ISBN: Ostalo
Autor: Domaći
Tematika: Književnost
Godina izdanja: Posle 1950.
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine
Jezik: Srpski

Drugo izdanje (emigrantsko) čuvene zbirke „Vunena vremena“, čiji je prvi tiraž iz 1981. zaplenjen i uništen.
Gojko Đogo je bio urednik književnog programa u Domu omladine Beograda krajem 70-ih i početkom 80-ih godina. Aprila 1981. godine u izdanju Prosvete je izašla njegova zbirka pesama Vunena vremena. Već krajem maja celokupni tiraž knjige je bio uništen, a Gojko Đogo uhapšen. U optužnici je stajalo da je svojim pesmama izvršio krivično delo „neprijateljske propagande“. Suđenje je trajalo ukupno pet dana, tokom jula i septembra 1981. godine, a konačna presuda kojom je Đogo osuđen na dve godine zatvora izrečena je februara 1982. godine. Na izdržavanje kazne, Đogo je upućen marta naredne godine u Padinsku skelu. Samo pet dana nakon hapšenja, Gojkove kolege iz Doma omladine Beograda su na sednici radničkog saveta pokrenule disciplinski postupak protiv Đoga, uz komentar da je svojim pesmama „pričinio štetu Domu omladine Beograda“.


Autor - osoba Đogo, Gojko, 1940- = Đogo, Gojko, 1940-
Naslov Vunena vremena / Gojko Djogo
Vrsta građe poezija
Jezik srpski
Godina 1982
Izdavanje i proizvodnja [London] : Naša reč, 1982 (London : Veritas Foundation Press)
Fizički opis 66 str. ; 21 cm
(Broš.)

Zbirka pesama Gojka Đoga „Vunena vremena” pojavila se krajem aprila 1981. godine, uništena je 25. maja, a autor je uhapšen 29. maja. Suđenje, pred Okružnim sudom u Beogradu, trajalo je pet dana. Đogo je osuđen na dve godine zatvora za krivično delo „neprijateljske propagande”, izvršeno „celom knjigom”, a posebno sa šest pesama. Vrhovni sud Srbije preinačio je presudu, i za krivično delo „povrede ugleda SFRJ”, izvršeno sa četiri pesme, 16. februara 1982. godine, osudio autora na godinu dana zatvora. Savezni sud je 9. jula 1982. godine potvrdio kaznu. Na izdržavanje kazne, u Padinsku Skelu, Đogo je otišao 28. marta 1983. godine…

Knjiga „Vunena vremena“ jeste knjiga potres. Ona je bila i ostala kultna Đogova knjiga, ali nedovoljno i suviše jednostrano pročitana u jednom zagađenom kontekstu, pod pritistkom sudskog procesa i lavinom političkih diskvalifikacija. Ovom knjigom započela je „vunena faza` Đogovoga pjevanja. Nastavila se knjigama „Crno runo“ i „Klupko“. Malo je koja pjesnička knjiga tako protresla Jugoslaviju kao ova. Teško da je neko tako platio svoju poeziju – političkim diskvalifikacijama, sudskim procesom, nevjerovatnim pritiscima na ličnost i porodicu, zatvorom, svakovrsnim poniženjima - a da je ostao pribran, hrabar, vjeran sebi, svojoj pjesničkoj riječi i svom sistemu književnosti; da se odlično držao braneći sebe i svoj pjesnički svijet. Đogova poezija ima nešto što nema niko drugi, i to upravo Vunena vremena i Crno runo. Zato zaslužuje posebnu pažnju i poštovanje, ne samo moralno, veli i estetsko priznanje. Barem naše. On je jedini crni argonaut srpskog pjesništva. On ima i imaće svoje mjesto u istoriji toga pjesništva. – Jovan Delić

Gojko Đogo (Vlahovići, opština Ljubinje, 1. novembar 1940) je bosanskosrpski književnik pesnik i esejista, poznat kao jedan od najvatrenijih srpskih nacionalista i pristaša Radovana Karadžića i njegove politike. Danas je član Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske i član Senata Republike Srpske.
Život
Đogo je široj javnosti postao početkom 1980-ih, kada je njegova zbirka poezije Vunena vremena od strane tadašnjih jugoslovenskih vlasti protumačena kao vređanje lika i dela nedavno umrlog komunističkog vođe Josipa Broza Tita, a zbog čega je bio uhapšen te stekao reputaciju antikomunističkog disidenta. U vreme raspada komunističkog sistema u Jugoslaviji je postao jedan od trinaest intelektualaca koji su 1989. godine obnovili rad predratne Demokratske stranke.
U oktobru 1991 snimljen je telefonski razgovor između Đoge i Radovana Karadžića u kom Karadžić kaže da bi avionski napadi na Sarajevo mogli rezultirati pogibijom oko 300.000 Muslimana, na šta Đogo odgovara: „To treba sve pobiti. Sve pobiti.“
Mnogo puta optuživan da pomaže skrivanje ovog haškog begunca, a u vezi sa tim na promociji knjige „Ratna pisma“ Radovana Karadžića je izjavio: „Radovan Karadžić je pregledao pisma koja smo nameravali da objavimo, ali je iz opravdanih razloga stigao da stavi izvesne beleške na samo neka od njih. U knjizi nema nikakvih tragova koji bi upućivali na veze i odnose sa Karadžićem, ali je evidentno da oni postoje. Zašto bismo to skrivali? To je jasno svakome ko uzme u ruke knjigu Ratna pisma“ Ova njegova izjava je izazvala velike reakcije, kako simpatizera Radovana Karadžića, tako i političara koji su apelovali na policiju da ispita Đoga povodom ovih tvrdnji.
Na suđenju predsedniku Miloševiću u Hagu su, takođe, puštani snimci telefonskih razgovora između Radovana Karadžića i Gojka Đoga, koji je te 1991. godine (kada su razgovori načinjeni) bio predsednik Udruženja Srba iz BiH u Srbiji.
2005. godine povodom poziva Karadžićeve supruge svome mužu da se dobrovoljno preda, Đogo je izjavio: „Zašto Tužilaštvo u Hagu ne objavi dokumenta koja ima i koja dobrim delom obesnažuju optužnicu protiv Karadžića, a posebno deo za Srebrenicu“. Ovom izjavom Đogo je podigao pitanje da li Tužilaštvo Haškog tribunala skriva oslobađajuća dokumenta protiv optuženika. Ovim povodom sud u Hagu se nije oglasio.
Za dopisnog člana Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske izabran je 27. juna 1997, a za redovnog 21. juna 2004. Gojko Đogo je član Senata Republike Srpske od 1996. godine. Upravni odbor Udruženja književnika Srbije ga je 30. marta 2012. predložio za dopisnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti. Član je Srpskog PEN centra. Dobitnik je više nagrada za svoj rad, među njima je i Nagrada Jovan Dučić 2016. godine.

Tags: zabranjena knjiga, zabrana, zabrane, zabranjene knjige, uništene knjige, emigracija, dijaspora, emigrantsko izdanje...

MG27 (K)