pregleda

Vojislav Janić UVOD U NOVI ZAVET (1924) s posvetom auto

Cena:
22.990 din
Želi ovaj predmet: 2
Stanje: Polovan bez oštećenja
Garancija: Ne
Isporuka: AKS
BEX
City Express
Pošta
CC paket (Pošta)
DExpress
Post Express
Lično preuzimanje
Plaćanje: Tekući račun (pre slanja)
Ostalo (pre slanja)
Pouzećem
Lično
Grad: Novi Sad,
Novi Sad
Prodavac Nije trgovac

H.C.E (7088)

PREMIUM član
Član je postao Premium jer:
- ima 100 jedinstvenih pozitivnih ocena od kupaca,
- tokom perioda od 6 meseci uplati minimum 20.000 dinara na svoj Limundo račun.

99,87% pozitivnih ocena

Pozitivne: 11629

  Pošalji poruku

Svi predmeti člana


Kupindo zaštita

ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1900 - 1949.
Autor: Domaći
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine
Tematika: Religija i duhovnost
Jezik: Srpski

kao na slikama
unutra lepo očuvano

1924.

posveta pisca

EXTRA RETKO

Vojislav Janjić (Kraljevo, 8. januar 1890 — Beograd, 10. mart 1944) bio je srpski političar, sveštenik, profesor i publicista. Janjić je bio jedan od istaknutih članova Narodne radikalne stranke, a u vladi Nikole Pašića (1923-1924) je bio i ministar vera. Imao je zapaženu ulogu u Konkordatskoj krizi.
Vojislav Janjić

Vojislav Janjić
Lični podaci
Nadimak
Voja
Datum rođenja
8. januar 1890.
Mesto rođenja
Kraljevo, Kraljevina Srbija
Datum smrti
10. mart 1944. (54 god.)
Mesto smrti
Beograd, Kraljevina Jugoslavija
Religija
Pravoslavlje
Profesija
Bogoslov
Supružnik
Aleksandra Janjić
Deca
1
Politička karijera
Stranka
Narodna radikalna stranka
Biografija
uredi
Vojislav Janjić je rođen 8. januara 1890. godine u Kraljevu. Prva četiri razreda osnovne škole je završio u Žiči, odakle potiče njegova porodica. Nakon toga se sa porodicom preselio u Beograd, gde je nastavio svoje školovanje. U Beogradu je završio bogosloviju Sveti Sava. Teologiju je studirao u Černovicama i Kijevu, a doktorske studije teologije je završio u Krakovu. Učestvovao je u Prvom svetskom ratu kao dobrovoljac. Janjić je takođe jedno vreme predavao u Engleskoj, radeći kao profesor na bogoslovijama u Kadstonu i Oksfordu. Po povratku u zemlju postao je prvo suplent, a od 1919. godine i profesor na beogradskoj bogosloviji.[1][2][3]
Vladislav Janjić je bio oženjen Aleksandrom, ćerkom bogatog zemljoposednika Paje Stojšića iz Iriga, koji je finansirao Janjićevo školovanje u Černovicama i Kijevu. Par je imao sina Đorđa, koji je završio visoke finansijske škole u Briselu. Đorđe se oženio ćerkom armijskog generala Emila Belića. Vojislav Janjić je imao tri brata, od kojih je jedan poginuo na Sremskom frontu.[1]
Politička karijera
uredi

