Godina izdanja: 2003
ISBN: 365
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Mihailo Bjelica
Izdavač: Radnička štampa i Helsinški odbor za ljudska prava u Srbiji, Beograd
Godina: 2003
Obim: 183 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji.

Knjiga „Srpski ratovi rečima 1844–2000“ autora prof. dr Mihaila Bjelice predstavlja značajnu istorijsku i komunikološku studiju koja se bavi analizom političke propagande na prostorima Srbije kroz vek i po.

Delo hronološki prati i dekonstruiše mehanizme javnog informisanja, političke propagande, agitacije i medijskog manipulisanja u Srbiji počevši od 1844. godine (kada nastaje čuveno Načertanije Ilije Garašanina), pa sve do sloma režima Slobodana Miloševića 2000. godine.

Autor kroz `fragmente` analizira kako su se reči, štampa (a kasnije radio i televizija) koristili kao moćno oružje za kreiranje javnog mnjenja, podsticanje ratnih raspoloženja, oblikovanje nacionalnih mitova i obračun sa političkim neistomišljenicima. Poseban akcenat u knjizi stavljen je na ulogu medija tokom ratova devedesetih godina na prostoru bivše Jugoslavije.



Prof. dr Mihailo Bjelica (1933–2007) bio je jedan od najznačajnijih srpskih istoričara novinarstva, hroničara i teoretičara masovnih komunikacija. Smatra se utemeljivačem naučnog istraživanja istorije štampe i medija na našim prostorima.

Rođen je 1933. godine u Vrbici kod Nikšića. Diplomirao je književnost na Filozofskom fakultetu u Beogradu, gde je kasnije i doktorirao sa odbranjenom tezom „Politička štampa u Srbiji 1834–1872“.

Novinarstvom je počeo da se bavi 1960. godine u novosadskom nedeljniku Tribina. Već 1962. prelazi u Jugoslovenski institut za novinarstvo u Beogradu. Tamo je proveo najveći deo karijere napredujući od saradnika do glavnog urednika stručnog časopisa Novinarstvo, naučnog savetnika i na kraju direktora Instituta.

Kao profesor prenosio je znanje generacijama studenata, a njegove knjige i danas služe kao osnovna literatura na fakultetima koji obrazuju novinare i komunikologe.

Profesor Bjelica je iza sebe ostavio ogroman ustav kapitalnih dela iz oblasti žurnalistike. Među najvažnijima se izdvajaju:
1. „Istorija novinarstva“ (koautorsko delo sa Zoranom Jevtovićem) – nezaobilazan udžbenik na studijama novinarstva.
2. „Leksikon novinarstva“ – kapitalni leksikografski rad koji je sam uredio.
3. „Dva veka srpskog novinarstva“ – hronika nastanka i razvoja domaće štampe od prvih listova do modernog doba.
4. „Novinarstvo u teoriji i praksi“
5. „Srpski ratovi rečima 1844–2000“ – njegova čuvena studija o političkoj propagandi.

Preminuo je 23. aprila 2007. godine u Beogradu, ostavivši neizbrisiv trag u teoriji medija i istoriji srpske publicistike.