ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1999
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor - osoba Lévi-Strauss, Claude, 1908-2009 = Levi-Stros, Klod, 1908-2009
Naslov Tužni tropi / Klod Levi-Stros ; prevela s francuskog Slavica Miletić
Jedinstveni naslov Tristes Tropiques. srpski jezik
Vrsta građe dokumentar.lit.
Ciljna grupa odrasli, opšte (lepa književnost)
Jezik srpski
Godina 1999
Izdavanje i proizvodnja Beograd : Zepter Book World, 1999 (Beograd : Biro `Radunić`)
Fizički opis 330 str. : ilustr. ; 21 cm
Drugi autori - osoba Miletić, Slavica, 1953- (prevodilac)
Zbirka ǂBiblioteka ǂSlovo / Zepter Book World. ǂKolo ǂ1
Napomene Prevod dela: Tristes Tropiques / Claude Lévi-Strauss
Tiraž 1.000
Bibliografija: str. 331-332.
Predmetne odrednice Južna Amerika -- Etnografija
Afrika -- Etnografija
Azija -- Etnografija
Amazonija -- Etnografija

Tužni tropi (Tristes Tropiques, 1955) Kloda Levi-Strosa jedno su od najznačajnijih dela antropološke literature 20. veka, ali i knjiga koja se teško može svesti samo na antropologiju. U njoj se prepliću putopis, autobiografija, etnologija, filozofski esej i kritika zapadne civilizacije. Polazeći od svojih putovanja i terenskih istraživanja u Brazilu tridesetih godina, Levi-Stros opisuje susrete sa domorodačkim narodima, među kojima su Kadiveu, Bororo, Nambikvara i Tupi-Kavahib, ali te opise stalno proširuje razmišljanjima o prirodi kulture, istoriji, kolonijalizmu i položaju čoveka u modernom svetu.
Knjiga počinje čuvenom, gotovo paradoksalnom izjavom da autor mrzi putovanja i istraživače, čime odmah ruši očekivanja od klasičnog egzotičnog putopisa. Levi-Strosa ne zanima pustolovina sama po sebi, nego ono što putovanje otkriva o posmatraču i o civilizaciji iz koje je došao. Egzotični svet za njega nije dekor, već ogledalo Evrope. Susret sa udaljenim kulturama postaje način da se preispitaju evropske predstave o napretku, primitivnosti, razumu i civilizaciji.
Posebna vrednost Tužnih tropa leži u načinu na koji konkretna antropološka zapažanja prerastaju u šira filozofska pitanja. Levi-Stros pokazuje da takozvana „primitivna“ društva imaju složene sisteme srodstva, razmene, rituala i simboličkog mišljenja, koji se ne mogu meriti jednostavnom lestvicom razvoja na čijem bi se vrhu nalazio Zapad. Time knjiga predstavlja i snažnu kritiku evrocentrizma.
Naslov Tužni tropi upućuje na melanholiju koja prožima čitavu knjigu. Autor je svestan da antropolog često dolazi u zajednice koje su već pogođene kolonizacijom, bolestima, trgovinom i modernizacijom. Svet koji proučava nestaje upravo u trenutku kada ga opisuje. Zato u knjizi postoji stalno osećanje zakašnjenja, gubitka i propadanja kulturne raznolikosti. Levi-Stros istovremeno razmišlja i o samoj antropologiji. Antropolog nikada nije potpuno neutralan posmatrač: on pripada jednoj kulturi i pokušava da razume drugu pomoću sopstvenih kategorija. Otuda je Tužni tropi i knjiga o granicama razumevanja drugoga, o položaju istraživača i o protivrečnosti između naučnog proučavanja i nostalgije za svetovima koje modernost uništava.
Stilski, delo je neobično bogato. Pored etnografskih opisa, sadrži prizore prirode, istorijske digresije, filozofske meditacije, autobiografske epizode i polemike sa idejom civilizacijskog progresa. Zbog toga se Tužni tropi čitaju i kao velika književna proza, a ne samo kao stručno antropološko delo. Knjiga je imala ogroman uticaj na antropologiju i humanističke nauke i učvrstila Levi-Strosov ugled kao jednog od osnivača strukturalizma. Njena osnovna pitanja – kako razumeti druge kulture, šta modernizacija uništava, da li napredak zaista znači poboljšanje i koliko posmatrač može izaći iz sopstvenog kulturnog okvira – ostala su aktuelna i dugo nakon njenog objavljivanja.

