Godina izdanja: 1978
ISBN: 505
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor: Ernst Bloch
Izdavač: Veselin Masleša, Sarajevo
Edicija: Biblioteka Logos
Godina: 1978
Obim: 130 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji, kao i u opisu.

Knjiga `Temeljna filozofijska pitanja I: Uz ontologiju još-ne-bitka` njemačkog marksističkog filozofa Ernsta Blocha predstavlja jedno od ključnih kraćih djela dostupnih na našim prostorima.

Knjiga se sastoji od jednog centralnog predavanja i dvije filozofske rasprave. Kao dodatak često sadrži i Blochove tekstove o nihilizmu i identitetu.

Za kvalitetan prijevod na tadašnji srpskohrvatski/hrvatski jezik zaslužni su poznati filozofi Nadežda Čačinovič-Puhovski i Žarko Puhovski, dok je predgovor napisao Rasim Muminović.

Ernst Bloch (1885.–1977.) bio je jedan od najznačajnijih njemačkih filozofa 20. vijeka, marksistički teoretičar i utemeljitelj filozofije utopije i nade. Zbog specifičnog, poetskog stila pisanja i spajanja marksizma s religijskim misticizmom, često su ga nazivali `marksističkim teologom` ili `filozofom nade`.

Rođen je u Ludwigshafenu u židovskoj porodici. Studirao je filozofiju, njemačku književnost i muziku. U mladosti se družio s velikim umovima poput sociologa Maxa Webera i filozofa Georga Lukácsa.

Zbog svog židovskog porijekla i radikalno lijevih stavova, Bloch je 1933. godine morao pobjeći iz nacističke Njemačke. Živio je u Švicarskoj, Austriji, Francuskoj, Čehoslovačkoj, da bi na kraju završio u SAD-u. U Americi je proveo teške godine u siromaštvu, slabo govoreći engleski, ali je upravo tada napisao svoje kapitalno djelo Princip nada.

Nakon Drugog svjetskog rata, 1949. godine, prihvata profesorsko mjesto u Leipzigu (Istočna Njemačka / DDR). Međutim, njegova slobodoumna interpretacija marksizma ubrzo dolazi u sukob s rigidnim komunističkim režimom. Nakon podizanja Berlinskog zida 1961. godine, tokom posjete Zapadnoj Njemačkoj, odlučuje da se ne vrati na Istok. Ostatak života proveo je kao profesor u Tübingenu (Zapadna Njemačka).

Iako je bio ateista i marksista, Bloch je duboko cijenio religiju (naročito biblijske motive pobune i egzodusa). Njegova filozofija nade direktno je inspirisala kršćansku `Teologiju nade` (Jürgen Moltmann) i latinoameričku Teologiju oslobođenja. Tokom šezdesetih godina, Bloch je postao jedna od intelektualnih ikona studentskih protesta u Zapadnoj Evropi. Njegova kritika i kapitalizma i sovjetskog birokratskog socijalizma snažno je odjeknula među mladom inteligencijom. Bloch je bio rado viđen gost i cijenjen autor u bivšoj Jugoslaviji. Imao je bliske veze s filozofima okupljenim oko časopisa `Praxis` i čuvene Korčulanske ljetne škole, koji su takođe zastupali humanistički i nedogmatski marksizam.

Njegova najpoznatija djela, pored Temeljnih filozofskih pitanja, uključuju Duh utopije (Geist der Utopie, 1918), Tomas Minzer kao teolog revolucije (1921) i trotomni Princip nada (Das Prinzip Hoffnung, 1954–1959).

SADRŽAJ
Fredgovor ili o počinjanju 5
Uz ontologiju Još-ne-bitka 9
Uvidi u nihilizam i identičnost 41
Stupnjevi bitka, materijalna raspodjela realnosti 85
Pogovor 97