Fotografija Janjića iz Narodnog muzeja u Kraljevu
Janjić je bio član Radikalne stranke i njenog glavnog odbora. Godine 1916. bio je ataše pri srpskom poslanstvu pri Vatikanu, čime otpočinje njegova politička karijera. Janjić je bio izabran za jednog od poslanika Ustavotvorne skupštine, a nakon što je ona otpočela sa radom izabran je za njenog prvog sekretara. Janjić je bio ministar vera u 17. vladi Nikole Pašića, od avgusta 1923. do jula 1924. godine.[1][2][3][4] Iste godine kada je postao ministar, Janjić je bio jedan od članova Radikalne stranke koji su u Zagrebu potpisali tzv. Markov protokol, odnosno sporazum sa članovima Hrvatske republikanske seljačke stranke.[1]
Janjić je 1934. godine, po ugledu na istoimenu stranku na francuskoj političkoj sceni, osnovao Radikal-socijalističku stranku. Njeni osnivači su, pored Janjića, bili beogradski lekari Živković i Smiljanić. Međutim, pošto vlada Nikole Uzunovića ovoj stranci nije dala odobrenje za rad, stranka se ubrzo ugasila.[1][2][4] Naredne godine, Janjić je učestvovao na izborima za narodnog poslanika, na listi Bogoljuba Jevtića. Bio je izabran za narodnog poslanika iz Rumskog sreza. Nakon pada Jevtićeve vlade, Janjić je bio imenovan za predsednika Finansijskog odbora u Narodnoj skupštini.[1]
Vojislav Janjić je imao vrlo značajnu ulogu u Konkordatskoj krizi. On je svojevremeno, 1924. godine, po Pašićevom nalogu obrazovao Odbor za proučavanje pitanja o konkordatu i putovao je u Vatikan kako bi pregovarao oko konkordata.[5] Godine 1936. izabran je za predsednika Odbora narodne skupštine za proučavanje predloga zakona o konkordatu između Svete stolice i Kraljevine Jugoslavije. U vreme vrhunca Konkordatske krize, 1937. godine, Janjić je, kao protivnik Konkordata objavio delo Protiv konkordata. Iako je skupštinski odbor kojem je predsedavao Janjić odbacio predlog zakona sa 21 glas protiv i 20 za, gde je Janjićev glas bio odlučujući, skupština je usvojila zakon kasnije iste godine.[1][6]
Poslednje godine života Janjić je često provodio u Žiči, gde se susretao sa vladikom Nikolajem Velimirovićem. Kada je otpočeo Drugi svetski rat u Jugoslaviji, Vojislav Janjić se priključio četnicima Dragoljuba Mihailovića.
Janjić je stradao u Beogradu 1944. godine gde je prvobitno i sahranjen. Devedesetih godina 20. veka njegovi posmrtni ostaci, kao i posmrtni ostaci članova njegove porodice, preneti su i sahranjeni u groblju kod manastira Žiče.[1][4]
Dela
uredi
Kao publicista, Janjić je pisao bogoslovske knjige i rasprave. Svoje priloge je slao brojnim bogoslovskim časopisima. On je od 1922. godine bio vlasnik časopisa Hrišćanski život. Ovaj časopis je izlazio jednom mesečno, a bavio se hrišćanskom kulturom i životom.[2][3][4] Sa druge strane, bio je saradnik Politike, ali kao privredni komentator.
Odabrana bibliografija
uredi
Članci i rasprave, Sremski Karlovci 1921.
Lives of the Serbian Saints, London, Njujork 1921.
De unitate ecclasiae, razgovor sa papom Benediktom XV, Beograd 1922.
Uvod u Novi zavet, Beograd 1924.
Zakon o srpskoj pravoslavnoj crkvi. Ustav Srpske pravoslavne crkve sa sprovedbenom naredbom sv. arhijerejskog Sinoda i tumačenjima, Beograd 1932.
Protiv konkordata, Beograd 1937.
Od ateizma ka anarhizmu, (prevod) Sremski Karlovci 1922.[1]

stare srpske antikvarne knjige posvete srpskih jugoslovenskih pisaca autora

Skuplje knjige možete platiti na rate.

