ISBN: 717
Godina izdanja: 717
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju!

`Teorija o lepom u srednjem veku` (izvorno nem. Die Theorie des Schönen im Mittelalter) jeste fundamentalna estetička studija italijanskog filozofa i istoričara estetike Rozarija Asunta (Rosario Assunto). Ova knjiga predstavlja nezaobilazno štivo za razumevanje srednjovekovne umetnosti, filozofije i duhovnosti, rušeći predrasude o Srednjem veku kao `mračnom dobu` lišenom estetskog senzibiliteta.Na našim prostorima knjigu je 1975. godine objavila Srpska književna zadruga (SKZ) iz Beograda, kao 11. svezak unutar svoje ugledne edicije `Književna misao`. Glavni prevod sa nemačkog jezika uradio je Gligorije Ernjaković, dok je prateće ilustrativne tekstove i citate sa latinskog jezika prevela Ljiljana Crepajac.



Asunto u ovoj studiji postavlja ključno pitanje: Može li se uopšte govoriti o srednjovekovnoj estetici? S obzirom na to da je sama reč `estetika` nastala tek u 18. veku, autor dokazuje da je Srednji vek imao izuzetno razvijenu, iako specifičnu, teoriju o lepom i umetnosti.



Rosario Asunto (italijanski: [roˈzaːrjo asˈsunto]; 28. mart 1915. – 24. januar 1994.) bio je italijanski filozof, teoretičar umetnosti i pejzažni estetičar.

Život
Rosario Asunto je rođen 1915. godine u istoj zgradi pored crkve Santa Lučija, u istorijskom centru Kaltanisete, gde je 1887. godine rođen i Pjer Marija Roso di San Sekondo.[1] Doktorirao je pravo 1938. godine, ali je potom započeo nastavničku karijeru. Od 1944. do 1951. godine studirao je filozofiju kod „kritičkog ontologa“ i specijaliste za Kantovu filozofiju Pantalea Karabelezea (1877–1948) na Univerzitetu Sapienca u Rimu. Postao je asistent Karabelezeu, a nakon njegove smrti 1948. godine, Luiđiju Skaraveliju, italijanskom filozofu (1894–1957). Godine 1955. postao je privatni predavač, a od 1968. do 1980. bio je profesor estetike na Univerzitetu u Urbinu.

Godine 1981. preselio se u Rim, gde je predavao kao profesor istorije italijanske filozofije.[2] Kao elitistički individualista, ostao je po strani od pokreta 1968. i povukao se iz javne diskusije od 1970-ih. Sve veća dominacija jezika i pristupa teorije znakova u filozofiji takođe je doprinela tome, čineći da Asuntovi stavovi deluju zastarelim.[3]

Godine 1991. svi njegovi radovi o baštama i pejzažima i njegovi stavovi u korist njihovog priznanja nagrađeni su Međunarodnom nagradom Karlo Skarpa za baštu, koju je dodelila Fondacija Beneton Studi Ričerče iz Treviza. Vodio je bitku ideja za dobro upravljanje, brigu i odbranu bašta; za afirmaciju njihove nezamenljive vrednosti kao nasleđa sećanja i mesta dizajniranih i stvorenih za iskustvo kontemplacije.[4]

Asunto je održavao brojne kontakte sa avangardnim umetnicima. Bio je oženjen istoričarkom umetnosti Vandom Gaetom, koja je rano preminula; preminuo je 24. januara 1994. od tumora.

Misli
Fokus njegovog rada bila je pejzažna estetika. U delu „Pejzaž i estetika“ (1973) Asunto pokazuje da ljudi tragaju i stvaraju sopstveni pejzaž, i fizički i duhovno. U nekoliko dela razvija teoriju bašte. Bio je pod uticajem nemačkog romantičnog pogleda na prirodu. U delu „Hipoteza i beleške o srednjovekovnoj estetici“ (1975) bavi se Danteovom poezijom. „Likovi intervenišu (uz dozvolu autora)“ (1977) je zbirka satirično-filozofskih priča.[5]

Tema odnosa između prirode i umetnosti bila je u fokusu njegovog istraživanja, sistematski je postavljao i artikulisao problem specifičnosti konstitutivnih vrednosti pejzaža, do te mere da je razjasnio razloge za „moderni kult bašte“.[4] Štaviše, vodio je računa i o pisanju za publiku nestručnjaka.[4]

Pretpostavka pravi razliku između vertikalnog (anagogičkog) i horizontalnog značaja. Vertikalno je istraživanje prošlosti i dubina duše, što daje smisao sadašnjosti. Horizontalno (društveno ili istorijski) značajno je referenca na druge delove sveta, na polis, društveni život, svet institucija.[6] Primeri za to su umetnost i književnost nadrealizma, koja teži da promeni svet, ili dela Bertolta Brehta i Luiđija Pirandela, italijanski film neorealizma, ali i svaka književnost koja se odnosi na filozofska pitanja i time prevazilazi samu sebe.