ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1700 - 1799.
Jezik: latinski jezik
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine
Tematika: Religija i duhovnost
Autor: Strani

64246) Mikelanđelo Dubrovački Duhovne vežbe za kapucine 1722 godina na latinskom jeziku
Il Capuccino Ritirato per Dieci Giorni in se stesso sil Esercizj Spirituali
ad uso de` Frati Cappuccini di S. Francesco. Da un religioso dell`istess` ordine della Provincia di Brescia
Dedicati al reverendiss Padre Michel’Angelo da Ragusi - Ministor Generale de Capuccini
In Milano 1722
Nella Stampa di Giuseppe Vigone e fratelli
Kapucin se povlači deset dana u sebe, ili su duhovne vežbe prilagođene upotrebi braće kapucina sv. Franje. Od vernika istog reda provincije Breša
format 8,5 x 14,5 cm , originalni povez , 282 strane , latinski jezik, nanaslovnoj strani zapis Bibliotheca S. Maria ,
knjiga pripadala : Monastère Santa Maria de Monte Barro; Bibl. S. Maria di Brescia.
Mikelanđelo iz Dubrovnika ( Raguse )
Mikelanđelo iz Raguze ( Michel’Angelo da Ragusi – Michele Bosdari ) Mihailo Bosdari je rođen 1653. godine (kršten 10. jula) u Raguzi u Dalmaciji (Dubrovnik) od Frančeska, člana trgovačke porodice koji je između 1666. i 1718. godine primljen u dubrovačko plemstvo, i Paole Glegijević.
Upisao se u jezuitski koledž u Dubrovniku. 6. aprila. 1667. veliki zemljotres je razorio Dubrovnik , a Mihailo je izašao nepovređen iz zgrade jezuitskog koledža. Stric je bio član Kongregacije za propaganda vere na teritoriji Balkana ( Congregatio de Propaganda Fide ), Najstarije biografije Mikelanđelove nastanak njegovog verskog poziva pripisuju verovanju da je nekim čudom preživeo zemljotres. Kapucinskom monaškom redu ( Ordo Fratrum Minorum Capuccinorum ) pridružio se 14. novembra. 1669. i uzeo ime Mikelanđelo. Nakon tri godine izučavanja veronauke, primljen je na filozofsko-teološke studije . Uprkos blagom mucanju,postao je propovednik. Sklon mistici i kontemplaciji, ali aktivnog temperamenta, uvek je smatrao propoved kao svoju glavnu dužnost.
Imao je velike funkcije u administraciji pokrajine Marka u Italiji. 1712 godine izabran je za generalnog ministra kapucinskog reda. Obilazio je monaštvo u provincijama Italije i sređivao unutrašnje stanje uvođenjem pravila i ustava. Putovao je u Francusku, Španiju , Belgiju, Bavarsku, Austriju, Hrvatsku i Sloveniju.
U Francuskoj je dobio obećanje od kralja da neće unapređivati kapucine u episkopstvo, kako se ne bi podgrevao karijerizam. U Španiji je izlečio podele između fratara koji su bili na strani Habzburga i onih koji su podržavali Burbone, dobivši povratak prvih iz izgnanstva i rekonstrukciju nekoliko samostana. U Belgiji je smanjio nesuglasice koje su izazvali fratri ,au Italiji je obuzdao mešanje u Red vojvode od Modene .
Njegova uloga i putovanja doveli su ga do toga da obavlja različite diplomatske funkcije izvanredne prirode, kako u ime Svete stolice tako iu ime Republike Raguze, kao i da podržava interese svoje porodice. Godine 1712. podržao je zahtev vlasti u Dubrovniku u Rimu da uklone nadbiskupa Andrea de Robertisa, koji je godinu dana kasnije prebačen u Polikastro.
U novembru i decembru 1717. godine, sastajao se sa carem Karlom VI Habzburškim, koji u tom periodu nije primiao papskog nuncija Đorđa Spinolu. Bezuspešno zalagao za pomirenje između Klimenta XI i dvora iz Beča;
Podržavao je i dubrovačku politiku u potrazi za diskretnom zaštitom od Turaka (kojima je Republika plaćala danak) i Venecije i ponovni prijem Bosdara među plemstvo, Međutim, nikada nije uspeo da uvede kapucine u Raguzu i da osnuje bolnicu u kojoj je želeo da provede starost.
Pošto je završio svoju generalsku dužnost i odbio bilo kakav drugi zadatak, 1719. se povukao u manastir Monte Santo (današnja Potenza Picena), gde je umro 28. aprila. 1729. godine.

Pored propovedi i uprave,dugo je obavljao funkciju ispovednika i duhovnog savetnika . Njegovi odnosi sa kapucinskom mističarkom Veronikom Đulijani su veoma važni.

Službena i porodična prepiska Mikelanđela svedoči o njegovoj duhovnosti usredsređenoj na saobraznost Hristovim mukama i ljubav prema franjevačkom siromaštvu. Rukopisi Velikoposnih knjiga i Panegirika o Bogorodici su izgubljeni , dok je njeno jedino publikovano delo, Kratak metod za isplativo upražnjavanje duhovnih vežbi desetodnevnog povlačenja (Milano i Bolonja 1705), široko rasprostranjeno .
To je najstariji priručnik te vrste u kapucinskoj oblasti. Praksa duhovnih vežbi se u stvari kasno proširila među kapucinima koji su, vodeći veoma asketski i strog život, dugo vremena smatrali Ignjatijevske „pokore“ suvišnim za njih. Mikelanđelo je umesto toga propagirao vežbe, koje je smatrao korisnima za održavanje duhovnog žara, pre svega primerom, praktikujući ih svake godine i u raznim evropskim pokrajinama, tako da je njegova knjiga ubrzo prevedena na nemački i španski jezik i uključena u dela Cherubina da Correggio, Francesco da Montereale i Gaetano Maria da Bergamo.
U samostanu Potenza Picena i kapucinskoj provincijskoj kuriji Ankona čuvaju se dva portreta M., jedan Gilberta Todinija i drugi anonimni.