International shipping
Paypal only
(Države Balkana: Uplata može i preko pošte ili Western Union-a)

1 euro = 117.5 din

For international buyers please see instructions below:
To buy an item: Click on the red button KUPI ODMAH
Količina: 1 / Isporuka: Pošta / Plaćanje: Tekući račun
To confirm the purchase click on the orange button: Potvrdi kupovinu (After that we will send our paypal details)
To message us for more information: Click on the blue button POŠALJI PORUKU
To see overview of all our items: Click on Svi predmeti člana

Ako je aktivirana opcija besplatna dostava, ona se odnosi samo na slanje kao preporučena tiskovina ili cc paket na teritoriji Srbije.

Poštarina za knjige je u proseku 225 dinara, u slučaju da izaberete opciju plaćanje pre slanja i slanje preko pošte. CC paket je 340 dinara. Postexpress i kurirske službe su skuplje ali imaju opciju plaćanja pouzećem. Ako nije stavljena opcija da je moguće slanje i nekom drugom kurirskom službom pored postexpressa, slobodno kupite knjigu pa nam u poruci napišite koja kurirska služba vam odgovara.

Ukoliko još uvek nemate bar 10 pozitivnih ocena, ili imate negativnih ocena, zbog nekoliko neprijatnih iskustava, molili bi vas da nam uplatite cenu kupljenog predmeta unapred.

Novi Sad lično preuzimanje (pored Kulturne stanice Eđšeg) ili svaki dan ili jednom nedeljno zavisno od lokacije prodatog predmeta (jedan deo predmeta je u Novom Sadu, drugi u kući van grada).

Našu kompletnu ponudu možete videti preko linka
https://www.kupindo.com/Clan/H.C.E/SpisakPredmeta
Ukoliko tražite još neki naslov koji ne možete da nađete pošaljite nam poruku možda ga imamo u magacinu.
Pogledajte i našu ponudu na limundu https://www.limundo.com/Clan/H.C.E/SpisakAukcija
Slobodno pitajte šta vas zanima preko poruka. Preuzimanje moguce u Novom Sadu i Sremskoj Mitrovici uz prethodni dogovor. (Većina knjiga je u Sremskoj Mitrovici, manji broj u Novom Sadu, tako da se najavite nekoliko dana ranije u slucaju ličnog preuzimanja, da bi knjige bile donete, a ako Vam hitno treba neka knjiga za danas ili sutra, obavezno proverite prvo preko poruke da li je u magacinu da ne bi doslo do neprijatnosti). U krajnjem slučaju mogu biti poslate i poštom u Novi Sad i stižu za jedan dan.

U Novom Sadu lično preuzimanje na Grbavici na našoj adresi ili u okolini po dogovoru. Dostava na kućnu adresu u Novom Sadu putem kurira 350 dinara.
Slanje nakon uplate na račun u Erste banci (ukoliko ne želite da plaćate po preuzimanju). Poštarina za jednu knjigu, zavisno od njene težine (do 2 kg), može biti od 170-264 din. Slanje vise knjiga u paketu težem od 2 kg 340-450 din. Za cene postexpressa ili drugih službi se možete informisati na njihovim sajtovima.
http://www.postexpress.rs/struktura/lat/cenovnik/cenovnik-unutrasnji-saobracaj.asp

INOSTRANSTVO: Šaljem po dogovoru, ili po vašim prijateljima/rodbini ili poštom. U Beč idem jednom godišnje pa ako se podudare termini knjige mogu doneti lično. Skuplje pakete mogu poslati i po nekom autobusu, molim vas ne tražite mi da šaljem autobusima knjige manje vrednosti jer mi odlazak na autobusku stanicu i čekanje prevoza pravi veći problem nego što bi koštala poštarina za slanje kao mali paket preko pošte.

Ukoliko kupujete više od jedne knjige javite se porukom možda Vam mogu dati određeni popust na neke naslove.

