ISBN: 141
Godina izdanja: 1900 - 1949.
Autor: Domaći
Tematika: Književnost
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine
Jezik: Srpski

Autor: Milutin Cihlar Nehajev
Izdavač: Matica hrvatska, Zagreb
Godina: 1919
Obim: 158 str.

Spoljašnjost knjige je prikazana na fotografijama. Neke od stranica u knjizi su labave, što je razumljivo s obzirom na starost knjige.

„Veliki grad” je zbirka novela istaknutog hrvatskog književnika i novinara Milutina Cihlara Nehajeva, originalno objavljena 1919. godine u izdanju Matice hrvatske. Ova knjiga predstavlja jedno od najvažnijih proznih ostvarenja iz razdoblja hrvatske moderne.

Knjiga se bavi sudbinama i psihološkim stanjima mladih, dekadentnih i neurotičnih intelektualaca.

U istoimenoj noveli Veliki grad, glavni junak je Mirković, nesvršeni student medicine te muzički i literarni diletant koji ne uspijeva da pronađe svoje mjesto pod suncem.

Pored naslovne, u knjizi se izdvajaju novele Zeleno more, Poloneza i Godiva.

Nehajev koristi tehniku analize unutrašnjeg svijeta likova, subjektivizam i individualizam, dajući dubok uvid u generacijski slom svoje epohe.



Milutin Cihlar Nehajev (1880–1931) bio je jedan od najsvestranijih i najobrazovanijih intelektualaca hrvatske moderne. Istakao se kao novelist, romanopisac, dramski pisac, prevodilac, esejista, ali i kao jedan od prvih profesionalnih pozorišnih i muzičkih kritičara na ovim prostorima.

Rođen je u Senju u porodici čeških doseljenika. Njegov otac Sebald doselio se u Hrvatsku na podsticaj čuvenog pisca Augusta Šenoe, s kojim je prijateljevao u Pragu. Iako mu je pravo prezime bilo Cihlar, Milutin je bio duboko i emotivno vezan za rodni Senj. Iz tog razloga je svom prezimenu dodao pseudonim Nehajev, inspirisan čuvenom senjskom uskočkom tvrđavom Nehaj.

Iako je njegova strast bila književnost, Nehajev je studirao hemiju u Beču, gde je 1903. godine i doktorirao. Neko vreme je radio kao profesor u gimnaziji u Zadru i kao asistent na Agrokulturno-hemijskom zavodu u Križevcima. Ipak, nauku je brzo napustio kako bi se potpuno posvetio novinarstvu i pisanju.

Kao novinar i urednik proputovao je Evropu i radio kao dopisnik iz Pariza, Beograda i Praga. Uređivao je uticajne listove poput zadarskog Lovora, tršćanskog Balkana, kao i zagrebačkih listova Obzor i Jutarnji list. Zbog svog velikog ugleda, 1926. godine izabran je za predsednika Društva hrvatskih književnika.

Nehajevljev književni opus prošao je put od realizma do čistog modernizma i istorijskih tema.
- Bijeg (1909): Njegovo apsolutno najvažnije delo. Ovaj roman se smatra temeljnim i najboljim romanom hrvatske moderne. U njemu prati sudbinu Đure Andrijaševića, hiperinteligentnog i preosetljivog čoveka koji propada jer ne uspeva da se prilagodi gruboj realnosti društva.
- Veliki grad (1919): Zbirka novela koja prikazuje dekadenciju i otuđenost urbanog života i slom mladog građanskog sloja pred Prvi svetski rat.
- Vuci (1928): Izuzetan istorijski roman napisan povodom 400. godišnjice smrti kneza Krsta Frankopana. Za razliku od starijih istorijskih romana (poput Šenoinih), Nehajev unosi modernu psihološku dubinu u istorijske likove.
- Rakovica (objavljena posmrtno 1932): Istorijsko-politička studija o Eugenu Kvaterniku i Rakovičkoj buni.

Umro je u Zagrebu 1931. godine, ostavši upamćen kao pisac koji je uspeo da na najverniji način prikaže „defektne duše” i psihološke lomove intelektualaca s početka 20. veka.