ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1969
Jezik: Hrvatski
Autor: Strani
Vrsta: Teorija književnosti

Hugo Friedrich

Stvarnost 1969 309 strana ; tekst pesama uporedo na hrvatskom i stranim jezicima

očuvanost 4

Knjiga je jedna od najvažnijih studija o modernoj poeziji i analizira njen razvoj od Bodlera do savremenih pesnika 20. veka.

Hugo Fridrih tvrdi da moderna lirika karakteriše prekid sa tradicionalnom poezijom: ona više ne izražava jasno emocije ili stvarnost, već postaje zatvorena, hermetična i autonomna.

Osnovna ideja: moderna poezija teži ka:

dehumanizaciji (odsustvo ličnog “ja”)
negaciji stvarnosti
jezičkoj autonomiji

Pesma više nije sredstvo komunikacije, već samostalna jezička tvorevina.

STRUKTURALNI PRIKAZ

1. Prelom sa tradicijom

Klasična lirika → jasnoća, emocija, priroda
Moderna lirika → prekid sa tim modelom
Gubitak neposrednog značenja

2. Bodler kao početak moderne

Grad, dekadencija, otuđenje
Lepota u ružnom
Početak moderne senzibilnosti

3. Osnovne osobine moderne lirike

Hermetičnost (teško razumljiva)
Fragmentarnost
Višeznačnost
Negacija realnosti

4. Dehumanizacija

Nestanak lirskog subjekta
Pesma bez lične ispovesti
Hladan, distanciran ton

5. Autonomija jezika

Jezik više ne služi stvarnosti
Reči stvaraju sopstveni svet
Zvuk i struktura postaju važniji od značenja

6. Pesničke tehnike

Slobodni stih
Neočekivane metafore
Prekid logike i naracije

7. Analiza ključnih pesnika

Artura Remboa
Stefana Malarmea
Pola Valerija

8. Pesimizam i otuđenje

Osećaj krize modernog sveta
Gubitak smisla
Umetnost kao izolovani prostor

KLJUČNE TEZE

Moderna lirika raskida sa tradicijom i jasnoćom
Pesma postaje autonomna jezička struktura
Značenje je često skriveno ili višeznačno
Lirski subjekt nestaje ili se povlači
Poezija reflektuje krizu modernog čoveka

➡️ Tradicija → jasnoća
➡️ Moderna → hermetičnost
➡️ Jezik → postaje sam sebi cilj
➡️ Pesnik → povučen, bez direktne ispovesti