Sve knjige su detaljno uslikane, ako Vas još nešto interesuje slobodno pitajte porukom. Reklamacije primamo samo ukoliko nam prvo pošaljete knjigu nazad da vidim u čemu je problem pa nakon toga vraćamo novac. Jednom smo prevareni od strane člana koji nam je vratio potpuno drugu knjigu od one koju smo mu mi poslali, tako da više ne vraćamo novac pre nego što vidimo da li se radi o našoj knjizi.
Ukoliko Vam neka pošiljka ne stigne za dva ili tri dana, odmah nas kontaktirajte za broj pošiljke kako bi videli u čemu je problem. Ne čekajte da prođe više vremena, pogotovo ako ste iz inostranstva, jer nakon određenog vremena pošiljke se vraćaju pošiljaocu, tako da bi morali da platimo troškove povratka i ponovnog slanja. Potvrde o slanju čuvamo do 10 dana. U 99% slučajeva sve prolazi glatko, ali nikad se ne zna.

Ukoliko uvažimo vašu reklamaciju ne snosimo troškove poštarine, osim kada je očigledno naša greška u pitanju.

Predmet: 83219705
kao na slikama
unutra lepo očuvano

1924.

posveta pisca

EXTRA RETKO

Vojislav Janjić (Kraljevo, 8. januar 1890 — Beograd, 10. mart 1944) bio je srpski političar, sveštenik, profesor i publicista. Janjić je bio jedan od istaknutih članova Narodne radikalne stranke, a u vladi Nikole Pašića (1923-1924) je bio i ministar vera. Imao je zapaženu ulogu u Konkordatskoj krizi.
Vojislav Janjić

Vojislav Janjić
Lični podaci
Nadimak
Voja
Datum rođenja
8. januar 1890.
Mesto rođenja
Kraljevo, Kraljevina Srbija
Datum smrti
10. mart 1944. (54 god.)
Mesto smrti
Beograd, Kraljevina Jugoslavija
Religija
Pravoslavlje
Profesija
Bogoslov
Supružnik
Aleksandra Janjić
Deca
1
Politička karijera
Stranka
Narodna radikalna stranka
Biografija
uredi
Vojislav Janjić je rođen 8. januara 1890. godine u Kraljevu. Prva četiri razreda osnovne škole je završio u Žiči, odakle potiče njegova porodica. Nakon toga se sa porodicom preselio u Beograd, gde je nastavio svoje školovanje. U Beogradu je završio bogosloviju Sveti Sava. Teologiju je studirao u Černovicama i Kijevu, a doktorske studije teologije je završio u Krakovu. Učestvovao je u Prvom svetskom ratu kao dobrovoljac. Janjić je takođe jedno vreme predavao u Engleskoj, radeći kao profesor na bogoslovijama u Kadstonu i Oksfordu. Po povratku u zemlju postao je prvo suplent, a od 1919. godine i profesor na beogradskoj bogosloviji.[1][2][3]
Vladislav Janjić je bio oženjen Aleksandrom, ćerkom bogatog zemljoposednika Paje Stojšića iz Iriga, koji je finansirao Janjićevo školovanje u Černovicama i Kijevu. Par je imao sina Đorđa, koji je završio visoke finansijske škole u Briselu. Đorđe se oženio ćerkom armijskog generala Emila Belića. Vojislav Janjić je imao tri brata, od kojih je jedan poginuo na Sremskom frontu.[1]
Politička karijera
uredi

