom književnošću – objavio je roman „Za jatom“ (1955) i memoarsku prozu „Zatočenik pamćenja“ (1981).

Njegov naučni metod odlikovao se tzv. „književnom arheologijom“, kojom je kroz pedantno kopanje po istorijskim izvorima, arhivima i narodnom predanju uspevao da raz ljušti mit i pronađe stvarnu istorijsku i umetničku istinu.