Godina izdanja: 1987
ISBN: 272
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Pavle Mijović
Izdavač: Leksikografski zavod Crne Gore, Titograd (Podgorica)
Godina: 1987
Obim: 343 str.

Postoji posveta na nultoj stranici knjige.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografijama.

Knjiga „Pradavne i davne kulture Crne Gore“, čiji je autor akademik Pavle Mijović, predstavlja jedno od najznačajnijih naučnih dela u oblasti arheologije, istorije umetnosti i kulturne antropologije Crne Gore. Delo je objavljeno 1987. godine u izdanju Leksikografskog zavoda Crne Gore u Titogradu (današnja Podgorica).

Knjiga sadrži 15 različitih naučnih priloga koji obuhvataju period od početka gvozdenog doba (Halštata) pa sve do početka novog veka. Istraživanja su prvenstveno usmerena na prostore Boke Kotorske, primorja i nekadašnje Duklje. Mijović kombinuje arheološke nalaze, urbanističke analize i istoriju umetnosti kako bi rekonstruisao život drevnih civilizacija.

Detaljno se analiziraju antički lokaliteti poput Ulcinja, Budve, Akruvijuma (Kotor) i Onogošta (Nikšić). Mijović istražuje podelu gradskog zemljišta (ager), arhitekturu kućnih zajednica, kao i specifične fortifikacijske oblike poput palata-rezidencija. Kroz naučne dokaze, delo je dalo nemerljiv doprinos afirmaciji autohtonosti i posebnosti crnogorskog kulturnog i istorijskog identiteta.

Ova monografija (koja broji oko 343 stranice) bogato je ilustrovana arhitektonskim nacrtima, mapama i prikazima predmeta iz materijalne kulture, zbog čega je i danas nezaobilazno štivo za sve istraživače istorije Balkana.

Akademik Pavle Mijović (1914–1996) bio je jedan od najistaknutijih crnogorskih istoričara umetnosti, arheologa i enciklopedista 20. veka. Njegov naučni rad postavio je temelje za moderno proučavanje kulturne baštine Crne Gore i njeno pozicioniranje u širi mediteranski kontekst.

Rođen je 21. juna 1914. godine u selu Brijege u Crmnici (Bar). Pre Drugog svetskog rata studirao je Medicinski fakultet u Beogradu. Tokom rata bio je učesnik Trinaestojulskog ustanka i član antifašističkog pokreta. Nakon rata radio je kao novinar, urednik u Tanjugu i Borbi, a proveo je i period u diplomatskoj službi u Moskvi i Stokholmu. Istoriju umetnosti diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1956. godine, dok je doktorat stekao 1958. u Parizu.

Od 1960. do 1982. godine radio je u Arheološkom institutu u Beogradu kao naučni savetnik za srednjovekovnu arheologiju. Bio je redovni profesor istorije umetnosti i prvi dekan Kulturološkog fakulteta na Cetinju (1980–1981). Bio je redovni član Crnogorske akademije nauka i umjetnosti (CANU), član SANU, kao i pokretač i prvi predsednik Crnogorskog PEN centra. Rukovodio je ključnim arheološkim iskopavanjima na lokalitetima kao što su Stari Bar, Ulcinj, Budva, Kotor i Podgorica.

Napisao je oko trideset knjiga i preko 250 naučnih radova:
- Bokokotorska slikarska škola XVII–XIX vijek (1960)
- Menolog: Istorijsko-umetnička istraživanja (1973)
- Umjetničko blago Crne Gore (1980)
- Pradavne i davne kulture Crne Gore (1987)

Mijović je ostao upamćen kao naučnik izuzetne erudicije koji je argumentovano branio autohtonost crnogorske kulture.