Klod Levi-Stros (fr. Claude Lévi-Strauss; 28. novembar 1908, Brisel – 30. oktobar 2009, Pariz) bio je francuski antropolog i filozof, zagovarač strukturalističkog pristupa socijalnoj antropologiji.
Levi-Stros je proširio polje antropologije, uveo je nove koncepte proučavanja kulturnih obrazaca, ponašanja, mišljenja, posebno mitova u primitivnim i modernim društvima. Po struci je bio etnolog, a sebe je smatrao antroplogom, odnosno socijalnim antropologom. Polazio je od pretpostavke da su mnogi kulturni obrasci – kao oni koji se mogu naći u mitovima i jeziku zapravo ukorenjeni u bazičnim strukturama svesti.
Levi-Stros tvrdi, da se u različitim kulturama, lingvističkim šemama i mitovima i legendama, naziru imenitelji koji su zajednički celoj ljudskoj vrsti.
Studirao je filozofiju i pravo na Sorboni.
Klod Levi-Stros rođen je u Briselu, Belgija, 1908. godine, ali je odrastao u Parizu. Njegov otac je bio slikar. Studirao je na Pariskom univezitetu pravo i filozifiju; tačnije diplomirao je prava ali je odbranio profesuru iz filozofije. Njegova lektira obuhvata dela „velikana francuske sociološke škole` - verovatno Sen Simona, Konta, Dirkema, Mosa. Takođe se strasno zanimao za geologiju, proučavao je isto tako, prvo psihoanalizu, a potom marksizam.
U periodu od 1934-1937. radio je kao profesor sociologije na Univezitetu u Sao Paolu. U nekoliko kratkih navrata putovao je u unutrašnjost Brazila, gde se bavio etnografskim istraživanjima; proučavajući prvo Mbaja (ili Guaycurü) a zatim i Bororo Indijance među kojima je i živeo neko vreme.
Godine 1936. napisao je prvi napis iz antropologije; članak na 45 stranica posvećen društvenoj organizaciji Bororo Indijanaca.
Pošto je dao ostavku na službu na Univerzitetu u Sao Paolu (u periodu od 1938 do 1939), dobio je novčanu pomoć francuske vlade za organizovanje jedne veće ekspedicije u centralni Brazil. U početku su sa Levi-Strosom sarađivala dva naučnika koji su se bavili drugim vrstama istraživanja. Grupa je napustila svoju bazu u Kuiabi juna 1938. i do kraja te godine stigla do mesta gde se sastaju reke Madera i Mekido. Sve što je Levi- Stros napisao o Nambikvara i Tupi-Kavahib Indijancima verovatno se zasniva na ovom iskustvu.
Preko Martinika i Portorika 1941. otputovaće za Njujork, gde će raditi kao nastavnik na Novoj školi za društvena istraživanja. Ovo mesto za njega su otvorili Robert Loui, E. Metro i Maks Askoli. U SAD je upoznao lingvistu strukturalistu Romana Jakobsona. Njihova saradnja dovela je do formiranja posebnog teorijsko-metodološkog pravca u antropologiji koji je nazvan strukturalizam. Levi-Stros se u Francusku vratio 1947. Od 1959. do odlaska u penziju 1982. predavao je na College de France, nakon čega je nastavio da se bavi aktivnim naučnim i intelektualnim radom. Bio je član Francuske akademije, na poziciji 29, u periodu 1973-2009. Bio je, takođe, član Američke akademije za umetnost i nauku, Američkog filozofskog društva i Kraljevskog antropološkog instituta.
Klod Levi-Stros je dobitnik mnogih nagrada i priznanja, na primer, postao je član Francuske akademije nauka (to je najveće priznanje u Francuskoj), član je Svetke akademije nauke i umetnosti, uključujući Američku akademiju za umetnost i književnost. Takođe je dobio priznanje Meister-Eckhart-Prize iz oblasti filozofije. Dobio je nekoliko doktorata sa Oksford-a, Harvard-a, i Kolumbia Univerziteta. Godine 2008. postao je prvi član Francuske akademije koji je napunio 100 godina. U predgovoru za Nolitovo izdanje „Divlje misli“ 1978. filozof Rudi Supek je pisao kako su ideje Klod Levi-Strosa imale izvesnog odjeka i u političkim krugovima: odranije poznat po svojim antifašističkim prilozima i po publikacijama UNESKO-a, Stros je oštro prekinuo s jednom tvrdo usađenom, a i „naučno“ fundiranom predrasudom o bitnoj razlici između „primitivnog mentaliteta“, koji je obeležje jednog velikog dela čovečanstva koje obitava u širokim prostranstvima Afrike, Australije, Južne Amerike, ili Azije – i „civilizovanog mentaliteta“, koji je privilegija nas „Evropejaca i drugih civilizovanih naroda“. Supek je tada konstatovao da je ta predrasuda ranije služila za opravdanje kolonijalizma, a da nova teza o jedinstvenosti ljudske misli od preistorije do danas baca ovakva shvatanja u nepovrat. Supek podvlači jednu Strosovu rečenicu:
„Žalostilo nas to ili radovalo, još ima oblasti gde su divlja misao, kao i divlje vrste, relativno zaštićene: takav je slučaj sa umetnošću, kojoj naša civilizacija daje status nacionalnog parka, sa svim prednostima i nedostacima koji idu uz jednu takvu veštačku formulu; a to je naročito slučaj sa još neispitanim sektorima društvenog života u kojima zbog ravnodušnosti ili nemoći, a najčešće iz razloga koje još nismo otkrili, divlja misao i dalje cveta“.
Važnija dela: •1949. Elementarne strukture srodstva; •1958. Strukturalna Antropologija; •1960. Mit o Azdivalu; •1962. Totemizam danas i Divlja misao; •1964–1967. Mitologika I–IV.

MG P61 (N)