Godina izdanja: 1900 - 1949.
ISBN: 434
Tematika: Naučna fantastika
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor: Vadim Ohotnjikov / Vadim Okhotnikov
Naslov originala: rus. На грани возможного
Izdavač: Izdavačko preduzeće narodne tehnike, Beograd
Godina: 1949
Obim: 136 str.

Stanje knjige je prikazano na fotografijama.

`Na granici mogućega` (rus. На грани возможного) je zbirka naučnofantastičnih priča ruskog sovjetskog pisca i pronalazača Vadima Ohotnjikova.

Knjiga predstavlja klasičan primer sovjetske naučne fantastike iz sredine 20. veka, koja je bila snažno fokusirana na inženjering, pronalazaštvo i tehnička dostignuća. Zbirka se sastoji od priča o običnim ljudima — radnicima, inženjerima i naučnicima — i njihovim susretima sa neobičnim i naprednim mašinama.

Vadim Dmitrijevič Ohotnjikov (1905–1964) bio je izuzetan sovjetski inženjer, pronalazač i pisac naučne fantastike. Njegov život je savršen primer spoja prave nauke i književnosti, jer je većinu tehnologija o kojima je pisao prvo sam konstruisao u laboratoriji. Pre nego što je postao poznat kao pisac, Ohotnjikov je bio priznati stručnjak u oblasti elektronike, akustike i vojne tehnologije.

Nakon što je sa 14 godina ostao siroče, počeo je da radi kao pomoćnik elektromontera, a već sa 16 godina upravljao je lokalnom električnom centralom. Diplomirao je na Lenjingradskom institutu inženjera zvučnog bioskopa. Tokom 1930-ih razvio je sopstveni originalni sistem za snimanje zvuka na film. Ovaj sistem je korišćen za snimanje nekih od prvih sovjetskih zvučnih filmova. Tokom Drugog svetskog rata vodio je tajnu laboratoriju u Naučno-istraživačkom institutu Narodnog komesarijata elektrotehničke industrije. Zbog razvoja novih, naprednih vrsta naoružanja, 1944. godine odlikovan je jednim od najviših sovjetskih priznanja – Ordenom crvene zastave za rad. Nosio je titulu zaslužnog radnika nauke i tehnike i iza sebe ostavio preko 200 registrovanih pronalazaka i patenata.

U književnost ulazi relativno kasno, nakon rata (član Saveza pisaca postao je 1947. godine). Njegov prelazak u pisce bio je motivisan željom da popularizuje nauku među mladima. Pripadao je pravcu takozvane `tehničke fantastike` ili `fantastike bliskog dometa`. Pisao je isključivo o onome što je tehnički izvodljivo ili što će ubrzo postati stvarnost. Glavni junaci nisu bili superheroji ili vanzemaljci, već inženjeri, pronalazači i radnici koji rešavaju složene tehničke probleme. U svojim pričama predvideo je ili opisao ranu primenu radara, automatizovanih mašina, ultrazvuka u industriji i naprednih audio-snimača.

Zanimljivo je da je Ohotnjikov bio u braku sa Valentinom Osejevom, jednom od najpoznatijih i najvoljenijih sovjetskih dečjih spisateljica. Pred kraj života preselio se na Krim, u mesto Stari Krim, gde je preminuo 1964. godine i gde mu se i danas nalazi spomenik.

Njegove knjige, poput zbirke `Na granici mogućega`, bile su prevođene širom Istočnog bloka i Jugoslavije jer su savršeno oslikavale posleratni optimizam i veru da tehnologija može da izgradi bolji svet.