Godina izdanja: .
ISBN: .
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Žarko Laušević
Naslov: Godina prođe, dan nikad: dnevnik jedne robije
Izdavač: Novosti, Beograd
Godina: 2011
Obim: 448 str.

Knjiga bolne istine, zavodljive tuge, nesebičnog preispitivanja, oporog priznanja, grešničke nade, očuvang dostojanstva, ljudske spoznaje.

Prema Vukotićevim rečima, Laušević plastično vaja i razgrće sudbine svojih zatvorskih drugova, slika galeriju kažnjenika, nesrećnika sabijenih iza rešetaka. Ali, na pojedinim mestima i sebe crta kao klovna, znajući da se predstava igra dugo, u više činova, u tuđoj scenografiji... Zato s vremena na vreme, stranice knjige natapaju vodoskoci šale, humora i topline, slapovi koji peru i telo i dušu.

„Godina prođe, dan nikad“ je prva autobiografska knjiga čuvenog jugoslovenskog i srpskog glumca Žarka Lauševića, objavljena krajem 2011. godine u izdanju kompanije „Novosti“. Knjiga predstavlja potresnu zatvorsku hroniku i duboko intimnu ispovest, nastalu na osnovu dnevničkih beležaka koje je autor vodio tokom svojih zatvorskih dana.

Ova knjiga obuhvata tekstualne zabeleške nastale tokom njegovih prvih 455 dana zatočeništva – od noći tragedije (30. jula 1993) do izricanja prvostepene presude na petnaest godina robije (28. oktobra 1994).

Iako je tema izuzetno teška, autor na pojedinim mestima koristi humor, šalu i toplinu kako bi oslikao apsurdne situacije u kojima se našao, čime uspeva da unese tračak svetlosti u sumornu zatvorsku svakodnevicu.

Knjiga je odmah po objavljivanju postigla ogroman regionalni uspeh i prodata je u stotinama hiljada primeraka, postajući jedna od najčitanijih na ovim prostorima. Ona je ujedno bila i prvi deo njegove četvorodelne autobiografske sage u kojoj je pretočio svoju sudbinu izvan svetla reflektora.




Žarko Laušević (Cetinje, 19. januar 1960 — Beograd, 15. novembar 2023) bio je srpski i jugoslovenski glumac i pisac.

Školovao se na Cetinju i u Titogradu, gde je počeo da se bavi glumom. Završio je Fakultet dramskih umetnosti u Beogradu 1982. u klasi profesora Minje Dedića. Na početku karijere bio je jedan od hvaljenijih i talentovanijih mlađih glumaca u Jugoslaviji. Bio je član Jugoslovenskog dramskog pozorišta, gde je ostvario zapažene uloge u predstavama — Hrvatski Faust, Muke po Živojinu, Kolubarska bitka, Baal, Valjevska bolnica, Pozorišne iluzije i dr. Igrao je i drugim pozorištima, gde je ostvario uloge u predstavama — Original falsifikata, Mala, Kanjoš Macedonović, Sveti Sava, Čekajući Godoa, Staklena menažerija i dr.

Na filmu je debitovao ulogom u partizanskom filmu Progon, a do početka 1990-ih značajne uloge ostvario je u filmovima — Jagode u grlu, Šmeker, Dogodilo se na današnji dan, Oficir s ružom, Braća po materi, Original falsifikata, Bolje od bekstva i Kaži zašto me ostavi. Popularnost kod šire publike stekao je ulogama u TV serijama — Sivi dom, Vuk Karadžić, Zaboravljeni i Crni bombarder, kao i ulogom Miloša Obilića u TV filmu Boj na Kosovu.

Jula 1993. u Podgorici je izvršio dvostruko ubistvo u prekoračenju nužne odbrane, štiteći svog starijeg brata. Na suđenju je prvobitno osuđen na 15, odnosno 13 godina zatvora, ali mu je na ponovnom suđenju februara 1998. kazna smanjena na četiri godine, nakon čega je pušten iz zatvora. Nakon izlaska na slobodu nakratko se vratio glumi i ostvario zapaženu ulogu u filmu Nož, ali je ubrzo otišao u Sjedinjene Američke Države. Pošto je Vrhovni sud Crne Gore 2001. poništio presudu kojom je pušten iz zatvora, za njim je raspisana poternica, zbog čega je u SAD živeo ilegalno sve do 2012. kada je pomilovan odlukom predsedika Srbije.