Godina izdanja: 1960
ISBN: 300
Autor: Domaći
Vrsta: Istorija srpske književnosti
Jezik: Srpski

Autor: Petar Džadžić
Izdavač: Progres, Novi Sad
Godina: 1960
Obim: 333 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji, kao i u opisu.

„Posleratna srpska pripovetka“ je izuzetno važna antologija koju je 1960. godine priredio poznati srpski književni kritičar i akademik Petar Džadžić. Ova knjiga predstavlja ključni presek posleratne jugoslovenske i srpske proze, objavljena u kultnoj biblioteci „Polja“ od strane izdavačke kuće „Progres“ iz Novog Sada.

Kao jedan od vodećih zagovornika modernizma i osnivač uticajnog časopisa Delo, Petar Džadžić je ovom antologijom direktno uticao na književne tokove tog doba. Knjiga afirmiše pisce koji se udaljavaju od dogmatske, politički obojene literature. Akcenat je stavljen na autore koji uvode nove estetske forme, psihologizaciju likova, unutrašnji monolog i moderniji senzibilitet. Antologija okuplja autore koji su obeležili književnost u prve dve decenije nakon Drugog svetskog rata.

Antologija je i danas nezaobilazna literatura za proučavanje istorije srpske književnosti 20. veka i predstavlja svedočanstvo o vremenu kada je srpska proza hvatala korak sa modernim evropskim tendencijama.

Najvažniji pisci i pripovetke u zbirci: Ivo Andrić, Isidora Sekulić, Antonije Isaković, Miodrag Bulatović („Zlo dugačko kao noć“), Voja Čolanović („Zlodusi svačijeg kutka“), Momčilo Milankov, Miodrag Pavlović.

Petar Džadžić (1929–1996) bio je jedan od najuticajnijih srpskih književnih kritičara, esejista i akademika druge polovine 20. veka. Odigrao je presudnu ulogu u modernizaciji posleratne srpske književnosti i oslobađanju umetnosti od političkih stega.

Rođen je 18. septembra 1929. godine u Bitolju. Diplomirao je i doktorirao na Filološkom fakultetu u Beogradu, odbranivši doktorsku tezu o stvaralaštvu Ive Andrića. Bio je dopisni član Srpske akademije nauka i umetnosti (SANU).

Tokom 1950-ih i 1960-ih godina, Džadžić je bio u samom centru književnih sukoba između „realista“ (tradicionalista) i „modernista“:
- Časopis Delo: Bio je jedan od pokretača i ključnih urednika ovog kultnog časopisa koji je okupljao moderniste i branio slobodu umetničkog izraza naspram rigidnog socijalističkog realizma.
- Urednik Vidika: Pre toga je uspešno vodio i studentski list Vidici.
- Izdavačka delatnost: Radio je kao dugogodišnji glavni urednik u renomiranoj izdavačkoj kući Prosveta iz Beograda.

Džadžić je primenjivao moderne analitičke metode, poput mitsko-arhetipske kritike. Njegove najznačajnije knjige i monografije su:
- Ivo Andrić (1957) – Prva velika i uticajna studija o našem nobelovcu.
- Branko Miljković ili neukrotiva reč (1967) – Temeljna analiza poezije tragično preminulog pesnika sa kojim je bio bliski prijatelj.
- Prostori sreće u delu Miloša Crnjanskog (1976) – Izuzetan ogled o poetskoj i prozaističkoj viziji sreće kod Crnjanskog.
- Kritika i vreme (1975) – Teorijski i kritički tekstovi o funkciji književnosti.

Za svoj predani rad na vrednovanju srpske književnosti dobio je najprestižnije stručne nagrade:
- Oktobarska nagrada Beograda (1965)
- Nagrada „Milan Bogdanović“ za književnu kritiku (1973)
- Nagrada „Đorđe Jovanović“ za esejistiku i kritiku (1974)

Džadžić je ostao upamćen kao oštar, elokventan i analitičan kritičar koji nije pisao samo za uske akademske krugove, već je redovnim recenzijama u Politici, NIN-u i na Televiziji Beograd aktivno oblikovao ukus čitalačke publike.

Umro je 31. jula 1996. godine u Beogradu.

SADRŽAJ
1. PETAR DŽADŽIĆ: Posleratna srpska pripovetka - 5
2. IVO ANDRIĆ: Priča o vezirovom slonu - 63
3. ISIDORA SEKULIĆ: Deca - 121
4. ANTONIJE ISAKOVIĆ: Dvoje - 185
5. MIODRAG BULATOVIĆ: Ljubavnici - 207
6. MOMČILO MILANKOV: Neznanka - 229
7. MIODRAG PAVLOVIĆ: Povratak - 271
8. VOJA ČOLANOVIĆ: Zlodusi svačijeg kutka - 301