ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1900 - 1949.
Jezik: Francuski
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine
Tematika: Religija i duhovnost
Autor: Strani

Autor: Salomon Renak / Salomon Reinach
Izdavač: Alcide Picard, Paris
Godina: 1922
Obim: 625 str.

Stanje knjige je prikazano na fotografijama. Prednja korica se odvojila, ostatak knjige je uredan.

Knjiga `Orfej: Opšta istorija religija` (Orpheus: Histoire générale des religions), koju je napisao francuski arheolog i istoričar Salomon Renak (Salomon Reinach), objavljena je prvi put 1909. godine. Reč je o jednom od najpoznatijih i najuticajnijih dela s početka 20. veka koje se bavi sekularnim i naučnim proučavanjem religije.

Renak je knjigu nazvao po Orfeju, mitskom tračkom pesniku i muzičaru. U grčkoj tradiciji Orfej je smatran osnivačem svetih misterija i ocem verske poezije, te je autoru poslužio kao simbol celokupne ljudske potrage za duhovnošću i mitotvorstvom.

Knjiga predstavlja sveobuhvatan pregled istorije svetskih religija. Renak ne posmatra religije kao božanska otkrovenja, već kao istorijske i društvene fenomene sklone promenama i razvoju. On primenjuje antropološki pristup i analizira zajedničke korene religijskih sistema, od totemizma i tabua kod primitivnih naroda, preko religija starog Egipta, Mesopotamije, Grčke i Rima, pa sve do judaizma, hrišćanstva i islama.

Zbog svog strogo svetovnog, racionalističkog i često kritičkog stava prema verskim dogmama i institucijama, knjiga je u vreme objavljivanja izazvala velike rasprave i reakcije (naročito u katoličkim krugovima).

Knjiga je doživela brojna izdanja i prevode na svetske jezike (uključujući engleski, nemački i druge), a i danas je interesantna kao istorijski dokument o razvoju moderne religiologije.




Salomon Renak (Salomon Reinach, 1858–1932) bio je jedan od najistaknutijih francuskih arheologa, filologa i istoričara umetnosti i religije na prelazu iz 19. u 20. vek. Njegov rad obeležio je ranu fazu moderne humanistike i antropologije, a ostao je upamćen kao čovek neverovatne erudicije i autor preko stotinu naučnih radova i knjiga.

Rođen je u bogatoj i uticajnoj jevrejskoj porodici iz Sent Žermena na Leu (blizu Pariza). Njegova braća, Žozef i Teodor Renak, takođe su bili izuzetno uticajni – Žozef je bio poznati političar i novinar (blizak saradnik Žila Ferija), dok je Teodor bio arheolog i numizmatičar. Salomon je završio prestižnu École Normale Supérieure, a potom i Francusku školu u Atini, što mu je otvorilo vrata za arheološka istraživanja na Mediteranu.

Renak je vodio brojna arheološka iskopavanja u Grčkoj, Tunisu i na prostoru današnje Turske (posebno u staroj Smirni). Godine 1893. postao je poddirektor, a 1902. godine i direktor Nacionalnog muzeja antikviteta u Sent Žermenu. Bio je profesor istorije umetnosti na čuvenoj školi École du Louvre. Zbog svojih zasluga izabran je za člana francuske Akademije natpisa i lepe književnosti (Académie des Inscriptions et Belles-Lettres).

Renak je bio strastveni racionalista, sekularista i pobornik naučnog pozitivizma. Živeo je i radio u vreme kada su se nauka o religiji i antropologija odvajale od teoloških uticaja. Njegov cilj bio je da religiju oslobodi natprirodnog oreola i da je posmatra isključivo kao proizvod ljudske evolucije, društvenih potreba, strahova i mašte.

Definisao je religiju na način koji je u to vreme izazvao šok kod tradicionalista: `Religija je skup skrupula (tabua) koji ometaju slobodnu upotrebu naših sposobnosti.` Smatrao je da su sve religije prošle kroz stadijume animizma, totemizma i magijskih rituala pre nego što su prerasle u monoteizam.

Pored naučnog rada, Renak je bio društveno angažovan. Tokom čuvene Afere Drajfus – političkog skandala koji je duboko podelio Francusku krajem 19. veka oko lažno optuženog jevrejskog oficira Alfreda Drajfusa – Salomon i njegova braća bili su među najglasnijim borcima za Drajfusovu nevinost i ljudska prava, boreći se protiv antisemitizma u francuskom društvu. Takođe je bio suosnivač i potpredsednik Svetskog jevrejskog saveza (Alliance Israélite Universelle).

Pored knjige `Orfej` (1909), Renak je napisao nekoliko dela koja su postala klasici i doživela desetine izdanja:
• `Apolo` (Apollo, 1904) – Opšta i ilustrovana istorija likovnih umetnosti, koja je decenijama služila kao osnovni udžbenik istorije umetnosti širom sveta.
• `Kultovi, mitovi i religije` (Cultes, mythes et religions, 1905–1923) – Monumentalna studija u pet tomova u kojoj se detaljno bavi fenomenima tabua, totemizma i komparativne mitologije (ovo delo je, između ostalog, poslužilo Sigmundu Frojdu kao inspiracija za knjigu Totem i tabu).

Salomon Renak je preminuo 1932. godine u Parizu, ostavivši iza sebe ogromnu intelektualnu baštinu koja je utrla put savremenoj antropologiji i istoriji religijskih ideja.