ISBN: Ostalo
Godina izdanja: .
Oblast: Pravoslavlje
Jezik: Srpski
Autor: Strani

STARI I NOVI ZAVET
Novi Sad, 1989.
tvrd povez,
veći format
653+181. strana
sitna oštećenja na koricama

BAKOTIĆEV PREVOD SVETOG PISMA

Dr Lujo Bakotić je rođen 1867. godine u Senju, a umro je 1941. godine u Beogradu. Poznat je i pod pseudonimom Dalmatikus. U istoriji će ostati zapamćen po tome što je bio član komisije za izradu Konkordata između Srbije i Vatikana (koji je potpisan 1914. godine). Verovatno da je to razlog što je od 1920-1923. godine bio poslanik Kraljevine SHS pri Vatikanu, a kasnije zastupnik Kraljevine Jugoslavije pri Međunarodnom sudu u Hagu. Jedno vreme bio je pomoćnik ministra spoljnih poslova Kraljevine Jugoslavije. Autor je studije `Srbi u Dalmaciji` (objavljena 1938. g.), objavio je i Rečnik srpsko-hrvatskog književnog jezika, i preveo je Justinijanove `Institucije`.

Na Božić 1925. godine dr Lujo Bakotić je objavio svoj prevod Pesme nad pesmama u beogradskom Trgovinskom glasniku, koji je tada bio dnevna novina i imao visok tiraž, uz napomenu da je iz revidiranog prevoda Staroga zaveta (verovatno revidiranog prevoda Đure Daničića). Te iste godine za Vaskrs, u istim novinama objavio je prevod 18-tog Psalma. Nekoliko godina kasnije, 1930. objavio je Sveto pismo Novoga zaveta. Isto na latiničnom pismu, u Beogradu je 1931. godine objavio kao posebnu knjižicu `Poslovice Solomuna, sina Davidova`, u izdanju Britanskog i inostranog biblijskog društva. Čitavo Sveto pismo Bakotić je objavio 1933. godine, ekavski, latiničnim pismom, a ponovljeno je i izdanje Novoga zaveta. Kada je prevod bio objavljen knjiga je koštala tadašnjih 100 dinara, a pojavila se u izdanju Britanskog i inostranog biblijskog društva.

Smatra se da je Bakotićev prevod najuspešniji kada se radi o jevrejskoj poeziji: Psalmima, Pesmi nad pesmama, odlomcima iz proročkih knjiga i Jova, jer je u svom radu koristio savremene metode, odnosno princip dinamičkog ujednačavanja (kako bi današnji čitalac bio u mogućnosti da oseti iste sadržaje kao i prvobitni čitaoci). Posle ovog prevoda svi naši prevodioci Svetoga pisma koriste ovaj princip u svom radu. Prilikom prevođenja koristio je sve pristupačne tekstove (na grčkom, latinskom, italijanskom, francuskom, ruskom, engleskom i nemačkom).

`Osobina Bakotićevog prevoda je da je on zadržao izraze koji su kod pravoslavnog naroda ali je itacistički govor zamenio etacističkim (Izrailj-Izrael).`[147]

imajući u vidu da je dr Bakotić po rođenju bio Srbin iz Dalmacije, njegova namera je, verovatno, bila da načini jedan prevod Svetoga pisma koji bi bio od velike koristi njegovim sunarodnicima, odnosno Srbima u Dalmaciji i Krajini.