ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1900 - 1949.
Autor: Domaći
Tematika: Književnost
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine
Jezik: Srpski

Drugo izdanje „Nečiste krvi“ Bore Stankovića iz 1917, prvo latinično.
Ovaj primerak je u tvrdom povezu, češće se sreće broširano.
Stanje kao na fotografijama.

Autor - osoba Stanković, Borisav, 1876-1927 = Stanković, Borisav, 1876-1927
Naslov Nečista krv / Borisav Stanković ; s predgovorom Milana Ogrizovića
Vrsta građe roman
Ciljna grupa odrasli, opšte (lepa književnost)
Jezik srpski
Godina [s. a.]
Izdavanje i proizvodnja Zagreb : Moderna knjižnica, [s. a.] (Zagreb : Htvatski štamparski zavod)
Fizički opis 196 str. ; 22 cm : autorova slika
Drugi autori - osoba Ogrizović, Milan, 1877-1923 (autor dodatnog teksta)
Ogrizović, Milan, 1877-1923 (autor dodatnog teksta)
Zbirka Moderna knjižnica ; ǂsv. ǂ39-40
ISBN (Broš.)
Napomene Str. 3-11: O Bori Stankoviću / Milan Ogrizović.
Predmetne odrednice Stanković, Borisav, 1876-1927

Borisav Stanković (1876, Vranje – 1927, Beograd) jedan je od ključnih srpskih proznih pisaca s prelaza iz XIX u XX vek, autor koji je u domaću književnost uneo snažan, taman i emotivno zasićen realizam juga Srbije, sa izrazitim interesovanjem za psihologiju likova, erotiku, stid, porodične stege i sudar lične želje sa patrijarhalnim kodeksom. Rođen je u Vranju, u sredini čiji će govor, mentalitet i običaje pretvoriti u prepoznatljiv književni svet. Rano je ostao bez roditelja i odrastao u složenim porodičnim prilikama, što je kasnije doprinelo njegovoj opsesivnoj temi zatvorenog doma, „kuće“ kao sudbine i intime kao tamnice. Školovao se u Vranju i Beogradu, a zatim je radio kao činovnik i državni službenik; jedno vreme bio je i narodni poslanik, a službovao je i u prosveti i administraciji. Živeo je skromno i povučeno, često između potrebe da „bude u službi“ i unutrašnjeg poriva da piše, uz stalni osećaj da ga sredina i okolnosti sputavaju.
U književnosti se javio krajem XIX veka, a svoj puni izraz ostvario je u prozi i drami. Njegove pripovetke i romani usredsređeni su na Vranje i „vranjski krug“ likova: trgovce, zanatlije, sitnu čaršiju, osiromašeno građanstvo i patrijarhalne porodice, pri čemu je posebnu pažnju posvetio ženskim sudbinama, tihoj pobuni, potisnutoj strasti i gubitku mladosti. Stankovićev stil je prepoznatljiv po ritmu rečenice, po „toplini“ i tamnoj senzualnosti, po mešanju književnog jezika s lokalizmima i dijaloškim govorom, kao i po sugestivnom dočaravanju atmosfere, mirisa, zvukova i telesnosti. Njegovi junaci su često rastrzani između društvene „časti“ i intimne potrebe za ljubavlju, a konflikt gotovo uvek završava slomom, prećutkivanjem ili tragedijom, ne kao melodrama, već kao logika zatvorenog sveta.
Najpoznatija dela su roman „Nečista krv“, u kome se kroz sudbinu Sofke prikazuje propadanje jedne porodice i nasilje običaja nad telom i voljom, zatim ciklus pripovedaka o Vranju (među kojima je i „Božji ljudi“), kao i drama „Koštana“, jedno od najizvođenijih dela srpske dramske književnosti, koje je postalo kulturni simbol muzike, čežnje i zabranjene strasti u okvirima patrijarhalne zajednice. Stanković je ostavio relativno mali opus, ali izuzetno snažnog dometa: njegovo delo je trajno promenilo način na koji se u srpskoj književnosti piše o erosu, o ženi, o „unutrašnjem životu“ i o provinciji kao mestu univerzalnih drama. Umro je u Beogradu 1927. godine, a njegov Vranje i danas ostaje jedna od najprepoznatljivijih mapa srpske književne imaginacije.

Tags: Borisav Stanković, Vranje, srpska književnost, realizam, moderna, pripovetka, roman, drama, „Nečista krv“, „Koštana“, patrijarhat, eros, psihologija, čaršija, jug Srbije.

MG33 (L)