ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1900 - 1949.
Autor: Domaći
Tematika: Književnost
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine
Jezik: Srpski

MK8
66114) NA PLANINI i druge pripovetke iz Makedonije , Tomo Smiljanić Bradina , Izdanje izdavačke knjižare Ćire Zekmanovića Skoplje 1924 , Biblioteka Maćedonija,
Zbirke pripovedaka zaboravljenog srpskog pisca iz Makedonije, Tome Smiljanića Bradine (1888-1969). Osam pripovjedaka, koje su tematski vezane za tegoban nacionalni i socijalni život srpskog naroda na prostoru Makedonije na kraju 19. i u početnim decenijama 20. veka. Nacionalni život sagledan je kroz borbu protiv odnarođavanja i prisilne bugarizacije, kroz očuvanje narodnih običaja i vezanosti za srpsku usmenu epsku i lirsku tradiciju, te kroz duboku vezanost za srpsku pravoslavnu crkvu i verske obrede i praznike. Socijalni život sagledan je kroz prikaz siromaštva i stalne borbe za opstanak, kroz pečalbarsku sudbinu, ali i kroz ljubavne zaplete. Upravo ta neprestana borba za opstanak svjedoči o vitalnosti srpskog naroda na prostoru Makedonije. Pripovedanje karakterišu raznovrsni umetnički postupci: ukrštanje narativne prospekcije i retrospekcije, objektivnog i subjektivnog kazivanja, kao i jezička diglosija i neprestano ukrštanje srpskog standardnog jezika u kazivanju pripovjedača sa dijalekatskim obeležjima lokalnih srpskih govora sa prostora Makedonije u dijalozima junaka.

Danas u srpskoj nauci o književnosti, filologiji i etnografiji ne znamo mnogo o srpskom književniku i naučniku iz Makedonije Tomi Smiljaniću Bradini (1888-1969). Zaboravljen je i skrajnut iz ideoloških razloga odmah nakon bugarske okupacije Makedonije i južne Srbije u Drugom svetskom ratu, a iza toga od 1945. godine i komunističkog proglašavanja makedonske nacije, zato što je predstavljao nepoželjnu sliku izvornog srpskog identiteta ljudi ovoga podneblja.Samo delimično je istraživan u kontekstu južnoslovenskih književnih veza srpskih pisaca čije djelo je postalo korpus nekih drugih i novoosnovanih nacionalnih entiteta. U međuratnom periodu bio je istaknuti srpski etnograf, filolog, književnik (pesnik, prozni i dramski pisac) sa prostora Makedonije.

Tomo Smiljanić Bradina rođen 13. juna 1888. godine. Prezime-nadimak Bradina je dobio po svom pradjedi Sardžu Karadži Bradini, seoskom prvaku iz prve polovine 19. veka. Osnovnu školu srpsku (i bugarsku) pohađao je u rodnom selu, a zatim srpsku gimnaziju u Solunu, koju je završio 1906. godine kao stipendista Društva Svetog Save. Odmah iza toga radio je kao učitelj u srpskim školama u mestima Tresonče, Dolni Melničani i Galičnik (1906-1911). Zbog izražene želje za daljim obrazovanjem, od 1911. započeo je studije na Filozofskom fakultetu u Beogradu, ali je studije prekinuo zbog početka Prvog balkanskog rata (1912). Po izbijanju rata prijavio se u četnički odred Vojvode Vuka i sa njime prošao sva bojišta od Kumanovske bitke do Elbasana. Iza toga je učestvovao u Prvom svetskom ratu kada je kao jedan od 1300 kaplara „Đačke čete“ iz Skoplja sa srpskom vojskom prošao „albansku golgotu“. Zbog toga je bio nosilac Albanske spomenice i mnogih drugih ratnih odlikovanja. Posle oporavka na Krfu sa ostalim srpskim đacima poslat je u Francusku, gdje je završio studije geografije i istorije u Klermon Feranu.Po završetku rata i povratku u slobodnu i ujedinjenu domovinu predavao je u gimnazijama u Tetovu (1920/21) i Skoplju (1921–1927), kao i u Trgovačkoj akademiji u Skoplju (1927-1931). U Francuskoj je 1930. godine odbranio doktorsku disertaciju „Naša stara plemena Mijaci i Brsjaci u Južnoj Srbiji“. Između 1931. i 1934. bio je narodni poslanik Galičko-debarskog sreza, a zatim inspektor i načelnik Prosvetnog odeljenja Vardarske banovine. Učestvovao je u Aprilskom ratu 1941. nakon čega se povukao u Srbiju, gdje je tokom okupacije radio u Učiteljskoj školi u Aleksincu.Otišao je u penziju 1946. godine i nastanio se u Beogradu. Do smrti 1969. godine nije prestajao da se bavi naučnim radom, koji je započeo još kao učitelj u prvoj deceniji 20. vijeka. Poznato je da je sarađivao sa brojnim naučnim časopisima, kao i sa srpskom i novoosnovanom makedonskom akademijom nauka. Najviše se bavio antropogeografskim istraživanjima, a književnim radom se uglavnom bavio u međuratnom razdoblju.
prof. dr. Goran Maksimović
mek povez, format 13 x 20,5 cm , ćirilica, 80 strana