ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1850 - 1899.
Autor: Domaći
Tematika: Istorija
Jezik: Nemački
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine

Ovo je program beogradsko pevackog drustva izdatog povodom velike evropske turneje - Prvog beogradskog pevačkog društva u martu 1899. godine. dirigent Stevan Mokranjac
gostovanje u nemackoj , u berlinu , dresdenu i lajpcigu.
str. 24 , KOMPLETNO . stanje lose - vidi skenove.

Iako je na nemačkom jeziku navedeno kao „Belgrader Gesangverein“, reč je o najstarijem horu u Srbiji, koji je u to vreme vodio čuveni kompozitor Stevan Stojanović Mokranjac.

Turneja po Nemačkoj: Program je štampan za nastupe u Berlinu, Drezdenu i Lajpcigu . Ova turneja se smatra jednim od najznačajnijih kulturnih proboja srpske muzike u Evropi tog vremena.

Turneja iz 1899. godine pod vođstvom Stevana Mokranjca bila je vrhunac međunarodne slave Prvog beogradskog pevačkog društva.

Repertoar: Naslov „Serbische Volkslieder“ (Srpske narodne pesme) odnosi se na Mokranjčeve čuvene Rukoveti, koje su tada prvi put u velikom stilu predstavljene stranoj publici kao umetnička obrada narodnog melosa iz svih krajeva gde su živeli Srbi.

Program je služila publici u Nemačkoj da prati izvođenje i razume poreklo pesama, s obzirom na to da su navedene regije poput Stare Srbije, Makedonije i Bosne .

Ovaj program je danas vredan kolekcionarski primerak i važan dokaz o ranoj međunarodnoj afirmaciji srpske kulture.

Prvo beogradsko pevačko društvo je najstariji hor u Srbiji. Osnovan je na praznik Sv. Vasilija Velikog, 14. januara 1853. godine u Beogradu, prestonici vazalne Kneževine Srbije. Od pevačkog društva koje je osnovala grupa građana hor je prerastao u istinsku nacionalnu instituciju.

Prvobitna namena je bila radi „zabave, međusobnog uživanja i obučavanja u muzici”, kako bi upotpunili skroman kulturni i društveni život u Beogradu. Prvi period Društvo je na repertoaru imalo jednostavne kompozicije za muški hor, nemačkih, mađarskih i čeških autora. preokret nastaje dolaskom Kornelija Stankovića koji uvodi novu sadržinu koncertnih programa. To su srpske narodne pesme i kompozicije drugih slovenskih autora. Od 1893. godine dotadašnja koncertna praksa u dobrotvorne svrhe u Beogradu i ponekim mestima Srbije prerasta i u turneje izvan Kraljevine Srbije, prvo u jugoslovenske gradove pod austrougarskom upravom (Dubrovnik, Kotor, Sremska Mitrovica) i turskom vlašću (Skoplje, Vranje) a zatim i u dalja inostrana mesta (Solun, Budimpešta, Sofija, Plovdiv, Carigrad, Moskva, Petrograd…). Svoje zlatno doba Društvo je doživelo tokom tridesetogodišnjeg rada najčuvenijeg srpskog kompozitora, Stevana Stojanovića Mokranjca, u svojstvu umetničkog rukovodioca i dirigenta.

Godine 1899. članovi Prvog beogradskog pevačkog društva osnovali su Srpsku muzičku školu, najstariju muzičko-pedagošku instituciju u Srbiji. danas je to Muzička škola „Mokranjac” u Beogradu. Horovođa je u to vreme bio upravo Stevan Mokranjac. Za članove Saveta Škole i nastavnike, postavljeni su Stevan Mokranjac, Stanislav Binički i Cvetko Manojlović. Prvi direktor Srpske muzičke škole bio je Stevan Mokranjac, koji je tu dužnost vršio sve do svoje smrti 29. septembra 1914. godine.

Hor je pevao pred najvećim vladarima Evrope, održavao dobrotvorne koncerte, školovao talentovane muzičare, pomagao siromašne đake, ratnike oslobodilačkih ratova. PBPD poseduje istorijski izuzetno vredan arhiv i najbogatiju nototeku u zemlji. Redovno peva na nedeljnim i prazničnim bogosluženjima u Sabornom hramu u Beogradu. Pod najvišom je zaštitom i pokroviteljstvom Njegove Svetosti Patrijarha Srpskog. pokrovitelji Društva bili su tokom istorije srpski kneževi i kraljevi, a od 1945. godine do danas, Prvo beogradsko pevačko društvo je pod najvišom zaštitom Srpske pravoslavne crkve i pokroviteljstvom Njegove Svetosti Patrijarha srpskog. Od 1867. godine, na molbu mitropolita Srbije Mihaila, prvo sa prekidima, a od 1881. godine redovno, pevaju na bogosluženjima, uglavnom Liturgijama u Sabornoj crkvi u Beogradu.

Horovođe

Milan Milovuk (1853—1857, 1859—1860, 1864—1865, 1870)
Kornelije Stanković (1863—1864)
Davorin Jenko (1865—1869, 1870—1872, 1873—1875, 1877)
Draga Milovanović (1872—1873)[1]
Josif Dusla
Antonije Cimbrić
Drago Milovanović
Ferdinand Melher
Pera Dimić (1881)
Josif Marinković (1881—1887)
Stevan Mokranjac (1887—1914)
Dragutin Pokorni (1914)
Miloje Milojević (1910–1913)
Stanislav Binički
Stevan Hristić (1919—1920)
Kosta Manojlović (1919—1931)
Lovro Matačić (1932)
Predrag Milošević (1932—1941)
Aleksandar Gavanski
Vojislav Ilić
Svetolik Pašćan-Kojanov
Dimitrije Stefanović
Dušan Miladinović
Georgije Maksimović
Aleksandar Vujić (1981—1985, 2003)
Luka Gavrilović
Bojan Suđić
Divna Ljubojević (1989—1991)
Vladimir Milosavljević
Svetlana Vilić (2004—2024)
Bojan Stojčević (2024— )