ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 2006
Autor: Domaći
Oblast: hrišćanstvo
Jezik: Srpski

Knjiga je dobro očuvana.
,,Mada je veoma teško proceniti sve kulturno-istorijske implikacije JevanMja gnostičkih hrišćana, autor Elejn Pejgels rečito ističe negativne implikacije za hrišćansku crkvu. U svojim napadima na gnostička jevandelja, pisanim kao ezoterična nadopuna zvaničnim novozavetnim verzijama Hristovog života i smrti, institucionalizovano hrišćanstvo se ookriva kao stroga birokratska struktura zasnovana na dogmatizmu despotskom paternalizmu. Polazeći od teze o političkoj suštini religijskih institucija, Elejn Pejgels razotkriva osnovne dogme zvaničnog hrišćanstva kao političke mitove stvorene da bi se učvrstila prevlast grupe vodećih ideologa u crkvenoj hijerarhiji"
,,„Gnostička jevanđelja“ (The Gnostic Gospels) je revolucionarna studija iz 1979. godine koju je napisala američka profesorka i istoričarka religije Elejn Pejgels (Elaine Pagels). Knjiga analizira rane hrišćanske tekstove pronađene 1945. godine u mestu Nag Hamadi u Egiptu. Ovi spisi pružaju uvid u gnosticizam, alternativni duhovni pravac koji je zvanična crkva proglasila za jeres i vekovima potiskivala.Ključne teme u knjiziPejgels objašnjava da rano hrišćanstvo nije bilo jedinstveno, već podeljeno na institucionalno (crkveno) i gnostičko. Glavne razlike koje autorka ističe su:Samospoznaja (Gnoza): Gnostici su verovali da je spasenje unutrašnji proces samospoznaje pojedinca, dok je zvanična crkva insistirala na veri u dogme i pokoravanju crkvenoj hijerarhiji.Ženski aspekt Boga: Mnogi gnostički tekstovi opisuju Boga kroz muške i ženske elemente (poput božanske Majke ili Mudrosti), dok je pravoverno hrišćanstvo uvelo isključivo paternalistički, muški model.Simbolično vaskrsenje: Dok je crkva insistirala na doslovnom, telesnom vaskrsenju Hrista (što je učvršćivalo autoritet biskupa kao naslednika apostola koji su ga videli), gnostici su vaskrsenje smatrali duhovnim i stalno dostupnim iskustvom.Politička suština dogmi: Autorka argumentuje da su rani crkveni oci (poput Irenea) svesno birali koje će tekstove proglasiti jeretičkim kako bi izgradili čvrstu birokratsku strukturu i centralizovanu vlast."