ISBN: 802
Godina izdanja: 802
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju!


`Strategija savremene propagande: prilog demitologizaciji savremene građanske reklame`



Besim Spahić (Travnik, 1953) jugoslovenski je i bosanskohercegovački komunikolog, politikolog, sociolog, novinar, kulturolog, istoričar, književnik, glumac, reditelj i muzičar (pjevač, svirač, kompozitor i tekstopisac). Doktor je komunikologije i redovni profesor Fakulteta političkih nauka Univerziteta u Sarajevu, a predaje takođe i na Univerzitetu i Sveučilištu u Mostaru.[1]

Biografija
Djetinjstvo i mladost
Besim Spahić je rođen 1953. godine u Travniku, u porodici koja je pripadala srednjoj društvenoj klasi.[2][3] U rodnom gradu je završio osnovnu školu i klasičnu gimnaziju, a još od djetinjstva je pokazivao talenat za muziku i pozorište.[2] Kao šestogodišnjak je dobio glavnu ulogu u školskoj priredbi, a igrao je u mnogo predstava i dobio brojne nagrade. Muzikom se bavi od najranijeg djetinjstva; u osmom razredu osnovne škole osnovao je grupu „Orkani”, potom „Nobelovci”, a zatim je počeo svirati u grupi „Veseli akordi” te kasnije i u posljednjoj postavi grupe „Veziri”.[4]

Studije i profesionalna karijera
Akademsko obrazovanje odlučio je započeti sa samo 14 godina; prvobitno je — kako sam kaže — želio studirati glumu i muziku, ali je na kraju ipak završio novinarstvo i politologiju.[2] Diplomirao je 1974. godine na Fakultetu političkih nauka „Veljko Vlahović”, na Odsjeku za žurnalistiku.[5] Poslije petogodišnjeg angažmana u Pozorištu mladih u Sarajevu, počeo je raditi kao novinar na RTV Sarajevo.[2] Nakon provedene dvije i po godine rada u toj medijskoj kući, prešao je na Fakultet političkih nauka u Sarajevu, gdje je radio kao asistent na Odsjeku za žurnalistiku.[6] Zvanje redovnog profesora prvi put je dobio 1987. godine.[5]

Tokom Rata u Bosni i Hercegovini, živio je u Ljubljani, radeći kao kreativni direktor i urednik oglašavanja u agenciji „Studio marketing”.[6] Bio je urednik časopisa koji je izdavao Savez udruženja novinara Jugoslavije pod imenom Novinarstvo, te časopisa koji je izdavao Savez udruženja za marketing Jugoslavije pod imenom Marketing.[5] Učestvovao je na brojnim naučnim, domaćim i inostranim kongresima i simpozijumima, a neki od najbitnijih su „Pečat vremena” (Udruženje komunikologa Hrvatske; avgust 2011), „Promocija ruralnih potencijala” (CEIO; Zagreb, oktobar 2011) i „Imidž glavnog grada države” (Urbanistički institut Republike Slovenije; Ljubljana, 2007).[5] Bio je učesnik i mnogobrojnih naučnoistraživačkih projekata.[5]

U Sarajevo se vratio 2000. godine te na Fakultetu političkih nauka i Akademiji likovnih umjetnosti dobio status profesora.[2] Jedan je od najznačajnijih teoretičara iz oblasti političkog marketinga na Balkanu, a baveći se publicistikom i teorijom kulture — iz ovih oblasti je do sada objavio više od 20 knjiga:[5] napisao je 18 knjiga iz oblasti reklame, političkog komuniciranja, političkog i kulturnog marketinga, imidža, poslovnog komuniciranja i dizajna i dr. te je bio i koautor još 5 drugih knjiga iz povezanih oblasti.[6]

Svojevremeno je pisao i za veb-portal Al Džazire Balkans.[7][8]

Ljubav prema umjetnosti
Ovo ga sve, međutim, nije u potpunosti ispunjavalo;[2] tako se sve do danas (pogotovo sljedećih pet godina nakon Rata u BiH) nastavio pored profesionalne karijere baviti i pisanjem pozorišnih komada za djecu i odrasle, te komponovanjem (prvenstveno dječje) ali i stvaranjem (uglavnom tradicionalne i rok) muzike.[2][6] Svoje muzičko-scenske projekte, najčešće mjuzikle, između ostalog je realizovao na teritoriji Slovenije (11 autorskih mjuzikala),[4] Hrvatske (2 mjuzikla)[4] i Italije (2 mjuzikla),[4] a u domovini Bosni i Hercegovini prezentovao je svoj ’multiprojekat’ — mjuzikl Kulin ban – Nadaleko znan,[2] kao i još nekoliko tematskih mjuzikala kroz festival „Linofest” u organizaciji grupe „Libertas”.[4] Pisao je i pjesme za mnoge muzičke zvijezde sa prostora bivše Jugoslavije (Nikša Bratoš, Seid Memić Vajta, Đulijano Đanić [hr] i dr.), od kojih su neke postali evergrini (Jugo od Đulijana i Bana).[2][6] Kao ’slobodni umjetnik’ više od pet godina, pored mnogobrojnih muzičkih i pozorišnih projekata potpisuje i nekolicinu književnih.[2]

Ostalo
Besim Spahić je marta 2012. godine dospio u fokus javnosti nakon predavanja održanog u Kaknju čiji je video-snimak postavljen na Jutjub imao veliku gledanost. U predavanju je oštro iskritikovao tadašnje (i sadašnje) stanje u Bosni i Hercegovini izazvano namjernim iskrivljavanjem istorije i pozvao na prevazilaženje etno-religijske podijeljenosti zbog koje je region već vijekovima nestabilan i podložan sukobima.[9][10]

Tečno govori slovenački, italijanski, francuski i engleski jezik.[2] Kako su mu majčini preci bili trgovci, urari i zlatari, poznaje i nekoliko zanata — prvenstveno urarski — i kako sam kaže, „u stanju je popravljati stare satove, što je za mnoge urare mlađih generacija nepoznanica”.[2] Svira gitaru,[11], tamburu,[12] frulu i još nekoliko instrumenata.