Vrsta: Ostalo
Godina izdanja: 2000
ISBN: 86-83353-11-7
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

RADOMIR KONSTANTINOVIĆ

BEKET PRIJATELJ

Prevod pisama Semjuela Beketa - Slavica Miletić

Izdavač - Otkrovenje, Beograd

Godina - 2000

168 strana

20 cm

Edicija - Biblioteka Svitak

ISBN - 86-83353-11-7

Povez - Broširan

Stanje - Kao na slici, tekst bez podvlačenja



SADRŽAJ:
Beket noćas
Susret sa Beketom
Beket u Beogradu
Za sve je kriv moj pogani karakter
Mišolovka - Der Zeuge
Drôle d`idée et drôle de syntaxe - Tamo gde me je Neimenljivo ostavilo kao mrtvog - Continuer
Jakoba i Fric Kuipers
Dođite u Pariz
Comment c`est - Folkestone
Reči - reči - i prilično tužno telo
Nedelja, 3. jun 1962.
Edvard je flautista
Bravo za Kaldera - Dođite uskoro opet u Pariz
Bekstvo iz monologa - Tudinac u vlastitoj kući - Jakoba, hleb i riba
Sreda, 3. jun 1964. (Gledati Beketa jeste slušati Beketa)
Mantenja, Christo morto
Gotovo sve u redu
Leto je bilo naporno
Suzana - Kaći: dr Marta Gotje, spasmodex
Umoran sam i preopterećen
O sebi nemam ništa da ispričam
Hvatamo poslednje zrake
Zbogom spokojstvu. (Još se može plivati bez bolova)
Ništa više od brodolomnika
Još samo da se naviknem na novi vid
Karavado, Usekovanje glave svetog Jovana Krstitelja
Subjekt umire pre negoli što stigne glagol
Prevodi i literatura - Imena u ovoj knjizi


`Apsolutno suštinski dio ove knjige, naprotiv, mada strogo u službi podsticaja koje pruža prepiska, komentari u stvari sadrže autorovo viđenje Samjuel Becketta dok je o njemu pisao prije upoznavanja čovjeka, trenutak sučeljenja sa čovjekom, prepisku i naredne susrete, njen prestanak i dalje praćenje pisca sa iznađenim novim ključevima za njega, stalni dalji uvid u druga pisanja o Samuelu Beckettu. Danas, kada su se svi slojevi Konstantinovićevog dubinskog doživljaja Becketta spojili u jedno razuđeno mišljenje, pred čitaocem knjige nalazi se složeni portret Becketta, drukčiji i, reklo bi se, razumljiviji od svih njegovih dosadašnjih kritičarskih predočenja. Pred nama je Beckett Radomira Konstantinovića, u stvari jedan novi Beckett. U mnogo čemu drukčiji, a istovremeno bliži čitaocu, taj Beckett sačinjen je iz mnogo slojeva koji se, u skladu sa strukturom knjige, otkrivaju postepeno.

Konstantinovićevo tumačenje Becketta, iz posebnog rakursa, sačinjeno je i prezentirano u fragmentima. Ali, samo naizgled paradoksalno, dugi niz ulančanih, značenjskih fragmenata odgovarao je Konstantinovićevoj potrebi za svjedočenjem istinitije i vjerovatno uspješnije nego da su se ta tumačenja našla u nekoj samo teorijskoj i samo kritičarskoj egzegezi. Prijateljstvo dato na uvid učinilo je mogućim suptilniju protočnost teksta i izravnije dopiranje do čitaoca. Emocija je komunicirala sa emocijom i lakše je pretakala u čitaočeve kodove jedno neobično življenje i pisanje. Ova knjiga mogla je ponijeti i naslov `Radomir Konstantinović, prijatelj`, jer ona je i to, prijateljstvo je nužno obostrano.

Ali fragmentarnost, s druge strane, omogućava značenjski izbor iz mnoštva činova i činjenica. Ona Konstantinovićevu knjigu uvodi i u jednu postmodernu viziju književnosti, netraženu, `nehtenu`, kako bi rekao autor, ali prisutnu. To se onda situira u viđenje čitaoca. A u tom viđenju ubjedljivo dominira sigurnost da se susreo sa jednim novim Beckettom. Internacionalna vrijednost ovog tumačenja i ove dokumentacije iziskivala bi i prevođenje ove knjige na jezike koji bi omogućili njenu potpuniju, a potrebnu, komunikaciju sa svijetom. (Hanifa Kapidžić-Osmanagić)


Knjiga Beket prijatelj je hibridna knjiga, delo izvan jasnih žanrovskih odrednica, ispovedno-meditativna proza koja obuhvata deo prepiske sa velikim piscem današnjice Samjuelom Beketom (drugi deo prepiske nestao je na zgarištu porodične kuće u Rovinju). Konstantinovićeva knjiga prati duhovni portret Beketov u varljivom ogledalu ovde navedene prepiske. Polazeći od svog prvog čitalačkog iskustva i susreta sa Beketovim tekstovima (Beket nije koristio reč literatura), Konstantinović povezuje njegov svet, svet njegovih nepomičnih junaka, junaka smeštenih van građanskog društva, van istorije sa njegovim epistolarnim iskazima. Reč je o knjizi goleme duhovne odanosti i bliskosti u kojoj se iskazi o susretima i druženju (Beket je 1958. bio pet dana u Beogradu, neprimećen) prepliću sa analitičkim uvidima u dramu,,najvećeg klasičara ove epohe (najveći klasičari su uvek na đubrištu)`. (Milan Vlajčić)

Kao i dobar dio Konstantinovićevih ranijih djela, i Beket prijatelj žanrovski je teško odrediv. Za razliku od prethodne knjige, Dekartova smrt, koja funkcionira na razmeđu ispovjedne fikcije i eseja, pri čemu su granice fikcije i činjenica prilično zamućene, Beket prijatelj nadaje se kao proza čija je faktičnost prepoznatljiva na prvi pogled. Jednim svojim dijelom knjiga tako pripada području autobiografije: pisma Beckettova i Suzannina, koncepti Kaćinih i Konstantinovićevih pisama te ulomci dnevničkih bilješki jasan su signal privatne sfere u kojoj pripovijedanje nalazi uporište. S druge strane, tekst posjeduje i dimenzije biografske, pseudoznanstvene studije, budući da je Konstantinović izvrstan poznavatelj literature o Beckettu, pri čemu često vlastita razmišljanja potkrepljuje citatima, opremajući tekst preciznim bibliografskim napomenama. Nosiva je razina teksta esejistička, koja se manifestira kada Konstantinoviću neka Beckettova rečenica, najčešće izrečena uz neki konkretan povod, služi kao odskočna daska za meditaciju i i intertekstualna interpretativna grananja. Kontekst iz kojega Konstantinović čita Beckettova pisma jest Beckettova literatura, a ova je veza prilika da se iz singularnosti činjeničnog čitanje vine u sferu mišljenja, dakle univerzalnog. Drugim riječima: Konstantinović učitava, literarizira, za njegov subjekt činjenice ne postoje, za njega je jezik uvijek u djelovanju, uvijek operira viškom čitanja i viškom smisla. (Branislav Oblučar)`



Ako Vas nešto zanima, slobodno pošaljite poruku.