Godina izdanja: 1900 - 1949.
ISBN: 277
Autor: Domaći
Tematika: Književnost
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine
Jezik: Srpski

Autor: dr Vinko Vitezica
Izdavač: Akcionarska štamparija A. D., Beograd.
Godina: 1924
Obim: 67 str.
Pismo: ćirilica

„Studija o Hamletu“ je stručna knjiga i književnoteorijska rasprava koju je dr Vinko Vitezica objavio 1924. godine u Beogradu.

Ovo delo predstavlja jednu od značajnijih ranih domaćih studija posvećenih analizi i interpretaciji Šekspirove najpoznatije tragedije u jugoslovenskom kulturnom prostoru.

Delo je nastalo u periodu Vitezicinog intenzivnog naučnog rada u Beogradu (pre njegovog poznatog književnog razlaza sa Bogdanom Popovićem). Pored ove knjige, Vitezica je bio prepoznatljiv po svojim radovima iz oblasti poetike (Poetika, 1929) i pregleda svetske književnosti.


Dr Vinko Vitezica (1886–1974) bio je istaknuti književni istoričar, esejista, prevodilac i profesor čija je karijera obeležena neobičnim životnim preokretima i učešćem u samom vrhu beogradskog i jugoslovenskog akademskog života između dva svetska rata.

Rođen je u Trogiru (Hrvatska), gde je završio osnovnu školu, dok je Visoku bogoslovnu školu završio u Zadru 1910. godine. Na samom početku karijere službovao je kao katolički sveštenik u Splitu i Trogiru. Međutim, ubrzo odlučuje da napusti sveštenički stalež i potpuno se posveti nauci. Odlazi u Beč, gde na Filozofskom fakultetu završava studije romanistike i slavistike. Tamo je 1917. godine uspešno odbranio doktorat sa tezom koja se bavila problemom nacionalnog teatra i likom Kraljevića Marka u delu Petra Preradovića.

Nakon Prvog svetskog rata, Vitezica se seli u Beograd, gde započinje njegov najplodniji period naučnog rada. Počeo je kao profesorski pripravnik (suplent) u Trećoj muškoj gimnaziji, a već 1922. postaje asistent na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Godine 1924. (kada izdaje i pomenutu Studiju o Hamletu) izabran je za docenta. Kasnije je predavao i na Muzičkoj i Umetničkoj akademiji u Beogradu, a radio je i kao dramaturg.

Njegov boravak na Beogradskom univerzitetu završio se burno. Vitezica je ušao u oštru polemiku i naučni razlaz sa svojim mentorom i uticajnim kritičarem Bogdanom Popovićem. Popović je kritikovao njegove radove, a sukob je eskalirao do te mere da je Vitezica (zajedno sa čuvenom filozofkinjom Ksenijom Atanasijević) bio meta teških optužbi i akademskih intriga unutar beogradske univerzitetske elite, što je u kasnijim memoarima pominjao i Oskar Davičo. Izbačen je sa fakulteta 1929. godine.

Iako je prvenstveno bio istoričar uporedne i svetske književnosti, Vitezica je imao izuzetno široka interesovanja. Pored Studije o Hamletu (1924), objavio je kapitalni Pregled svetske književnosti (1928) i teorijsko delo Poetika (1929). Sastavio je vrednu Antologiju narodne poezije (1937). Napisao je zapaženu biografsku studiju o renesansnom umetniku pod nazivom Mikelanđelo (1937). Odlično je vladao klasičnim jezicima, te je prevodio sa latinskog i italijanskog jezika.

Nakon Drugog svetskog rata živeo je povučeno, a preminuo je u Zagrebu 1974. godine u dubokoj starosti.