Fotografija Janjića iz Narodnog muzeja u Kraljevu
Janjić je bio član Radikalne stranke i njenog glavnog odbora. Godine 1916. bio je ataše pri srpskom poslanstvu pri Vatikanu, čime otpočinje njegova politička karijera. Janjić je bio izabran za jednog od poslanika Ustavotvorne skupštine, a nakon što je ona otpočela sa radom izabran je za njenog prvog sekretara. Janjić je bio ministar vera u 17. vladi Nikole Pašića, od avgusta 1923. do jula 1924. godine.[1][2][3][4] Iste godine kada je postao ministar, Janjić je bio jedan od članova Radikalne stranke koji su u Zagrebu potpisali tzv. Markov protokol, odnosno sporazum sa članovima Hrvatske republikanske seljačke stranke.[1]
Janjić je 1934. godine, po ugledu na istoimenu stranku na francuskoj političkoj sceni, osnovao Radikal-socijalističku stranku. Njeni osnivači su, pored Janjića, bili beogradski lekari Živković i Smiljanić. Međutim, pošto vlada Nikole Uzunovića ovoj stranci nije dala odobrenje za rad, stranka se ubrzo ugasila.[1][2][4] Naredne godine, Janjić je učestvovao na izborima za narodnog poslanika, na listi Bogoljuba Jevtića. Bio je izabran za narodnog poslanika iz Rumskog sreza. Nakon pada Jevtićeve vlade, Janjić je bio imenovan za predsednika Finansijskog odbora u Narodnoj skupštini.[1]
Vojislav Janjić je imao vrlo značajnu ulogu u Konkordatskoj krizi. On je svojevremeno, 1924. godine, po Pašićevom nalogu obrazovao Odbor za proučavanje pitanja o konkordatu i putovao je u Vatikan kako bi pregovarao oko konkordata.[5] Godine 1936. izabran je za predsednika Odbora narodne skupštine za proučavanje predloga zakona o konkordatu između Svete stolice i Kraljevine Jugoslavije. U vreme vrhunca Konkordatske krize, 1937. godine, Janjić je, kao protivnik Konkordata objavio delo Protiv konkordata. Iako je skupštinski odbor kojem je predsedavao Janjić odbacio predlog zakona sa 21 glas protiv i 20 za, gde je Janjićev glas bio odlučujući, skupština je usvojila zakon kasnije iste godine.[1][6]
Poslednje godine života Janjić je često provodio u Žiči, gde se susretao sa vladikom Nikolajem Velimirovićem. Kada je otpočeo Drugi svetski rat u Jugoslaviji, Vojislav Janjić se priključio četnicima Dragoljuba Mihailovića.
Janjić je stradao u Beogradu 1944. godine gde je prvobitno i sahranjen. Devedesetih godina 20. veka njegovi posmrtni ostaci, kao i posmrtni ostaci članova njegove porodice, preneti su i sahranjeni u groblju kod manastira Žiče.[1][4]
Dela
uredi
Kao publicista, Janjić je pisao bogoslovske knjige i rasprave. Svoje priloge je slao brojnim bogoslovskim časopisima. On je od 1922. godine bio vlasnik časopisa Hrišćanski život. Ovaj časopis je izlazio jednom mesečno, a bavio se hrišćanskom kulturom i životom.[2][3][4] Sa druge strane, bio je saradnik Politike, ali kao privredni komentator.
Odabrana bibliografija
uredi
Članci i rasprave, Sremski Karlovci 1921.
Lives of the Serbian Saints, London, Njujork 1921.
De unitate ecclasiae, razgovor sa papom Benediktom XV, Beograd 1922.
Uvod u Novi zavet, Beograd 1924.
Zakon o srpskoj pravoslavnoj crkvi. Ustav Srpske pravoslavne crkve sa sprovedbenom naredbom sv. arhijerejskog Sinoda i tumačenjima, Beograd 1932.
Protiv konkordata, Beograd 1937.
Od ateizma ka anarhizmu, (prevod) Sremski Karlovci 1922.[1]

stare srpske antikvarne knjige posvete srpskih jugoslovenskih pisaca autora
83219705 Vojislav Janić UVOD U NOVI ZAVET (1924) s posvetom auto

LimundoGrad d.o.o.
Vladimira Popovića 6, 11070 Novi Beograd, Srbija, 011 404 78 10

MB: 20083301
PIB: 104085073

Google play App Store Huawei App Gallery

© 2005 - 2026 LimundoGrad d.o.o

LimundoGrad koristi kolačiće u statističke i marketinške svrhe. Nastavkom korišćenja sajta smatramo da ste pristali na upotrebu kolačića. Više informacija.