ISBN: 145
Godina izdanja: 145
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju! U jednom poglavlju ima 10 tak recenica podvuceno hem. olovkom, nista strasno. Sve ostalo uredno!


No Logo" jedan je od prvih istraživačkih radova u kojem su jasno razotkrivene posljedice globalističke ekonomije u 90-tim godinama XX. stoljeća, dakle sve one promjene koje su se dogodile nakon ekplozija multinacionalnih korporacija. "No Logo" je kulturološka analiza i izvrstan izvještaj o središnjim problemima u novim uvjetima informatizacijskog doba, odnosno načinu na koji funkcionira korporativna Amerika, i važan publicistički rad koji uvjerljivo dočarava mračno i bezoblično naličje kapitalizma.



Naomi Klajn (engl. Naomi Klein; Montreal, 8. maj 1970), kanadska novinarka, pisac i antikorporativna aktivistkinja. U njenoj knjizi Ne logo (2000) daje se opširna kritika načina života i iskorišćavanja radnika i raspravlja o nastajućim oblicima otpora globalizaciji i dominaciji korporacija.[1] Prikazuje se kao knjiga koja je postala deo pokreta ali imala je širi značaj u podsticanju razmišljanja o prirodi potrošačkog kapitalizma i tiraniji kulture brenda. Klajn je uticajna komentatorka i često se obraća preko raznih medija. Živi u Torontu ali putuje širom Severne Amerike, Azije, Latinske Amerike i Evrope gde prati razvoj antikorporativnog aktivizma.[1]

Porodica
Naomi Klajn je rođena u Montrealu, u jevrejskoj porodici sa istorijom mirovnog aktivizma. Njeni roditelji su bili samozvani hipici [2] koji su emigrirali iz Sjedinjenih Država 1967. godine kao otpornici rata u Vijetnamskom ratu.[3] Njena majka, dokumentarista Boni Šer Klajn, najpoznatija je po svom anti-pornografskom filmu Not a Love Story.[4] Njen otac, Majkl Klajn, je lekar i član organizacije Lekari za društvenu odgovornost. Njen brat Set Klajn je autor i bivši direktor kancelarije Kanadskog centra za političke alternative u Britanskoj Kolumbiji.

Pre Drugog svetskog rata, njeni deda i baka po ocu bili su komunisti, ali su počeli da se okreću protiv Sovjetskog Saveza nakon sporazuma Molotov-Ribentrop 1939. Godine 1942. njen deda, animator u Dizniju, dobio je otkaz nakon štrajka 1941.[5] i umesto toga je morao da pređe na rad u brodogradilištu.[6] Do 1956. su napustili komunizam. Klajnov otac je odrastao okružen idejama socijalne pravde i rasne jednakosti, ali je smatrao da je `teško i zastrašujuće biti dete komunista`, tj. beba od crvenih pelena.[7]

Klajnov muž, Avi Luis, rođen je u političkoj i novinarskoj porodici. Njegov deda, Dejvid Luis, bio je arhitekta i lider savezne Nove demokratske stranke, dok je njegov otac, Stiven Luis, bio lider Nove demokratske partije Ontarija.[8] Avi Luis radi kao TV novinar i režiser dokumentarnih filmova. Takođe je vanredni profesor na Odseku za geografiju na Univerzitetu Britanske Kolumbije.[9] Par ima jednog sina Toma.