Godina izdanja: 2021
ISBN: 978-86-7543-027-8
Autor: Domaći
Vrsta: istorija jezika, lingvistika, leksikografija
Jezik: Srpski

Autor - osoba Ivić, Pavle, 1924-1999 = Ivić, Pavle, 1924-1999
Naslov O Vuku Karadžiću / Pavle Ivić ; priredio Aleksandar Mladenović
Vrsta građe dr.knjiž.oblici
Ciljna grupa odrasli, ozbiljna (nije lepa knjiž.)
Jezik srpski
Godina 2021
Izdavanje i proizvodnja Sremski Karlovci ; Novi Sad : Izdavačka knjižarnica `Zorana Stojanovića`, 2021 (Novi Sad : Sajnos)
Fizički opis 315 str. ; 23 cm
Drugi autori - osoba Mladenović, Aleksandar, 1930-2010 (priređivač, sakupljač)
Zbirka Celokupna dela Pavla Ivića ; ǂTom ǂ4 / redaktor izdanja Milorad Radovanović
(broš.)
Napomene Spisak pomenutih reči i oblika: 249-312
Str. 313-314: Napomena priređivača / A. M.
Napomene i bibliografske reference uz tekst.
Predmetne odrednice Karadžić, Vuk Stefanović, 1787-1864

SADRŽAJ

O Vukovom srpskom rječniku iz 1818. godine 5
I. Mesto knjige u istoriji 5
II. Istorija knjige 21
III. Predgovor Rječniku 36
IV. Srpska gramatika 42
V. Azbuka i pravopis 53
VI. Akcenti 61
VII. Rječnik kao leksikografsko ostvarenje 69
Repertoar reči i njihovo poreklo 69
Gramatička obrada i određivanje stilističke vrednosti reči 78
Značenja reči 80
Štamparske greške 86
VIII. Jezik Rječnika 88
Osobine vokalizma 89
Osobine konsonantizma 102
Osobine deklinacije 115
Osobine konjugacije 127
Osobine tvorbe reči 133
Nekoliko napomena o sintaksi 139
Osobine vokabulara 143
Crkvenoslovenski elementi 155
IX. Jezik citiranih stihova 158
X. Zaključci 171
Vukov govor među našim dijalektima 171
Vukov jezik u perspektivi razvoja našeg književnog jezika 177
Literatura 182
Dva aspekta Vukovog dela 185
Dijalekatska baza Vukovog književnog jezika 199
Razvoj Vukovih pogleda na srpski književni jezik 203
Kopitarov uticaj na Vuka Karadžića i razvoj Vukovih shvatanja 217
O pitanju uloge Vuka Karadžića u razvoju književnog jezika Srba 226
Vuk Karadžić i srpski književni jezik 237
Spisak pomenutih reči i oblika 251
Napomena priređivača 313

Nema sumnje, od svih Vukovih spisa, prvo izdanje Rječnika je najznačajnije. Čak se ne može navesti ni jedno drugo delo u istoriji srpske kulture koje bi odigralo veću ulogu kao prekretnica, kao polaganje temelja. Tu, u Rječniku iz 1818, formulisana je Vukova jezička i azbučna revolucija. Sve što je prethodilo bilo je samo Vukovo traženje i kolebanje, a sve kasnije izmene bile su samo doterivanje u ograničenom broju pojedinosti. A određivanje osnovice nešeg književnog jezika ima, opet, središnje mesto u Vukovoj delatnosti. Nije stvar samo u načelnoj fundamentalnosti jezika, u istini da je jezik materija od koje je sastavljena književnost onako kao što je vreme materija iz koje se sastoji život. Mnogo konkretnije od toga: Vukova jezička revolucija bila je ta koja je srpskim masama skratila put do pismenosti.

Pavle Ivić(1. decembar 1924 – 19. septembar 1999. godine) bio je srpski filolog, lingvista, redovni član SANU, naučnik međunarodnog ugleda kakvi su bili neki naši najčuveniji predstavnici iz oblasti prirodno-matematičkih i tehničkih nauka. Poznato je da su sfere društvenih nauka, tzv. humaniora, uglavnom ograničenije kada je u pitanju svetska naučnička reputacija. Pavle Ivić je postao još 1973. godine počasni inostrani član Američke akademije umetnosti i nauka, i iste godine počasni član Lingvističkog društva Amerike; nešto kasnije dodeljen mu je počasni doktorat Državnog univerziteta u Kolumbusu (Ohajo, SAD). Držao je predavanja o srbističkim, slavističkim i opštelingvističkim temama između ostalog i u sledećim gradovima: Siejtl, Los Anđeles, Santa Barbara, Berkli, Stanford, Urbani, Blumington, Kolumbus, An Arbor (u SAD); Melburn, Moskva, Amsterdam, Lajden, Marburg, Minhen, Cirih, Insbruk, Klagenfurt, Grac, Beč, Budimpešta, Erlangen, Vircburg, Minster. Učestvovao je sa referatima na slavističkim kongresima i sličnim skupovima, pored nekih od nabrojanih gradova, još u Kijevu, Sofiji, Talinu, u Evanstonu, Čikagu, Sidneju, Golveju (Irska), Londonu, Parizu, Getingenu, kao i na mnogobrojnim naučnim sastancima širom pređašnje Jugoslavije. Cikluse svojih predavanja držao je u Upsali i u Tokiju. Govorio je blizu deset stranih jezika. Razumljivo, sve to donelo mu je članstvo u ovdašnjim i u inostranim naučnim ustanovama najvišeg ranga, tako da je bio član Američke, Norveške, Slovenačke, Austrijske, Makedonske i Ruske akademije nauka.

MG P56