Godina izdanja: 1999
ISBN: 86-7025-289-9
Autor: Domaći
Vrsta: Istorija srpske književnosti
Jezik: Srpski

Srpska akademija nauka i umetnosti, 1999 184 strane

odlična očuvanost

Zbornik „Godina 1847. u srpskoj književnosti i kulturi: 150 godina kasnije“, urednika Predraga Palavestre, predstavlja naučnu sintezu radova istaknutih istoričara književnosti, filologa i kulturologa, posvećenih ključnoj prelomnoj godini srpske kulturne istorije. Radovi analiziraju književne, jezičke, ideološke i kulturne procese koji su kulminirali upravo 1847. godine, kao i njihove dugoročne posledice u razvoju srpske nacionalne kulture.

Zbornik obuhvata studije o pojedinačnim delima i autorima, o jezičkoj reformi, književnim rodovima, recepciji Vukove reforme i širem evropskom kontekstu u kojem se srpska kultura u to vreme oblikovala.

Značaj dela

Ova knjiga ima izuzetan značaj jer:

sistematizuje naučna tumačenja 1847. godine kao simboličke prekretnice srpske moderne književnosti;

preispituje tradicionalne kanonske interpretacije i nudi nove metodološke pristupe;

povezuje književnu istoriju sa kulturnom, jezičkom i društvenom istorijom;

služi kao pouzdan referentni izvor za proučavanje srpskog romantizma, Vukove jezičke reforme i formiranja nacionalnog književnog kanona.

Zbornik je posebno važan za univerzitetsku nastavu i naučna istraživanja, jer pokazuje kako jedna kalendarska godina može funkcionisati kao kulturno-istorijski paradigmatičan trenutak.

Kontekst značaja 1847. godine u srpskoj književnosti

Godina 1847. u srpskoj književnosti tradicionalno se smatra prelomnom jer su u njoj objavljena dela koja su definitivno utvrdila pobedu narodnog jezika i novog književnog izraza:

Vuk Stefanović Karadžić – Novi zavjet (prevod na narodni jezik), čime je Vukova jezička reforma dobila snažnu kulturnu i duhovnu potvrdu;

Branko Radičević – Pesme, kao ključni trenutak afirmacije romantičarske lirike na narodnom jeziku;

Đura Daničić – Rat za srpski jezik i pravopis, teorijska odbrana Vukove reforme;

Petar II Petrović Njegoš – Gorski vijenac, vrhunac srpske epske i filozofske poezije.

Zbornik koji uređuje Palavestra upravo ovu godinu tumači ne samo kao zbir pojedinačnih velikih dela, već kao tačku kulturne konsolidacije, u kojoj se jezik, književnost i nacionalni identitet uzajamno potvrđuju.