Godina izdanja: 1997
ISBN: 86-7119-119-2
Autor: Domaći
Oblast: Pravoslavlje
Jezik: Srpski

Sa blagoslovom patrijarha Pavla. Odlično očuvano. U zaštitnoj kutiji.

Naslov Slave / [priredili Dimitrije Kalezić, Krsto Milovanović ; likovno-grafički opremio Vidan Papić]
Vrsta građe stručna monografija
Ciljna grupa odrasli, ozbiljna (nije lepa knjiž.)
Jezik srpski
Godina 1997
Izdavanje i proizvodnja Beograd : Narodno delo, 1997 (Banja Luka : Glas srpski)
Fizički opis 292 str. : ilustr. ; 34 cm
Drugi autori - osoba Kalezić, Dimitrije M., 1937-2024 (urednik)
Milovanović, Krsto (urednik)
Papić, Vidan, 1960- (likovni urednik)
Zbirka ǂBiblioteka ǂMonografije / [Narodno delo, Beograd]
(karton s omotom u zaštitnoj kutiji)
Napomene Tiraž 3.000
Predgovor
Rječnik: str. 287-290
Bibliografija: str. 292.
Predmetne odrednice Slave
Narodni običaji -- Srbi -- Slave
Krsno ime
Srbi -- Narodni običaji – Slave

SLAVE. Luksuzno izdanje, za koje je svoj blagoslov dao Njegova svetost patrijarh srpski gospodin Pavle, na popularan način objašnjava ovaj običaj, karakterističan upravo za naš narod. Uvodni tekst uradio je dr Kalezić i u njemu su objašnjeni fenomen slave, naziv, prapočeci, utemeljenje, obnova, obredni predmeti, kućni obredi, smisao slave. Monografijom su obuhvaćena i 64 slavska dana, pokretni i nepokretni praznici, a sve je ilustrovano reprodukcijama 18 ikona polaznika Likovne kolonije „Sveti Prohor Pčinjski“. Na Međunarodnom salonu knjiga, grafike i dizajna – Novi Sad 1998, ova monografija je dobila brojne nagrade...

Patrijarh srpski
O Aranđelovdanu, 1997.
Beograd
O krsnoj slavi kod Srba pisano je mnogo, sa raznih gledišta i shvatanja. Stav Srpske pravoslavne crkve da je Slava dan pravoslavno onog Svetog na čiji se praznik krstio predak neke porodice, uzeo ime toga Svetog, taj dan sam proslavljao i ostavio to u nasleđe potomstvu, najbolje izražava suštinu problema. Prema kazivanju prof. dr Radoslava Grujića, zasnovanom na naređenju naših penitencijalnih zbornika XIII i XIV veka: „Nema sumnje da je svetosavsko upućivanje slavljenja Svetog po kućama i porodicama svečarskim najviše doprinelo da se pravoslavni Srbi, u načinu proslavljanja pojedinih, naročito izabranih svetitelja, izdvoje od ostalih pravoslavnih naroda, razviju jedan svoj opštenacionalni domaći kult i stvore poseban ritual u tome pravcu...” Ili, u nekoliko reči, kako zaključuje dr Dimitrije Bogdanović: „Tvorac slave je upravo svetosavska Crkva. Slava je svetosavski kult” (V. Glasnik SPC, oktobar 1976, str. 183).
Smatram da je od značaja još ukazati na to da Slava, karakterističan običaj, kult u našem narodu, nije svečanost pojedinca, kao što je npr. imendan, ili rođendan, koji postoje kod pojedinih pravoslavnih naroda. Kod Grka postoji imendan „onomastiri”, kod Rusa „den angela”, rođendan. Slava je svečanost šire zajednice, cele porodice, ili više porodica, čak celog plemena.
Ma koliko izgledalo neobično, za nas Srbe, Slava znači i naš rođendan i naš imendan. Ali ne u telesnom, nego u duhovnom smislu. Slava nam je rođendan – jer su se naši neznabožački preci tada krstili „rodili vodom i Duhom”, postali članovi Crkve Božje, žive loze na večno živom čokotu Hristu. Imendan pak Slava je zato što smo tada dobili ime „pravoslavni hrišćani”, to bili kroz vekove i ostali do danas.
Možda bi zvučalo čudno kad bi nekom prijatelju ili srodniku, čestitajući Slavu, rekli: Srećna ti slava, duhovni rođendan i imendan. Ali bi time rekli istinu.
U tom smislu, knjiga profesora dr Dimitrija Kalezića, svakako će izneti i jasno i dokumentovano, na korist sviju.
S blagoslovom.
Patrijarh srpski Pavle

MG P42 (N)