Godina izdanja: 2012
ISBN: 978-86-84747-83-1
Autor: Domaći
Oblast: Pravoslavlje
Jezik: Srpski

Izdavač: Manastir Hilandar
Autor: Jeromonah Dositej Radivojević
Povez: tvrd
Broj strana: 133
Sadržaj priložen na slici.
Sa posvetom autora, jeromonaha Dositeja Hilandarca.
Predlist sa obrisom presavijanja, zadnja korica malo zagrebana na jednom mestu, sve ostalo vrlo dobro.

Imenoslavno učenje svetogorskih monaha se zasnivalo na praksi Isusove molitve i bogoslužbenom poštovanju imena Božijeg. Iz takvog opita usvojena je formula „ime Božije jeste sam Bog“, koju je ranije formulisao sveti Jovan Kronštadski. Imenoslavci su smatrali da za shvatanje te formule nisu dovoljne samo logičke spekulacije, nego molitveni opit, u kojem se ime Božije ne odvaja od samoga Boga. Imenoslavni izraz „ime Božije jeste Bog“ ne znači da važi i obrnuta tvrdnja, to jest da „Bog jeste ime“. Po učenju imenoslavaca svako prizivanje imena Božijeg je dejstveno zbog prisustva Božijeg u svom imenu, nezavisno od psihološkog nastrojenja onoga koji ga izgovara. Protivnici imenoslavlja su prigovarali da takva formulacija čini Boga „zavisnim“ od svog imena.

Izraz „ime Božije jeste sam Bog“, koji je postao kamen spoticanja za sve učesnike u sporu o imenu Božijem, različito je prihvaćen u imenoslavno-monaškoj, religiozno-filosofskoj i zvaničnoj crkvenoj sredini. U toku trajanja sporova o imenu Božijem javila su se dva sasvim različita pristupa u shvatanju prirode imena Božijeg. Jedni su razmatrali ime kao nešto neraskidivo vezano s predmetom, neodeljivo od predmeta, koje izražava suštinu predmeta. Drugi su u imenu videli samo znak koji je pridodat predmetu, i koji nikako ne utiče na suštinu predmeta.

Svetogorski sporovi ruskih monaha srodni su polemici o granicama bogopoznanja i prirode imena Božijeg, koja je nastala u IV veku povodom Evnomijevog učenja; srodni su i sa bogoslovljem ikone i sa bogoslovljem svetog Grigorija Palame. Pitanje o imenu Božijem u ruskom bogoslovlju XX veka po Loskom je isto toliko važno koliko i pitanje o ikonama. Po njemu ime Isus Hristos, kao ime ovaploćenja, „postalo je početak svakog bogoslovlja u istočnom hrišćanstvu“.

(K-86)