Godina izdanja: 1997
ISBN: 300x2
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor: Lao C` (Laozi)
Izdavač: Svetovi, Novi Sad
Prevod: Radosav Pušić
Godina: 1997
Obim: 200 str.

Ovo izdanje predstavlja izuzetno važan prevod jer je to prvi prevod ovog čuvenog kineskog filozofskog klasika sa starokineskog na srpski jezik, a priredio ga je naš poznati sinolog Radosav Pušić.

Pored samog teksta „Knjige o Putu i Vrlini“, izdanje sadrži i detaljan predgovor prevodioca (strane 9–23), beleške o transkripciji i korišćene izvore.

Tri ključne teme knjige:
- Dao (Put): Neopisivi izvor svega što postoji u univerzumu.
- Vu-vei (Ne-delanje): Delovanje u skladu sa prirodom, bez forsiranja.
- Skromnost i jednostavnost: Vrednosti koje donose mir, nasuprot pohlepi.

Lao Ce je mistična figura i osnivač taoizma. Njegovo ime u prevodu znači „Stari učitelj“.

Istorijski lik i legenda:
Živeo u Kini u šestom veku pre nove ere. Neki istoričari sumnjaju da je postojao. Kao čuvar arhiva radio je na dvoru dinastije Džou. Imao je pristup carskim istorijskim spisima. Legenda kaže da su se sreli Konfučije i on. Konfučije je uporedio je Lao Cea sa zmajem.

Legenda o nastanku knjige:
Razočaran u društvo, napustio je Kinu zbog propasti morala. Otišao je na zapad na vodenom bivolu. Na graničnom prelazu stražar Jin Si ga je prepoznao. Uslov za prolaz: Zamolio ga je da zapiše mudrost. Lao Ce je napisao 5.000 znakova. Prošao je granicu i niko ga više nije video.

Filozofski uticaj:
- Kosmički sklad: Zagovarao je život u skladu sa prirodom.
- Protivnik zakona: Smatrao je da previše pravila kvari ljude.
- Vladar iz senke: Verovao je da je najbolji vladar neprimetan.
- Uticaj na svet: Njegove ideje oblikovale su istočnjačku misao.

Prevodilac ovog izdanja je prof. dr Radosav Pušić, jedan od naših najistaknutijih i najpriznatijih sinologa (stručnjaka za kineski jezik, književnost i kulturu). Njegov rad na ovoj knjizi ključan je jer je doneo prvi direktan prevod sa starokineskog na srpski jezik, bez posredstva engleskog ili francuskog.

Diplomirao je filozofiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1985. godine. Istovremeno je učio kineski jezik na Filološkom fakultetu. Usavršavao je kineski jezik na Jezičkom institutu u Pekingu. Nakon toga je proveo godine specijalizirajući starokinesku filozofiju na prestižnom Univerzitetu u Nanđingu. Radi kao redovni profesor na Filološkom fakultetu u Beogradu. Dugi niz godina je šef Katedre za sinologiju. Osnivač je i dugogodišnji direktor Instituta Konfucije u Beogradu. Ova institucija je ključna za širenje kineske kulture i jezika u Srbiji.

Spoj njegovog obrazovanja iz filozofije i vrhunskog poznavanja kineskog jezika omogućio mu je da precizno prenese složene koncepte poput Daoa i Vu-veia. Pored Lao Cea, preveo je i priredio mnoga druga kapitalna dela istočnjačke misli. To uključuje klasike kao što su „Džuang Ci“, „Knjiga promena“ (Ji Đing), kao i brojne studije o kineskoj estetici i kulturi.